ΜΙΛΑ ΜΟΥ

ΓΡAΦΕΙ Ο ΓΙAΝΝΗΣ ΠΕΤΕΒΗΣ

Η Μέμνια παραιτήθηκε από τη δουλειά και εξερεύνησε τον κόσμο με ιστιοπλοϊκό σκάφος

22.03.2017

Προσοχή, ακολουθεί κλισέ: Η ζωή είναι μικρή. Χαίρω πολύ, θα μου πεις, που θες να καταλήξεις;
 

Σε πολλά κλισέ μαζεμένα το πάω! «Ζήσε τη ζωή σου όπως την θες», «μην αφήσεις στιγμή να σου ξεφύγει», «εσύ ορίζεις τη μοίρα σου» και άλλα τέτοια πολυφορεμένα, ξεχειλωμένα και -μεταξύ κατεργαρεών ειλικρίνεια- κουραστικά!

Ξέρεις όμως γιατί είναι κουραστικά ρε συ; Όχι γιατί είναι κλισέ, όχι γιατί είναι χιλιοειπωμένα, αλλά γιατί η πλειοψηφία μας, έχει καταβολευτεί στον μικρόκοσμό της, με τα καλά του και τα κακά του και δεν κάνει αυτή τη μεγάλη, ας την χαρακτηρίσω και ηρωική, έξοδο για να πραγματοποιήσει όλα όσα θέλει! Αυτά που σκέφτεται σε στιγμές αυτοκριτικής και αναθεώρησης.

Είναι τρομακτικό στην αρχή, όμως οι προσωπικές ανταμοιβές που θα πάρεις απ’ αυτό, θα αξίζουν και με το παραπάνω!

Δεν σε κρίνω, δεν με κρίνεις, ανήκω κι εγώ και οι περισσότεροι σ' αυτή τη μαζική κατηγορία. Ξέρω όμως μια γυναίκα που βγήκε από το -σκάει αμερικανιά- comfort zone της, ακολούθησε το ένστικτο της, έπαιξε την καριέρα της κορώνα - γράμματα και επέτρεψε στο μυαλό της να πάρει ανάσες, να δραπετεύσει, για να επιστρέψει τελικά, θριαμβεύτρια. Αυτή είναι η Μέμνια Θεοδώρου και είναι το παράδειγμα - κίνητρο που ψάχνεις!
 


Γιατί 'την είδε' εξερευνήτρια και άφησε στην άκρη για λίγο την οδοντιατρική, το σιγουράκι που της εξασφάλιζε τα προς το ζην. Και της βγήκε. Διάλεξε την περιπέτεια, πήγε για μια θαλάσσια 'βόλτα' από το Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι την Αυστραλία σ' ένα σκάφος και έκανε το 'YOLO' από μια απλή φράση σε καφετέρια και ατάκα σε τρολ καταστάσεις, πράξη.

Άφησα το μυαλό μου να σκεφτεί ελεύθερα και αυτό βρήκε άλλους τρόπους να ασκεί το επάγγελμα, με τους δικούς του πια όρους.

Δικαιολογημένα αποτελεί έμπνευση για κάθε δυναμική γυναίκα, δικαιολογημένα επιλέχθηκε από την «AIPFE Cyprus - Women of Europe» ως η δεύτερη ομιλήτρια στη σειρά εκδηλώσεων #IncredibleWomen, για να μεταλαμπαδεύσει την ελπίδα από την εμπειρία της και σε άλλους, στις 28 Φεβρουαρίου. Γιατί, όπως λέει και η ίδια «δεν είναι αρκετό να είσαι κάπου που σε ανέχονται, πρέπει να είσαι κάπου που σε τιμούν».
 


Δεν είναι λίγο τρελό να αφήνεις μια εν ενεργεία καριέρα, όπως αυτή του οδοντίατρου για να ανοίξεις πανιά; 

Για πολλά χρόνια ζούσα με προτεραιότητα μου την ασφάλεια και τη σιγουριά. Παρόλο που κάποιες αλλαγές στη διοίκηση της εταιρείας στην οποία εργαζόμουν, είχαν κάνει δυσάρεστο το εργασιακό μου περιβάλλον, πάντα σκεφτόμουν πως δεν θα έπρεπε να αφήσω, ειδικά σε τέτοιες εποχές, μια σίγουρη δουλειά. Έφτασε όμως ο κόμπος στο χτένι, παραιτήθηκα και απορούσα με τον εαυτό μου γιατί δεν το είχα κάνει νωρίτερα! Έφυγα, άφησα το μυαλό μου να σκεφτεί ελεύθερα και αυτό βρήκε άλλους τρόπους να ασκεί το επάγγελμα, με τους δικούς του πια όρους!

