«Η Μπουάτ» στη Λεμεσό διοργανώνει βραδιές γνωριμιών για ηλικίες 40+

«Αυτή η σκέψη με προβλημάτιζε από τον καιρό που είχα χωρίσει με τη γυναίκα μου, πριν αρκετά χρόνια. Δεν είχα που να πάω, που να βγω και να μην νιώθω μεγάλος και παραγκωνισμένος. Δεν υπήρχε ένα μέρος αξιοπρεπές που να βγεις για να γνωρίσεις άτομα με παρόμοια προβλήματα και βιώματα και να δημιουργήσεις νέες ανθρώπινες σχέσεις. Τελικά το δημιούργησα εγώ», μας εξηγεί ο κ. Κώστας Κωνσταντίνου ιδιοκτήτης του χώρου «Η Μπουάτ» στη Λεμεσό.

 


Μια ιδέα που στο άκουσμα της ίσως ξενίσει κάποιους, αλλά στην ουσία αποτελεί επίλυση ενός προβλήματος της σημερινής εποχής και γεμίζει ένα κενό που υπήρχε για συγκεκριμένες ομάδες ανθρώπων.

«Το συζητούσα κατά καιρούς με διάφορους φίλους και φίλες, οι οποίοι είχαν περάσει τα δεύτερα άντα, είχαν χωρίσει ή ήταν ακόμη ανύπαντροι και ένιωθαν ότι δεν είχαν ένα μέρος όπου μπορούν να βγουν, να περάσουν όμορφα και να γνωρίσουν άλλους αξιόλογους ανθρώπους. Όχι απαραίτητα με ερωτική διάθεση, αλλά με μια ανθρώπινη, μια επαφή προσωπική, που μπορεί να σε φέρει σε επαφή με ένα μελλοντικό καλό φίλο».

Ο κ. Κώστας, πρώην διευθυντικό στέλεχος σε μεγάλη εταιρεία και πρόεδρος της πολιτιστικής ομάδας ‘Επιλογή’, έμεινε άνεργος πριν περίπου 3 χρόνια «Μια μέρα περνούσα από το συγκεκριμένο ιστορικό κτήριο, που για πολλά χρόνια αποτελούσε ορόσημο για την πόλη -η περίφημη μπουάτ ‘Ηχώ 75’- και το είδα κλειστό».

 



Ο ιδιοκτήτης που το λειτουργούσε από το 1975, λόγω ηλικίας δεν μπορούσε να το διατηρεί άλλο ανοιχτό και αποφάσισε να το κλείσει. «Για μένα ήταν μια πρόκληση να επαναλειτουργήσω αυτή την ιστορική επιχείρηση, δίνοντας την ένα νέο αέρα και μια νέα μορφή».

Ο κ. Κώστα λειτουργεί την μπουάτ από περίπου ένα χρόνο τώρα, και φαίνεται πώς έχει εξελιχθεί σε ένα πολυποίκιλο χώρο πολιτισμού, με διάφορες μουσικές και ποιητικές βραδιές, τον χειμώνα στον ιδιαίτερο εσωτερικό χώρο με τζάκι και το καλοκαίρι στην εσωτερική αυλή με παρεΐστικη διάθεση.

 

Η ιδέα για τις βραδιές γνωριμιών πότε εφαρμόστηκε;

Όπως σου είπα η έλλειψη χώρων για άτομα μια άλλης ηλικίας, που είναι ακόμη ελεύθεροι ή χωρισμένοι με απασχολούσε εδώ και αρκετό καιρό, μετά την επαναλειτουργία της «Μπουάτ», και έπειτα από την παρότρυνση φίλων αποφάσισα να διοργανώσω δοκιμαστικά κάποιες θεματικές βραδιές, όπου άτομα 40 και άνω που πληρούσαν συγκεκριμένες προϋποθέσεις θα έρχονταν εδώ και θα γνώριζαν ανθρώπους που έχουν τα ίδια ή παρόμοια βιώματα.

