Μια ρωμαϊκή κουζίνα ηλικίας 2.000 ετών αποκαλύφθηκε στο Σασαμόν, στο Μπούργος της Ισπανίας, κατά τη διάρκεια της τελευταίας αρχαιολογικής έρευνας.

Την ανασκαφή διεξήγαγαν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα και το Ινστιτούτο Αρχαιολογίας της Μέριδα, που υπάγεται στο Εθνικό Συμβούλιο Έρευνας της Ισπανίας. Η ανακάλυψη αυτή σηματοδοτεί τη συμπλήρωση 10 ετών αρχαιολογικών εργασιών στην περιοχή του Σασαμόν.

Η ομάδα μελετά τον ρωμαϊκό οικισμό στην περιοχή από το 2016. Προηγούμενες εργασίες επικεντρώθηκαν στον οικισμό Turmogo της Εποχής του Σιδήρου στο Cerro Castarreño και σε ένα ρωμαϊκό οχυρό που συνδέεται με την τελική κατοίκησή του.

Οι τρέχουσες εργασίες πραγματοποιούνται στη Λα Έρα, μια τοποθεσία στους πρόποδες της Εκκλησίας της Santa María la Real.

Ο εντοπισμός ρωμαϊκής κουζίνας στην Ισπανία

Ο χώρος που ανακαλύφθηκε πρόσφατα είχε υποστεί σοβαρές ζημιές από μεταγενέστερες λεηλασίες, αλλά η βασική του διάταξη και η λειτουργία του είναι ακόμα σαφείς. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν τοίχους κατασκευασμένους από πλίνθους πάνω σε πέτρινα θεμέλια. Οι τοίχοι ενδέχεται να είχαν κάποτε επίστρωση από σοβά.

Το δάπεδο είχε απλό σχεδιασμό. Ένα στρώμα συμπιεσμένου πηλού στηριζόταν πάνω σε μικρές πέτρες, δημιουργώντας μια σκληρή επιφάνεια κατάλληλη για καθημερινή χρήση και καθαρισμό.

Ένα μικρό σκαλοπάτι σηματοδοτούσε ένα υπερυψωμένο σημείο μέσα στο δωμάτιο. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι σε αυτόν τον χώρο βρισκόταν ένας φούρνος, αν και ελάχιστα στοιχεία του ίδιου του φούρνου έχουν διασωθεί.

Στο σημείο όπου κάποτε έκαιγε η φωτιά βρέθηκε ένα παχύ στρώμα τέφρας και κάρβουνου. Τα αποθέματα περιείχαν επίσης πολλά αντικείμενα που σχετίζονταν με την αποθήκευση, την προετοιμασία και το μαγείρεμα των τροφίμων.

Τα κεραμικά ευρήματα περιλαμβάνουν μεγάλα δοχεία αποθήκευσης, καθώς και βάζα, κύπελλα και γουδιά. Οι αρχαιολόγοι ανέσυραν επίσης κατσαρόλες και ρηχά ρωμαϊκά τηγάνια που χρησιμοποιούνταν για το μαγείρεμα.

Ορισμένα αγγεία ανήκουν στην κατηγορία της κεραμικής με κόκκινη επίστρωση, γνωστή ως «κόκκινο της Πομπηίας». Βρέθηκαν επίσης θραύσματα από ένα μικρό φορητό φούρνο που χρησιμοποιούνταν για το ψήσιμο ψωμιού πάνω σε ανθεκτική στη θερμότητα επιφάνεια.

Μερικά από τα κεραμικά προέρχονταν από την Ιταλία, ενώ άλλα κομμάτια κατασκευάστηκαν τοπικά. Ο συνδυασμός των αντικειμένων υποδηλώνει τη συνύπαρξη ρωμαϊκών μαγειρικών πρακτικών με παλαιότερες τοπικές παραδόσεις.

Ένα κράμα περιόδων

Η ανασκαφή στη Λα Έρα αποκαλύπτει επίσης πολύ μεταγενέστερα στάδια της ιστορίας του Σασαμόν. Οι αρχαιολόγοι έχουν καταγράψει περίπου δέκα τάφους του 19ου αιώνα στον χώρο.

Οι τάφοι ακολουθούν χριστιανικές ταφικές πρακτικές, αλλά βρίσκονται εκτός της ιστορικής ταφικής περιοχής στο κλειστό περίστυλο της εκκλησίας. Η διάταξή τους υποδηλώνει ότι ορισμένες ταφές έγιναν βιαστικά.

Ένα κουμπί στρατιωτικού παλτού από τη βασιλεία της βασίλισσας Ισαβέλλας Β΄, μεταξύ 1833 και 1868, παρέχει την κύρια αξιόπιστη χρονολόγηση για τους τάφους. Οι ερευνητές υποθέτουν ότι το νεκροταφείο ενδέχεται να συνδέεται με μία από τις επιδημίες που καταγράφηκαν στο Μπούργκος κατά τον 19ο αιώνα.

Άλλα ευρήματα χρονολογούνται από τον 16ο έως τον 18ο αιώνα. Σε αυτά περιλαμβάνονται κτίσματα, τοίχοι, εστίες και ένα απλό μονοπάτι. Μεσαιωνικά ευρήματα σώζονται επίσης κάτω από αυτά τα μεταγενέστερα στρώματα.

Η ανασκαφή απέδωσε ένα ευρύ φάσμα ευρημάτων. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται χάλκινες καρφίτσες και σκουλαρίκια, βραχιόλια και χάντρες από γυαλί και γαγάτη, σιδερένια μαχαίρια και καρφιά, λάμπες, καθώς και οικιακή κεραμική.

Τα οστά ζώων και άλλα υπολείμματα τροφίμων θα βοηθήσουν επίσης τους ερευνητές να μελετήσουν τη διατροφή των ανθρώπων που ζούσαν στον χώρο. Διατηρούνται επίσης προσωπικά ίχνη, όπως αποτυπώματα παπουτσιών και σύντομες επιγραφές χαραγμένες σε κεραμικά.

Η έρευνα του 2026 χρησιμοποίησε επίσης μεθόδους που δεν απαιτούν ανασκαφές. Χρησιμοποιήθηκαν drones εξοπλισμένα με διάφορους αισθητήρες, ραντάρ διείσδυσης εδάφους και μαγνητόμετρα για την αποτύπωση αρχαιολογικών τοποθεσιών σε ολόκληρη την περιοχή.

Αυτές οι μέθοδοι βοήθησαν τους ερευνητές να χαρτογραφήσουν τμήματα της αρχαίας περιοχής και να μελετήσουν άλλες ρωμαϊκές τοποθεσίες χωρίς να διαταράξουν το έδαφος.

ΠΗΓΗ