10 πράγματα που έμαθα ψάχνοντας για σπίτι στην Λευκωσία

Σα βγεις στον πηγαιμό για ενοικίαση ή αγορά σπιτιού, να εύχεσαι να 'ναι σύντομος ο δρόμος… Αλλά, σόρι κιόλας, επειδή δεν το βλέπω, κάτσε να πάρουμε τα πράγματα απ’ την αρχή.

 


Το ακριβές σύνολο των κτηματομεσιτικών γραφείων και των κατασκευαστικών εταιριών στην Κύπρο δεν είμαι σε θέση να το γνωρίζω αλλά τον τελευταίο μήνα που έχω μπει σ’ αυτό το λούκι, υποθέτω πως αθροίζει ένα αξιοσέβαστο αριθμό. Ψάχνοντας για σπίτι στην πρωτεύουσα της χώρας μας, που δεν την λες και Νέα Υόρκη -ούτε Παρίσι, ούτε Λονδίνο, ούτε Ρώμη- ακούς και μαθαίνεις πολλά.

Για σένα φίλε αναγνώστη που το παλεύεις με τα κτηματικά ή για σένα που μπορεί σύντομα να τα βρεις μπροστά σου, ένας χαλαρός βιωματικός οδηγούλης για το τι πρόκειται -πιθανότατα- να συναντήσεις ψάχνοντας την Ιθάκη σου. Μία Ιθάκη που θα σου κοστίσει κομματάκι ακριβούτσικη γιατί νομίζει πως είναι Νέα Υόρκη, Παρίσι, Λονδίνο, Ρώμη.

Επιπλέον, πάρε και ένα bonus απ’ τις 5 καλύτερες ατάκες που έχουν ακούσει τα έρμα τα αυτιά μου τις τελευταίες βδομάδες να ‘χεις.



*Για να προλάβουμε τα παραπονάκια από θιγμένους κτηματομεσίτες, το πιο κάτω αφορά σε βιωματική εμπειρία και δεν πρέπει κατ’ ανάγκην να θεωρήσετε πως αφορά σε εσάς. Αν ωστόσο νιώσετε έντονα πως σας φωτογραφίζει, πάρτε το σαν δημιουργική κριτική.

 



1. Λίγες είναι οι σελίδες που αφορούν σε κτηματικά και κάνουν καθωσπρέπει update τα διαθέσιμά τους. Στις περιπτώσεις των ενοικιαζόμενων δε, το πράγμα σοβαρεύει επικίνδυνα. Σερφάρεις χαρωπός, σημειώνεις ένα κάρο ενδιαφέρουσες περιπτώσεις, τους τηλεφωνάς και αν είναι το 5% διαθέσιμο, η τύχη είναι με το μέρος σου, κτύπα ένα τζόκερ να μην πάει άδικα τόση τύχη.

2. Στις καταχωρήσεις των εφημερίδων, όταν πρόκειται για αγγελίες που δεν καταχωρούνται από κτηματομεσιτικά, πρέπει να μιλήσεις με τους πιο ενδιαφέροντες ανθρώπους, τους ιδιοκτήτες. Συνήθως δεν έχουν μέιλ ή δεν ξέρουν πώς να σου στείλουν φωτογραφίες και το selling capacity τους περιορίζεται στο «Εν έσιει αρκοντίσιο, εν λίον χαλασμένη η στέγη, κάμνουν λίην φασαρία δίπλα αλλά εν μόνο 800€ τον μήνα, κοπιάστε να το δείτε».

3. Αν μπορούμε να μιλήσουμε γενικότερα και να το ξανοίξουμε το θέμα, οι Κυπραίοι είμαστε όλοι ντετέκτιβ. Απ’ το τηλέφωνο ένας Κυπραίος, ακούγοντας και μόνο την φωνή σου, βγάζει πόρισμα τι θέλεις, γιατί το θέλεις, αν ακούγεσαι καλή περίπτωση και επίσης, υπολογίζουν πως μπορούν να πείσουν όλα τα υποψήφια πελατάκια με την ατάκα «Μάνα μου, έχει και μαύρο γρανίτη στην κουζίνα». Not for me!

4. Παίρνεις τηλέφωνο σε κτηματομεσιτικό, λες τι ψάχνεις, παίρνεις την απάντηση ότι δεν έχει διαθέσιμα αυτή την εποχή γιατί «οι Κυπραίοι αγάπη μου προτιμούν να μετακομίζουν καλοτζαίρι, όι άνοιξη» και μακάρι ο ένας στους πέντε κτηματομεσίτες να σου ζητήσει όνομα-τηλέφωνο για να σε έχει στα υπόψη όταν προκύψει κάτι. Τουλάχιστον το καλοκαίρι που μετακομίζουν οι Κυπραίοι. Πρέπει να πετούν λογικά τα κτηματικά μες την χώρα, δεν έχει άλλη εξήγηση.

