Ο Ανδρέας Σιαντάνης είναι μουσικός που ασχολείται κυρίως με την κυπριακή παραδοσιακή μουσική. Μέσα από τη μουσική του, αλλά και την ενασχόλησή του με τη λαϊκή ποίηση και την έρευνα, επιδιώκει να κρατήσει ζωντανές τις ρίζες της κυπριακής ταυτότητας.

Στη συνέντευξή του στη CITY, μιλά για τη διαδρομή του, αλλά και για την ξεχωριστή θέση που κατέχει η κυπριακή παραδοσιακή μουσική στην κοινωνία μας.

Πώς θα σύστηνες τον εαυτό σου και τη δουλειά σου σε κάποιον που δεν σε γνωρίζει;

Στο επίθετόν Σιαντάνης, το μιτσήν μου εν Αντρέας.

Τραουδώ τζιαι μερακλώνω πάντα χάριν της παρέας.

Παίζω νακκουρίν λαούτον πασ' της Κύπρου τους χαβάες.

Τζιαι τσιαττίζω σαν εκάμναν τζ' οι παλιοί τραουιστάες.

Είμαι μουσικός και ασχολούμαι κυρίως με την κυπριακή παραδοσιακή μουσική. Παίζω λαούτο και αγαπώ να ερμηνεύω τραγούδια του τόπου μας. Από νεαρή ηλικία ασχολούμαι επίσης με τη λαϊκή ποίηση, καθώς και με την έρευνα και καταγραφή παλαιών μουσικών και λαϊκών ποιητών.

Πού ή πώς έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα η δουλειά σου;

Συμμετέχω και εμφανίζομαι επίσημα σε δύο σχήματα. Το ένα είναι το "Yaraman Band”, όπου παίζουμε παραδοσιακή μουσική από την Κύπρο, τη Μικρά Ασία και την Ελλάδα. Το δεύτερο σχήμα ονομάζεται «Στεφανώματα», μια παραδοσιακή ζυγιά βιολιού και λαούτου, με την οποία παίζουμε κυπριακή μουσική σε γάμους και διάφορες εκδηλώσεις.

Έχω ταξιδέψει στο εξωτερικό με διάφορα χορευτικά συγκροτήματα από την Κύπρο και είχα την ευκαιρία να παρουσιάσω την παραδοσιακή μας μουσική σε άλλους λαούς. Παράλληλα, συμμετέχω στην ομάδα «Ρίζες της Κύπρου», όπου πραγματοποιούμε καταγραφές από ανθρώπους που μπορούν να μας μεταδώσουν γνώσεις για τη μουσικοποιητική παράδοση του τόπου μας και άλλες πολιτισμικές αναφορές.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα – σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο – σε επηρεάζει ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη; Και αν ναι, πώς εκφράζεται στο έργο σου;

Δεν μπορώ να φανταστώ πώς κάποιος δεν επηρεάζεται από όλα αυτά που ζούμε το τελευταίο διάστημα. Με επηρεάζουν και με προβληματίζουν βαθιά οι εξελίξεις στις γειτονικές μας χώρες, όπως επίσης και διάφορα ζητήματα που αφορούν το μέλλον της Κύπρου μας. Σε κάποιες περιπτώσεις, όλα αυτά βρίσκουν τον δρόμο τους μέσα στη θεματολογία των στίχων που γράφω.

Από πού αντλείς έμπνευση;

Από τη φύση, τον έρωτα, από επίκαιρα θέματα και από οποιοδήποτε γεγονός μπορεί να διαδραματιστεί μπροστά μου και να κινήσει το ενδιαφέρον μου.

Σε μια εποχή που η μουσική βιομηχανία προσφέρει ένα τεράστιο όγκο διαφορετικών ακουσμάτων, πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να ξεχωρίσει ένας παραδοσιακός καλλιτέχνης;

Θεωρώ ότι η παραδοσιακή μουσική κατέχει μια ξεχωριστή θέση από μόνη της. Γεννήθηκε μέσα από τον απλό κόσμο και είναι αποτέλεσμα κοινωνικών βιωμάτων πολλών αιώνων. Αυτό της δίνει μια ταυτότητα που δύσκολα μπορεί να αντιγραφεί.

Σήμερα, που η παράδοση έχει γίνει και κάπως μόδα, ένας παραδοσιακός καλλιτέχνης μπορεί να ξεχωρίσει πιο εύκολα από ποτέ. Η προϋπόθεση όμως, κατ’ εμένα, είναι μία: να είναι αληθινός. Να μην παίζει έναν ρόλο, αλλά να εκφράζει αυτό που πραγματικά είναι.

Στο τέλος της μέρας, ο κόσμος καταλαβαίνει την αυθεντικότητα. Και αυτή είναι η πιο δυνατή απάντηση σε έναν κόσμο γεμάτο ήχους.


Ποια μορφή τέχνης (εκτός από τη δική σου) σε επηρεάζει;

Αν εξαιρέσουμε τη μουσική, με επηρεάζουν αρκετά οι εικαστικές τέχνες — κυρίως η ζωγραφική, η αγγειοπλαστική και η φωτογραφία. Με βοηθούν να βλέπω διαφορετικά τη δημιουργικότητα και την έκφραση του κάθε καλλιτέχνη.

Πιστεύεις ότι η Κύπρος ως χώρος προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για να δράσει και να αναπτυχθεί καλλιτεχνικά ένας δημιουργός;

Ίσως στις μέρες μας οι συνθήκες να είναι πιο ευνοϊκές για την καλλιτεχνική ανάπτυξη ενός δημιουργού, ιδίως χάρη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Όσον αφορά όμως τις υποδομές και την κρατική στήριξη, καλύτερα να μην το σχολιάσουμε -θα χρειαζόμασταν αρκετές σελίδες για να το παρουσιάσουμε!

Τι αγαπάς περισσότερο και τι λιγότερο στην πόλη σου;

Στην πόλη μου αγαπώ βαθιά τη φύση και τις θάλασσές μας. Με προβληματίζει έντονα, όμως, η αλόγιστη και δήθεν «ανάπτυξη» που προωθείται, μετατρέποντας μια τουριστική περιοχή σε έναν τσιμεντένιο λαβύρινθο.

Τι διαβάζεις αυτήν την περίοδο;

Παύλο Λιασίδη.

Ποιο τραγούδι ακούς στο repeat;

«Γιαλίτισσα», από τον Νίκο Οικονομίδη.


Τι είναι για εσένα η ελευθερία; Αισθάνεσαι ελεύθερος;

Για εμένα ελευθερία είναι ό,τι με συνδέει με τη φύση και το να μπορώ να είμαι ο εαυτός μου παντού και πάντα.


Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Ο φόβος μου αφορά το μέλλον του τόπου μας. Από τη μία, βλέπω την εισβολή και τις διαρκείς προκλήσεις της Τουρκίας. Από την άλλη, ένα υπερβολικά θολό πολιτικό σκηνικό και την απουσία κοινού στόχου και οράματος.


Ποια ερώτηση θα ήθελες να σου κάνουν πιο συχνά;

Οποιαδήποτε ερώτηση, αρκεί να έχει μέσα της ειλικρίνεια και καλοσύνη.