Σεξομολογήσεις #731: «Φοβάμαι να πω στην κοπέλα μου ότι θέλω να μείνω έγκυος το παιδί μας»

«Μεταξύ μας είμαστε καλά, ευτυχισμένες και ζούμε όμορφα, κι εγώ νιώθω πως θέλω αυτή η ευτυχία να ολοκληρωθεί. Έχω φτάσει 38 και σκέφτομαι πολύ σοβαρά να προχωρήσω τις διαδικασίες για να μείνω έγκυος, νιώθω ότι θέλω πολύ ένα παιδί και ειδικά με τον άνθρωπό μου».

Article featured image
Article featured image

*Αν θέλεις κι εσύ απάντηση στην απορία σου, αν θέλεις να μοιραστείς μια ιστορία σου με την Tipster, γράψε στο sextalk@city.com.cy



Αγαπημένη μου, είμαι σε απόγνωση και απελπισία. Το εννοώ. Με την Μ. είμαστε μαζί 5 χρόνια. Αντιλαμβάνεσαι πως τίποτα δεν ήταν εύκολο ούτε στην αρχή ούτε στη συνέχεια για εμάς. Οι γονείς της, την έδιωξαν, όταν έμαθα ότι είναι λεσβία, τα αδέρφια της, εκτός από έναν, της γύρισαν την πλάτη, ενώ και από τη δική μου πλευρά τα πράγματα δεν ήταν καλύτερα. Παρότι οι δικοί μου με δέχτηκαν και με αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή, όταν γνώρισαν την Μ. ως σχέση μου, την θεώρησαν πολύ λίγη για εμένα και πλέον οι σχέσεις μας έχουν ψυχραθεί και με αυτούς. Έχουμε, όμως, η μία την άλλη και τους φίλους μας, οι οποίοι πλέον είναι κάτι περισσότερο από οικογένεια. Μεταξύ μας είμαστε καλά, ευτυχισμένες και ζούμε όμορφα, κι εγώ νιώθω πως θέλω αυτή η ευτυχία να ολοκληρωθεί. Έχω φτάσει 38 και σκέφτομαι πολύ σοβαρά να προχωρήσω τις διαδικασίες για να μείνω έγκυος, νιώθω ότι θέλω πολύ ένα παιδί και ειδικά με τον άνθρωπό μου. Μόνο που ο άνθρωπός μου φαίνεται πως δεν είναι καθόλου στην ίδια φάση. Όταν το είχαμε συζητήσει στο παρελθόν, μου το είχε ξεκόψει γιατί δεν ήθελε λέει το παιδί μας να περάσει όσα περάσαμε εμείς. Της εξήγησα πως δεν είναι το ίδιο γιατί εμείς ό,τι περάσαμε, το περάσαμε από τους γονείς μας, το δικό μας παιδί δεν θα βιώσει κάτι αντίστοιχο ό,τι και αν είναι. Αλλά τίποτα, φοβάται λέει πως η κοινωνία θα το απορρίψει εξαιτίας μας. Δεν λέω πως έχει άδικο, αλλά άδικο είναι επίσης να μη ζούμε επειδή φοβόμαστε την κοινωνία. Το είχα αφήσει για λίγο καιρό στο συρτάρι, αλλά τελευταία μου γεννήθηκε ξανά η επιθυμία, σε σημείο που σκέφτομαι να το κάνω μόνη μου και αν δεν θέλει, ας μην ακολουθήσει, και πάλι όμως, φοβάμαι…

Είπες κάτι πολύ σπουδαίο, δεν γίνεται να φοβόμαστε να ζήσουμε επειδή φοβόμαστε το τι θα πει η κοινωνία. Ξέρεις πόσες γενιές μεγάλωσαν και μεγαλώνουν με το βάρος αυτής της συνθήκης, ανεξαρτήτως φύλου και προτιμήσεων; Δεν θα το αναλύσω ιδιαίτερα γιατί δεν έχει νόημα, αυτό που θα σου προτείνω είναι να μιλήσεις ανοιχτά με τη σύντροφό σου, να της πεις τι θέλεις και τι νιώθεις και να της ζητήσεις να το κάνετε μαζί γιατί αυτό είναι το σημαντικό. Εάν εξακολουθεί να νιώθει το ίδιο όπως και τότε, οι επιλογές είναι πολύ συγκεκριμένες και αφορούν εσένα. Είτε αφήνεις στην άκρη την ανάγκη σου και πορεύεσαι με τον άνθρωπό σου ή προχωράς σε αυτό που θέλεις και αν το επιθυμεί, σε ακολουθεί. Όποιος αποφασίζει να φέρει έναν άνθρωπο στη ζωή εν πλήρει συνειδήσει, σίγουρα δεν μπορεί παρά να μεγαλώσει ένα σπουδαίο πλάσμα είτε μόνος είτε με παρέα…



#AskTipster

Αν θέλεις κι εσύ απάντηση στην απορία σου γράψε στο sextalk@city.com.cy

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Article featured image

Σεξομολογήσεις #747: «Με γουστάρει ο προπονητής μου στο γυμναστήριο ή είμαι εντελώς αλλού;»

Article featured image

Σεξομολογήσεις #746: «Ο άντρας μου θέλει κάτι στο κρεβάτι που εγώ δεν μπορώ να του δώσω»

Article featured image

Σεξομολογήσεις #742: «Ο γιος μου θέλει να είναι η Frozen»