Μέσα στην ηρεμία και την απομόνωση των ωκεανών μπορείς πραγματικά να εξερευνήσεις τον κόσμο, αλλά και να αφουγκραστείς το τι χρειάζεται ο εαυτός σου για να είναι ευτυχισμένος.


 

Γιατί επέλεξες αυτόν τον συγκεκριμένο τρόπο να «δραπετεύσεις»; Τι σε γοήτευσε στη θάλασσα και το ταξίδι; 

Μεγάλωσα στην όμορφη Λάρνακα, η θάλασσα ήταν από πάντα μεγάλο μέρος της ζωής μου. Αυτό που μου έδωσε όμως την παραπάνω ώθηση, ήταν το μήνυμα του αγώνα, στα posters στους δρόμους του Λονδίνου, «Achieve something remarkable -πέτυχε κάτι αξιέπαινο». Ο αγώνας είναι σχεδιασμένος για καθημερινούς ανθρώπους, όχι απαραίτητα επαγγελματίες ιστιοπλόους.

Λιγότεροι άνθρωποι έχουν κάνει τον περιπλού της γης, απ’ αυτούς που έχουν ανέβει το Εβερεστ! Ήταν κάτι το ιδιαίτερο, το μοναδικό, κάτι που χρειαζόμουν για να ξεφύγω από την πολυκοσμία και την πίεση του Λονδίνου και την ίδια ώρα, κάτι τόσο μεγάλο, να διασχίσεις ωκεανούς σ' ένα σκάφος! Το ότι παρέμεινα για τόσο καιρό στον αγώνα, μέλος της ομάδας, οφείλεται ακριβώς στο ότι μέσα στην ηρεμία και την απομόνωση των ωκεανών μπορείς πραγματικά να εξερευνήσεις τον κόσμο, αλλά και να αφουγκραστείς το τι χρειάζεται ο εαυτός σου για να είναι ευτυχισμένος.

Οι φοβίες μας είναι αυτές που μας κρατάνε πίσω στη ζωή. Πολλές φορές αυτό που φανταζόμαστε ότι μπορεί να συμβεί, είναι πολύ χειρότερο από αυτό που τελικά συμβαίνει στην πραγματικότητα! 


 

Μίλησε μας λίγο για τα «best of» αυτής της περιπέτειας  

Κατ' αρχήν οι απίστευτες εικόνες της φύσης! Η ανατολή και το ηλιοβασίλεμα στον ωκεανό, είναι κάτι το απερίγραπτο. Η εικόνα της άγριας θάλασσας. Το να βλέπεις τα τεράστια κύματα να σε «τρέχουν» από πίσω και τη θάλασσα καλυμμένη με μια «δαντέλα» από αφρό! Οι επισκέψεις από κάθε λογής θαλάσσια όντα, δελφίνια, φάλαινες, καρχαρίες, φώκιες και πολλά πουλιά, που μας ακολουθούσαν για μέρες! Φοβερή εμπειρία ήταν και η πλοήγηση του σκάφους σε συνθήκες τρικυμίας.

Πριν τον αγώνα δεν μπορούσα να φανταστώ να το κάνω, όμως με εκπαίδευση και - κυρίως- πίστη από τον καπετάνιο μου, σταδιακά τα κατάφερα, γεγονός που φυσικά μου έδωσε τεράστιο αίσθημα ικανοποίησης.
 


