RETRO

Αποελίστες υπέρ Ομόνοιας και Αελίστες υπέρ του Απόλλωνα [ΕΙΚΟΝΕΣ]

26.06.2017

Δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, είναι πραγματική ιστορία.
 

Μια ιστορία που πάει πίσω 24 χρόνια και πιο συγκεκριμένα αρχές Ιουνίου του 1993, όταν η Ομόνοια Λευκωσίας αντιμετώπιζε τον Απόλλωνα Λεμεσού στο Μακάριο Στάδιο, διεκδικώντας το πρωτάθλημα.

Το παιχνίδι έληξε 2-0 υπέρ της Ομόνοιας, με την ομάδα της Λευκωσίας να κατακτά το 17ο πρωτάθλημα στην ιστορίας της, έπειτα από τρία χρόνια χωρίς τίτλο.

Η λεπτομέρεια όμως που μας κίνησε την προσοχή και ομολογουμένως μας έκανε εντύπωση στο ρεπορτάζ που δημοσιεύτηκε στο «Περιοδικό» τον Ιούνιο του 1993, από τον Αντώνη Αντωνόπουλο, δεν ήταν ούτε η νίκη της Ομόνοιας επί του Απόλλωνα, ούτε οι έξαλλοι πανηγυρισμοί εντός του γηπέδου από τους φιλάθλους, ούτε καν οι δυσοίωνες προβλέψεις πριν τον αγώνα, που έλεγαν πως σε περίπτωση ήττας της Ομόνοιας, η «βασίλισσα» θα κατέρρεε, αφού οι φίλαθλοι δεν θα ανέχονταν και 4η χρονιά χωρίς κατάκτηση τίτλου (sic).
 

Διαβάστε επίσης: Έτσι πανηγύριζαν τους τίτλους οι Κύπριοι οπαδοί πριν το 2000 [ΕΙΚΟΝΕΣ]

 


Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, σ’ εκείνο τον αγώνα συνέβη κάτι ανήκουστο για τα κυπριακά ποδοσφαιρικά δεδομένα, αφού στις κερκίδες της Ομόνοιας και συγκεκριμένα στην ανατολική πλευρά του γηπέδου, γνωστή και σαν «κουγκρί», θεάθηκαν γαλαζοκίτρινες σημαίες του ΑΠΟΕΛ να στηρίζουν την ομάδα του τριφυλλιού, ενώ στην αντίπερα όχθη στην κερκίδα του Απόλλωνα βρέθηκαν φίλαθλοι της ΑΕΛ για να στηρίξουν με τη σειρά τους την συμπολίτισσα ομάδα, κοινοποιόντας στους «χωραΐτες», ότι οι τίτλοι θα πάνε Λεμεσό.

Παρά την κρισιμότητα του αγώνα δεν υπήρξαν σοβαρά επεισόδια (ναι ούτε αυτό έγινε), ενώ και οι αντεγκλήσεις των φιλάθλων ήταν σε ήρεμα, πλην όμως ελαφρώς «σεξουαλικά» επίπεδα, συνεχίζει το ρεπορτάζ. Εκτός από μερικά περιστατικά όπως το πανό του Απόλλωνα που έκαψαν οπαδοί της Ομόνοιας, όταν το βρήκαν αφημένο από τους απογοητευμένους φιλάθλους της πρώτου, στα κάγκελα του σταδίου.
 

 

«Οι δύο ομάδες Ομόνοια και Απόλλων, κατάφεραν να αγωνιστούν για τον τίτλο με αξιοπρέπεια και απέδειξαν ότι ακόμα και οι πλέον κρίσιμοι αγώνες μπορούν να είναι γιορτή του ποδοσφαίρου», κλείνει το ρεπορτάζ του ο Αντώνης Αντωνόπουλος το σωτήριο έτος 1993.
 

 

Δείτε ολόκληρο το ρεπορτάζ του Περιοδικού πιο κάτω:

Σχολιαστε