Νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances, στέκεται στην ανακάλυψη περισσοτέρων από 100 απολιθωμάτων στον Καναδά, η οποία δίνει μία νέα διάσταση στο ζήτημα της εξέλιξης των ζώων.

Πριν από περίπου 567 εκατομμύρια χρόνια, πολύ πριν από την εμφάνιση των δεινοσαύρων αλλά και αρκετά εκατομμύρια χρόνια πριν από ό,τι πίστευαν έως σήμερα οι επιστήμονες, παράξενοι πολυκύτταροι οργανισμοί κινούνταν και αναπαράγονταν στα βάθη των ωκεανών, υποστηρίζουν αρχικά οι ερευνητές στο επιστημονικό τους έργο.

Η μελέτη βασίστηκε στην ανακάλυψη περισσότερων από 100 απολιθωμάτων στα Όρη Μακένζι, στον βορειοδυτικό Καναδά και, σύμφωνα με τους ερευνητές, τα ευρήματα ενδέχεται να αναθεωρήσουν το χρονοδιάγραμμα της εμφάνισης ορισμένων βασικών χαρακτηριστικών της σύγχρονης ζωής.

Τι περιλαμβάνουν τα απολιθώματα

Τα απολιθώματα χρονολογούνται στην περίοδο Εντιακάρα, πριν από περίπου 567 εκατομμύρια χρόνια, και περιλαμβάνουν έξι ομάδες οργανισμών που δεν είχαν καταγραφεί ποτέ ξανά στη Βόρεια Αμερική.

Η μελέτη υποστηρίζει ότι οργανισμοί με εξελιγμένα χαρακτηριστικά, όπως η δυνατότητα κίνησης, η αναπαραγωγή και πιο σύνθετες μορφές σώματος, υπήρχαν πέντε έως δέκα εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα απ' ό,τι έδειχναν μέχρι σήμερα τα γνωστά απολιθώματα.

Παράλληλα, ισχυρίζονται πως εκείνη την εποχή, η Γη δεν θύμιζε σε τίποτα τον σημερινό πλανήτη. Δεν υπήρχαν ακόμη ψάρια, ερπετά, θηλαστικά ή ζώα με σκληρούς σκελετούς και κελύφη. Οι θάλασσες φιλοξενούσαν μαλακόσωμους οργανισμούς με παράξενες μορφές, που έμοιαζαν με φύλλα, επίπεδους δίσκους ή σωληνοειδή σώματα.

Στο ίδιο κείμενο, υπενθυμίζουν ότι η περίοδος Εντιακάρα, που εκτείνεται περίπου από πριν 635 έως 541 εκατομμύρια χρόνια, θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς προηγήθηκε της λεγόμενης Κάμβριας Έκρηξης, όταν η ζωική ζωή γνώρισε μία θεαματική, για τα δεδομένα, διαφοροποίηση.

Τι ανακαλύφθηκε στα απολιθώματα

Ανάμεσα στα σημαντικότερα απολιθώματα που ανακαλύφθηκαν είναι η Dickinsonia, ένας επίπεδος οργανισμός που θεωρείται ότι μπορούσε να μετακινείται στον θαλάσσιο πυθμένα, η Funisia, ένας σωληνοειδής οργανισμός που ζούσε σε αποικίες και προσφέρει από τις αρχαιότερες ενδείξεις αναπαραγωγικής συμπεριφοράς, καθώς και η Kimberella, ένας οργανισμός που θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικός για τη μελέτη της πρώιμης εξέλιξης των ζώων με αμφίπλευρη συμμετρία.

Οι επιστήμονες τονίζουν, δε, ότι η σημασία της ανακάλυψης δεν περιορίζεται μόνο στην ηλικία των απολιθωμάτων, αλλά κυρίως στις πληροφορίες που προσφέρουν για τις δυνατότητες αυτών των οργανισμών.

Χαρακτηριστικά, η παρουσία της Dickinsonia αποτελεί ένδειξη ότι οργανισμοί με δυνατότητα ενεργής μετακίνησης υπήρχαν ήδη πριν από 567 εκατομμύρια χρόνια.

Παράλληλα, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η Funisia αναπαραγόταν σεξουαλικά, απελευθερώνοντας ταυτόχρονα γεννητικά κύτταρα στο νερό, με τρόπο που θυμίζει τη διαδικασία αναπαραγωγής ορισμένων σύγχρονων ειδών κοραλλιών.

Εφόσον επιβεβαιωθούν τα συμπεράσματα της μελέτης, η εμφάνιση τέτοιων πολύπλοκων συμπεριφορών μετατίθεται κατά 5 έως 10 εκατομμύρια χρόνια νωρίτερα απ' ό,τι πίστευαν μέχρι σήμερα οι παλαιοντολόγοι.

Επίσης, ένα ακόμη στοιχείο που προκάλεσε το ενδιαφέρον των επιστημόνων αφορά το περιβάλλον στο οποίο ζούσαν αυτοί οι οργανισμοί.

Τα περισσότερα γνωστά απολιθώματα της Περιόδου Εντιακάρα είχαν βρεθεί μέχρι σήμερα σε σχετικά ρηχές θαλάσσιες περιοχές, γεγονός που είχε οδηγήσει στην επικρατούσα άποψη ότι εκεί εξελίχθηκαν οι πρώτες πολύπλοκες μορφές ζωής.

Ωστόσο, η ανάλυση των πετρωμάτων και των ιζημάτων από τα Όρη Μακένζι δείχνει ότι οι συγκεκριμένοι οργανισμοί ζούσαν σε πιο βαθιά νερά. Το εύρημα αυτό ενισχύει το ενδεχόμενο ότι τα βαθιά τμήματα των ωκεανών, με τις πιο σταθερές περιβαλλοντικές συνθήκες, διαδραμάτισαν πολύ σημαντικότερο ρόλο στην πρώιμη εξέλιξη των ζώων απ' όσο θεωρούσαν μέχρι σήμερα οι επιστήμονες.

Οι ερευνητές συνέλεξαν περισσότερα από 100 απολιθώματα από την περιοχή και αναγνώρισαν μια ιδιαίτερα μεγάλη ποικιλία οργανισμών της περιόδου, μεταξύ των οποίων έξι ομάδες που καταγράφονται για πρώτη φορά στο απολιθωματικό αρχείο της Βόρειας Αμερικής.

Παράλληλα, διαπίστωσαν ότι αρκετοί από αυτούς τους οργανισμούς ήταν ήδη γνωστοί από νεότερα γεωλογικά στρώματα άλλων περιοχών του κόσμου, γεγονός που υποδηλώνει ότι η γεωγραφική και χρονική εξάπλωσή τους ήταν σημαντικά μεγαλύτερη από ό,τι έδειχναν έως σήμερα τα διαθέσιμα απολιθωμένα ευρήματα.

Καταληκτικά, αξίζει να ειπωθεί πως για τους επιστήμονες, μια χρονική διαφορά πέντε έως δέκα εκατομμυρίων ετών μπορεί να μοιάζει μικρή μπροστά στην ηλικία της Γης, ωστόσο αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό διάστημα για τη μελέτη της εξέλιξης.

Πηγή: Lifo (Με πληροφορίες από Science Advances, Sky News Arabia)