Από όλα όσα έχεις μάθει σε αυτό το ταξίδι, ποιο είναι για εσένα το πιο σημαντικό;

Ότι οι φοβίες μας είναι αυτές που μας κρατάνε πίσω στη ζωή. Πολλές φορές αυτό που φανταζόμαστε ότι μπορεί να συμβεί, είναι πολύ χειρότερο από αυτό που τελικά συμβαίνει στην πραγματικότητα!  Φοβόμουν να αφήσω τη δουλειά μου γιατί θα έμενα «άστεγη» στο Λονδίνο, σκεφτόμουν! Και μετά από ένα γερό διάλειμμα, όχι μόνο βρήκα καινούρια δουλειά, αλλά πλέον μέσω ενός πρακτορείου αντικατάστασης για οδοντιάτρους, μπορώ να δουλεύω το μισό χρόνο για τα ίδια λεφτά. Κάτι που δεν θα μπορούσα να κάνω και ούτε είχα ποτέ σκεφτεί, για όσο η ασφάλεια και η οικονομική σταθερότητα ήταν στην κορυφή της λίστας προτεραιοτήτων μου. Με άλλα λόγια, πολλές φορές στερούμε από τον εαυτό μας τη δυνατότητα να ανακαλύψει καινούριους κόσμους και τρόπους που θα μας κάνουν άπειρα πιο ευτυχισμένους, επειδή φοβόμαστε να κάνουμε το πρώτο βήμα.

Χάρηκα πολύ, που πολλές γυναίκες ήρθαν μετά και με εγκαρδιότητα με ευχαρίστησαν για τα μηνύματα που τους έδωσα, αλλά και την ελπίδα που πήραν


 

Ανήκεις όντως στην κατηγορία #Incredible women, γι' αυτό και πρόσφατα, η «AIPFE Cyprus-Women of Europe» σε επέλεξε ως ομιλήτρια, για την ομώνυμη σειρά εκδηλώσεων. Πως έγινε η επαφή και πως το αντιμετώπισες; Ένιωσες έτοιμη;

Η επαφή έγινε κατά κάποιο τρόπο λόγω του ενδιαφέροντος που έδειξε η Αυστραλιανή Ύπατη Αρμοστεία στην Κύπρο για τον αγώνα μου, λόγω του ότι είχα ξεκινήσει με το σκάφος από την Αγγλία και κατέληξα Αυστραλία, αλλά και εξ' αιτίας της επιλογής μου ως ομιλήτριας, στο TEDxNicosia. Έγιναν οι πρώτες επαφές και όσοι έτυχε να ακούσουν την ομιλία μου, θα διαπίστωσαν πως είναι αρκετά δύσκολα τα θέματα που 'αγγίζω' και διαπραγματεύομαι, γι' αυτό και απολύτως έτοιμη δε νομίζω να νιώσω ποτέ.
 


 

Και η εμπειρία; Τι θα θυμάσαι από εκείνη την ημέρα;

'Ήταν πολύ όμορφο το ότι τόσος κόσμος που δεν γνώριζα, ήρθε να ακούσει την ομιλία μου. Χάρηκα πολύ, που πολλές γυναίκες ήρθαν μετά και με εγκαρδιότητα με ευχαρίστησαν για τα μηνύματα που τους έδωσα, αλλά και την ελπίδα που πήραν ότι και οι ίδιες μπορούν να ανατρέψουν την ζωή τους.

Δεν είναι αρκετό να είσαι κάπου που σε ανέχονται, πρέπει να είσαι κάπου που σε τιμούν.


 

Ποιες γυναίκες είναι οι δικές σου εμπνεύσεις; Διάσημες και μη.

Καταρχήν γυναίκες ιστιοπλόοι σαν την Ellen MacArthur, που είχε σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ για τον πιο γρήγορο περίπλου της γης με ιστιοπλοϊκό solo και η Dee Caffari, η πρώτη γυναίκα που έχει κάνει τον περίπλου της γης δύο φορές, εκ των οποίων η μια με κατεύθυνση κόντρα στον άνεμο. Επίσης θεωρώ πολύ θετικό πρότυπο την Michelle Obama.
 

Αν κάποιος πάρει μια παρόμοια απόφαση να βγει από το comfort zone του, τι πρέπει να έχει οπωσδήποτε κατά νου;

Ότι θα είναι τρομακτικό στην αρχή, όμως οι προσωπικές ανταμοιβές που θα πάρει απ’ αυτό, θα αξίζουν και με το παραπάνω!
 

Σχολιαστε