Το 1922, ο Σουηδός μηχανικός Έλις Στένμαν αποφάσισε να υλοποιήσει μια πρωτότυπη ιδέα στο Ρόκπορτ της Μασαχουσέτης, χρησιμοποιώντας ως βασικό δομικό υλικό παλιές εφημερίδες.

Στόχος του ήταν να διαπιστώσει αν το χαρτί θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αποτελεσματικό μονωτικό υλικό, θεωρία που επιβεβαιώθηκε στην πράξη, καθώς το δημιούργημά του παραμένει όρθιο μέχρι σήμερα.

Για την κατασκευή, ο Στένμαν δημιούργησε έναν βασικό ξύλινο σκελετό και συγκέντρωσε περισσότερες από 100.000 εφημερίδες. Χρησιμοποιώντας μια χειροποίητη κολλητική ουσία από αλεύρι και νερό, διαμόρφωσε τους τοίχους εφαρμόζοντας έως και 215 στρώσεις συμπιεσμένου χαρτιού. Στη συνέχεια, κάλυψε τις επιφάνειες με βερνίκι για να προστατεύσει την κατασκευή από την αυξημένη υγρασία της περιοχής.

Πέραν των τοίχων, ο μηχανικός κατασκεύασε από το ίδιο υλικό τη συντριπτική πλειονότητα των επίπλων και των αντικειμένων του σπιτιού, όπως τραπέζια, καρέκλες, λάμπες και ράφια. Τα μόνα στοιχεία που δεν κατασκευάστηκαν από χαρτί ήταν το πιάνο και το τζάκι.

Το υλικό ήταν τόσο συμπαγές που η αντοχή του προσέγγιζε εκείνη του ξύλου, επιτυγχάνοντας τον αρχικό στόχο του δημιουργού να δοκιμάσει τα όρια των εναλλακτικών δομικών υλικών. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1924, ενώ ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του κτίσματος αποτελεί το γεγονός ότι στους τοίχους και τα έπιπλα διακρίνονται ακόμη οι τίτλοι και τα κείμενα των εφημερίδων της εποχής.

Από κατοικία σε τουριστικό μουσείο

Ο Στένμαν και η σύζυγός του έζησαν στο σπίτι μέχρι το 1930. Η αυξημένη προσέλευση επισκεπτών που ήθελαν να δουν από κοντά το περίεργο αυτό οικοδόμημα οδήγησε το ζευγάρι στην απόφαση να μετακομίσει, μετατρέποντας το κτίσμα σε χώρο εκθεμάτων. Με την πάροδο των ετών προστέθηκε μια βεράντα, ενώ οι τοίχοι συντηρούνται περιοδικά με νέες στρώσεις βερνικιού.

Περισσότερο από έναν αιώνα μετά την κατασκευή της, η «Casa de Papel» διατηρείται σε εξαιρετική κατάσταση και λειτουργεί ως επισκέψιμο μουσείο με μικρό αντίτιμο εισόδου, προσελκύοντας καθημερινά πλήθος επισκεπτών.


ΠΗΓΗ