Στην Παταγονία της Αργεντινής, πριν από περίπου 95 εκατομμύρια χρόνια, περιπλανιούνταν γιγάντιοι δεινόσαυροι όπως ο «Γιγανοτόσαυρος», βάρους περίπου οκτώ τόνων, και ο τεράστιος φυτοφάγος «Αργεντινόσαυρος», που ενδέχεται να έφτανε τους 70 τόνους.

Ωστόσο, νέα ευρήματα δείχνουν ότι η περιοχή δεν ήταν μόνο «γη γιγάντων».

Ερευνητές εντόπισαν έναν εξαιρετικά καλοδιατηρημένο και σχεδόν πλήρη σκελετό ενός από τους μικρότερους γνωστούς δεινόσαυρους παγκοσμίως, με την ονομασία Alnashetri cerropoliciensis, που ανήκε στην οικογένεια των «αλβαρεζαύρων». Το ζώο είχε περίπου το μέγεθος ενός κορακιού και πιθανότατα κυνηγούσε μικρά ζώα, όπως σαύρες, φίδια, μικρά θηλαστικά και ασπόνδυλα.

Πού βρέθηκε το απολίθωμα δεινοσαύρου στην Αργεντινή

Το απολίθωμα βρέθηκε σε ψαμμίτη στη θέση «La Buitrera», στην επαρχία Ρίο Νέγκρο της βόρειας Παταγονίας, μια περιοχή πλούσια σε ευρήματα της Κρητιδικής Περιόδου.

Το δείγμα, με το παρατσούκλι «Alna», ανήκε σε μικρόσωμο θηλυκό άτομο που έζησε σε ερημικό περιβάλλον και πέθανε περίπου στην ηλικία των τεσσάρων ετών, σχεδόν πλήρως ανεπτυγμένο. Το σώμα του καλύφθηκε γρήγορα από αμμόλοφο, γεγονός που εξηγεί την εξαιρετική διατήρησή του.

Με βάρος περίπου 700 γραμμάρια, ο Alnashetri ήταν μικρότερος από μια κότα και δεν θα έφτανε καν το γόνατο ενός ενήλικα ανθρώπου, σύμφωνα με τον παλαιοντολόγο Πίτερ Μακόβικι από το Πανεπιστήμιο της Μινεσότα, επικεφαλής της μελέτης που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature.

Ανήκε στους αλβαρεζαύρους, μια ιδιαίτερη οικογένεια σαρκοφάγων δεινοσαύρων με κοντά αλλά ισχυρά μπροστινά άκρα, μακριά και λεπτά πίσω πόδια και ελαφρύ κρανίο. Αν και παρουσίαζαν κάποια χαρακτηριστικά που θυμίζουν πτηνά, συγγένευαν μόνο μακρινά με αυτά. Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι πιθανότατα έφερε φτερά, όπως άλλα συγγενικά είδη.

Η ανακάλυψη δείχνει ότι η μείωση μεγέθους εξελίχθηκε περισσότερες από μία φορές σε αυτήν τη γενεαλογική γραμμή και ότι η εποχή των «νότιων γιγάντων» ήταν στην πραγματικότητα περίοδος τεράστιας βιοποικιλότητας, όχι μόνο μεγέθους.

Με πληροφορίες από Lifo, NBC News