Για πολλούς, οι παραλίες με άμμο είναι το συνώνυμο των καλοκαιρινών διακοπών.

Η απαλή άμμος, τα παιχνίδια δίπλα στο κύμα, οι ξαπλώστρες και οι ώρες χαλάρωσης αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του καλοκαιριού. Ωστόσο, έρευνες δείχνουν ότι η άμμος μπορεί να αποτελεί «καταφύγιο» για βακτήρια, μύκητες και άλλους μικροοργανισμούς.

Το Cambridge και το πανεπιστημιακό νοσοκομείο στο UMC Utrecht (Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης), έχουν δημοσιεύσει στο παρελθόν, έρευνα στην οποία επισημαίνεται, μεταξύ άλλων, ότι «η άμμος μπορεί να λειτουργήσει ως φορέας έκθεσης των ανθρώπων σε παθογόνους μικροοργανισμούς στις παραλίες, με αποτέλεσμα την αύξηση των κινδύνων για την υγεία».

Στο τέλος της έρευνας, η ομάδα που ανέλαβε τη μελέτη, παρουσίασε το συμπέρασμα ότι υπάρχουν σημαντικά στοιχεία που δείχνουν ότι η άμμος μπορεί να λειτουργήσει ως «δεξαμενή εντερικών μικροοργανισμών και μυκήτων, οι οποίοι μπορούν να αποτελέσουν φορείς μετάδοσης ασθενειών στις παραλίες».

Άμμος και μικρόβια: Οι μικροοργανισμοί που έχουν ανιχνευθεί από μελέτες

Στη συγκεκριμένη μελέτη οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι υπάρχουν «αδιάψευστα» επιστημονικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι οι παραλίες με άμμο συμβάλλουν σημαντικά στο φορτίο παθογόνων οργανισμών όπου μπορεί να εκτίθενται οι λουόμενοι. Μέχρι και πριν μερικά χρόνια, οι περισσότερες επιδημιολογικές μελέτες για τις παραλίες επικεντρώνονταν κυρίως στους κινδύνους που σχετίζονται με την κολύμβηση.

Στις παραλίες που δεν επηρεάζονται από λύματα, οι παθογόνοι μικροοργανισμοί προέρχονται από το ίδιο το παράκτιο περιβάλλον, όπως οι επισκέπτες, τα άγρια και οικόσιτα ζώα, τα όμβρια ύδατα, αλλά και από την ίδια την άμμο, η οποία μπορεί να απελευθερώνει μικρόβια στο περιβάλλον. Οι μικροοργανισμοί αυτοί μπορεί να είναι είτε «φυσικοί κάτοικοι» της άμμου είτε να έχουν μεταφερθεί εκεί από εξωτερικές πηγές.

«Τα παιδιά που παίζουν στην άμμο παρουσιάζουν υψηλότερα ποσοστά ασθένειας»

Μελέτες έχουν εντοπίσει την παρουσία παθογόνων μικροβίων στην άμμο των παραλιών και έχουν προσδιορίσει παράγοντες, εκτός από τη ρύπανση από σημειακές πηγές, που συμβάλλουν στην παρουσία τους (π.χ. υγρασία, θαλάσσια υπολείμματα, άγρια ζώα, κατοικίδια, μορφολογία της παραλίας, ρεύματα).

Άλλες ομάδες ερευνών έδειξαν -σύμφωνα με την έρευνα που είναι αναρτημένη στην ιστοσελίδα του Cambridge- ότι «τα παιδιά που παίζουν στην άμμο παρουσιάζουν υψηλότερα ποσοστά ασθένειας σε σχέση με εκείνα που δεν παίζουν στην άμμο».

Επομένως, η άμμος της παραλίας μπορεί να λειτουργήσει ως φορέας μετάδοσης ασθενειών, είτε μέσω άμεσης επαφής με άμμο που περιέχει μικροοργανισμούς είτε έμμεσα μέσω επαφής με νερό που περιέχει μικροοργανισμούς οι οποίοι έχουν ξεπλυθεί από την άμμο. Δεδομένης της ικανότητας της άμμου να φιλοξενεί μικροοργανισμούς, η επιστημονική κοινότητα συνιστά τη «συμπερίληψη μετρήσεων της άμμου σε όλα τα προγράμματα παρακολούθησης των παραλιών».

ΠΗΓΗ: LIFO