 

Ποια ήταν η ανταπόκριση του κόσμου; 

Πολύ θετική σε σημείο που εξέπληξε κι εμένα.

 

Δεν υπήρχε όμως αμηχανία; Δεν ήταν κουμπωμένοι; 

Σαφώς και υπήρχε ήταν λογικό. Ζούμε σε μια εποχή που σχεδόν όλες οι ηλικίες επικοινωνούν μέσα από το διαδίκτυο, μηδενίζοντας την ανθρώπινη επαφή. Οι πρώτες βραδιές ξεκίνησαν τον περασμένο Οκτώβρη και είχα περίπου 60 με 70 άτομα πελάτες, οι οποίοι όμως ένιωθαν λίγο σαν χαμένοι, αφού στην ουσία ήταν άγνωστοι, ανάμεσα σε άγνωστούς. Εκεί βοήθησα λίγο εγώ.

 



Δηλαδή; 

Στις πρώτες συναντήσεις, ακριβώς για να σπάσουμε τον πάγο, καλούσα τους θαμώνες να γράψουν το όνομα τους σε ένα χαρτάκι και κάναμε κλήρωση για του που και με ποιον θα καθίσει ο καθένας. Έτσι σιγά σιγά άρχισαν να αναπτύσσονται σχέσεις μεταξύ τους, φιλίες και να νιώθουν οικεία. Πλέον αυτό δεν χρειάζεται αφού από μόνοι τους κανονίζουν συναντήσεις, έρχονται εδώ κάθονται με καινούργιες παρέες και βοηθούν τους «νέους» να προσαρμοστούν στο περιβάλλον.

 

Προέκυψαν ερωτικές σχέσεις από τις συναντήσεις; 

Είχαμε ναι, 1 – 2 περιπτώσεις που προχώρησαν σε ερωτική σχέση, αλλά αυτό δεν είναι το ζητούμενο, ούτε της διοργάνωσης, ούτε όσων έρχονται εδώ. Εμείς θέλουμε να προβάλουμε και να προωθήσουμε την ανάγκη για ανθρώπινη επαφή. Θεωρώ πώς στην Κύπρο σήμερα, μετά το κυπριακό και την οικονομία, το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε είναι η αποξένωση και η έλλειψη ουσιαστικής ανθρώπινης επαφής. 

Εμείς αυτό προσπαθούμε να κάνουμε, με αξιοπρέπεια και σοβαρότητα. Έχουμε αυστηρούς κανόνες στο ποιοι συμμετέχουν σε αυτές τις εκδηλώσεις. Έτυχε να διώξω μέχρι και φίλους μου από μια τέτοια βραδιά, όταν αντιλήφθηκα ότι οι σκοποί τους δεν εμπίπταν στο πλαίσιο που έχω θέσει. Και το κάνω συχνά αυτό όταν καταλάβω πώς κάποιος που έρχεται μπορεί να είναι παντρεμένος, ή να έχει σχέση και ο λόγος που έρχεται δεν είναι η γνωριμία, αλλά να δει τι «παίζει» ή να κοροϊδέψει κάποιον άλλο άνθρωπο με τις προθέσεις του.

 

Να υποθέσω πώς αν έρθει κάποιος μια τέτοια βραδιά δεν θα δει ανθρώπους να ασχολούνται με το κινητό τους;

Αυτό είναι ένα σημείο το οποίο έχω παρατηρήσει κι εγώ και μου έκανε εντύπωση. Δεν επιβάλλουμε σε κάποιον να κλείσει κινητά και συσκευές ή να τα παραδώσει στην είσοδο. Σαφώς σκοπός μας είναι η ανθρώπινη επαφή, αλλά ο καθένας έχει τη δική του κρίση και πράττει όπως νομίζει. Παρόλα αυτά, αν επισκεφθείς μια τέτοια βραδιά, θα δεις ανθρώπους να μιλάνε μεταξύ τους, να αναπτύσσουν συζητήσεις, να έρχονται κοντά και να μην ρίχνουν ούτε μια ματιά στο κινητό τους.


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