5. Ακόμα κι αν σου ζητήσουν τα στοιχεία σου, αρχίζουν να σου τιγκάρουν το viber και το email με φωτογραφίες από οτιδήποτε δεν πλησιάζει καν σε απόσταση αναπνοής αυτό που περιέγραψες πως ψάχνεις. Μιλάμε για το ultimate spamming.

 



6. Οι αρχιτεκτονικές τάσεις της δεκαετίας του ’90 και των 00’s έχουν καταστρέψει πάραυτα την αισθητική αυτής της πόλης. Μιλάμε για μέγιστη ασχήμια, uber κακογουστιά και έλλειψη κάθε εργονομίας και λειτουργικότητας. Δεν έχω λόγια!

7. Ψάχνοντας για σπίτι στην Λευκωσία ανακαλύπτεις περιοχές και χωριά που δεν γνώριζες καν την ύπαρξή τους. Αλήθεια!

8. Ωστόσο, σε περιοχές που γνώριζες την ύπαρξή τους -και συγκεκριμένα λίγο εκτός πόλης, στα περίχωρα- υπάρχουν σπίτια σε τιμές αντίστοιχες διαμερίσματος στο κέντρο της πόλης. Κι όταν λέμε σπίτια εννοούμε τέσσερα υπνοδωμάτια συν γραφείο, πισινούλα, γρασίδια, μπορεί και την Αδελφή Μαρία από την «Μελωδία της Ευτυχίας» μέσα, δεν ξέρω.

9. Υπάρχουν -ευτυχώς λίγοι- κτηματομεσίτες που είναι απίστευτα απότομοι ή άλλοι που κάθονται και σου λένε τηλεφωνικά τον πόνο τους. Είχα περίπτωση που με ρώτησε «Που ήβρες το τηλέφωνό μου;», «Σε πέντε διαφορετικές ιστοσελίδες στο διαδίκτυο» απαντώ, «Α, οκ, πε μου τι θέλεις». Είχα και περίπτωση με τύπισσα που ήταν έτοιμη να λουστεί το κλάμα: «Δεν υπάρχουν οικίες διαθέσιμες στην αγορά αυτή την στιγμή. Δεν ξέρετε τι περνάμε. Δεν δίνουν εύκολα δάνεια οι τράπεζες και όλοι ενοικιάζουν. Δεν έχουμε οικίες. Χάλια το παζάρι κοπέλα μου, χάλια». Αν ήταν δίπλα μου θα την αγκάλιαζα λέγοντάς της πως έρχονται καλύτερες εποχές και τα λοιπά και τα λοιπά.

10. Το επικρατέστερο trend θέλει τα σπίτια πλέον να ενοικιάζονται με τα έπιπλά τους. Αυτό που κάποτε αφορούσε σε φοιτητικές περιπτώσεις ενοικιάσεων ή συγκεκριμένες περιπτώσεις σήμερα ανταποκρίνεται στην πλειονότητα των ενοικιαζόμενων. Για να περιγράψω πως και με τι επιπλώνει ο κάθε ιδιοκτήτης εκεί έξω το σπίτι του θα χρειαζόμουν τόμους ολόκληρους.

 



 

BONUS οι best of ατάκες που άκουσαν τα αυτάκια μου τις μέρες που μας πέρασαν:

1. «Δεν χρειάζεται air condition, έννεν πυρά κούκλα μου στη Λευκωσία τζαι εν αερικόν τζαι το σπίτι». Αλίμονο, το γεγονός ότι δεν παίρνουμε ανάσα μες τον Ιούλιο και τον Αύγουστο τηγανίζεις αβγό πάνω στο πεζοδρόμιο είναι της φαντασίας μας.

2. «Ένα τέταρτο δρόμος εν το Δάλι που την Έγκωμη». Ναι. Η ώρα 4 τα ξημερώματα. Και όταν δεν είναι Σάββατο για να κατεβαίνουν οι νεαροί από τα περίχωρα στη Λευκωσία για clubbing.

3. «Εν έσιει τριάρια τούτο το διάστημα. Πιάστε δυάρι τζαι βάλτε τα μωρά μαζί. Έτσι εκάμναν τα παλιά τα χρόνια». Επίσης έπλεναν τα ρούχα στην σκάφη και φορούσαν στα μωρά ρούχινες πάνες.

4. «Ου σιγά μάνα μου, ήντα το σκέφτεσαι, θκιακόσια ευρώ πάνω, θκιακόσια κάτω». Εννοούσε, βεβαίως τα θκιακόσια ευρώ πάνω ο salesman κυριούλης.

5. «Εν μπορώ να καταλάβω γιατί απορρίπτετε τα Λατσιά. Εν τζαι πιο κοντά στην θάλασσα». Εδώ είχε ένα πόιντ η κυρία, άμα το κοιτάξεις στον χάρτη έτσι είναι, απλά κουφάθηκα απ’ την λογική και είπα να το συμπεριλάβω.


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