Ένας εκπαιδευτής σκύλων μάς εξηγεί πότε και γιατί οι σκύλοι μπορεί να γίνουν επιθετικοί

Πότε ένας σκύλος γίνεται επιθετικός; Είναι τα παιδιά πιο επιρρεπή σε επιθέσεις αλλά και στο γάβγισμα σκύλων απ’ ότι οι ενήλικες; Υπάρχουν ράτσες που είναι πιο επιθετικές; Υπάρχουν σημάδια που μας προειδοποιούν για επιθετική συμπεριφορά; Επίσης, πώς αντιδρούμε όταν ένας σκύλος κινείται επιθετικά απέναντί μας;

 


Με τα κατά καιρούς περιστατικά επιθέσεων από σκύλους, οι συζητήσεις (δημόσιες και ιδιωτικές) για το ποιος «ευθύνεται» σε μια τέτοια περίπτωση είναι στο απόγειό τους.

Αυτό, πάντως, που συμπεραίνει κανείς έπειτα από μια συζήτηση με έναν άνθρωπος όπως ο εκπαιδευτής σκύλων Άθως Αθηνοδώρου, είναι ότι υπάρχουν πολλές παράμετροι που μπορεί να καθορίσουν τον χαρακτήρα ενός οικόσιτου σκύλου και κατ’ επέκταση να προκαλέσουν επιθετική συμπεριφορά. Παράμετροι που σίγουρα δεν σταματούν στη δικαιολογία «φταίει η ράτσα του».

Για να ξεκαθαρίσουμε -όσο γίνεται- το τοπίο, σχετικά με το αν πρέπει να φοβόμαστε τους σκύλους, ή αν θέλετε με ποιους σκύλους πρέπει να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί, επικοινωνήσαμε με τον κύριο Αθηνοδώρου και του θέσαμε κάποια ερωτήματα.

 


Αν το ζώο δεν έχει εκπαιδευτεί να κινείται ανάμεσα σε παιδιά, ή δεν ζει με παιδιά, τότε οι απότομες και ανεξέλεγκτες κινήσεις που κάνουν τα άτομα πολύ νεαρής ηλικίας αποτελούν ερέθισμα για το ζώο, κι αυτό μπορεί να προκαλέσει επιθετική συμπεριφορά.


Υπάρχουν σκύλοι που θεωρούνται επικίνδυνοι;

Όλοι και κανένας. Αυτό που θέλω να πω είναι πως αν ένας σκύλος δεν δεχτεί τη σωστή εκπαίδευση από μικρή ηλικία και δεν πάρει τη σωστή ανατροφή, τότε μπορεί να κάνει ζημιά, ανάλογα πάντα με το μέγεθος και τη δύναμή του. Δεν είναι θέμα ράτσας ή τύπου. Δεν σου εγγυάται κανείς ότι ένας μικρόσωμος σκύλος είναι λιγότερο επικίνδυνος από έναν μεγαλόσωμο.

 

Δεν υπάρχουν ράτσες όμως που είναι πιο επιθετικές;

Υπάρχουν ράτσες που είναι απαγορευμένες, υπάρχουν και ράτσες σκύλων όμως που είναι φύλακες. Αυτή είναι η φύση της κατασκευής τους, άρα με αυτή την έννοια είναι πιο εύκολο να επιτεθούν σε κάποιον και πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί. Βέβαια, αυτό μπορεί να συμβεί και με οποιδήποτε τύπο σκύλου, όχι κατ' ανάγκην φύλακα. Το να επιτεθεί όμως ένας σκύλος σε κάποιο παιδί ή ενήλικα δεν γίνεται άνευ λόγου, πάντα υπάρχει λόγος.


Η εκπαίδευση ενός σκύλου δεν σταματά ποτέ, είναι για μια ζωή.


Δηλαδή;

Αρχικά να τονίσω ξανά πως η σωστή εκπαίδευση είναι μια εξασφάλιση ότι το ζώο δεν θα ξεφεύγει από τα όριά του. Παρόλα αυτά πολλοί είναι οι λόγοι που μπορεί να τον οδηγήσουν σε μια επίθεση. Όσον αφορά στα παιδιά, για παράδειγμα, αν το ζώο δεν έχει εκπαιδευτεί να κινείται ανάμεσα σε παιδιά, ή δεν ζει με παιδιά, τότε οι απότομες και ανεξέλεγκτες κινήσεις που κάνουν τα άτομα πολύ νεαρής ηλικίας αποτελούν ερέθισμα για το ζώο, το οποίο μπορεί να προκαλέσει επιθετική συμπεριφορά.

Επίσης, υπάρχουν και οι περιπτώσεις που παιδιά ενοχλούν ένα ζώο κλειδωμένο στην αυλή και όταν παρελπίδα αυτό ελευθερωθεί ή διαφύγει της προσοχής του ιδιοκτήτη του θα επιτεθεί. Το ζώο έχει μνήμη και θυμάται αυτόν που τον ενοχλεί ή που το πειράζει.


Αν ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να επιβληθεί και ο σκύλος το αντιληφθεί, τότε αναλαμβάνει ο σκύλος χρέη αρχηγού και παύει να υπακούει σε εντολές.


Τι εννοούμε όταν λέμε σωστή εκπαίδευση;

Πέραν των βασικών αρχών υπακοής, είναι πολύ σημαντικό η εκπαίδευση να περιλαμβάνει και καθημερινές συνθήκες ζωής. Δηλαδή να κινηθεί το ζώο ανάμεσα σε αυτοκίνητα, κόσμο, παιδιά, φασαρία για να εξοικειωθεί και να αντιδρά σωστά. Βέβαια, όλα αυτά ακυρώνονται όταν μετά την εκπαίδευση ο ιδιοκτήτης τον βάλει σε ένα κλουβί ή μια μικρή αυλή, δεν τον βγάζει βόλτα και δεν φροντίζει να τον εκπαιδεύει συνεχώς. Η εκπαίδευση ενός σκύλου δεν σταματά ποτέ, είναι για μια ζωή. Αν ένα ζώο βρίσκεται σε μια τέτοια κατάσταση καταπίεσης και κακομεταχείρισης, τότε μπορεί να γίνει επιθετικό και ανυπότακτο.


Στις περιπτώσεις που παιδιά ενοχλούν ένα ζώο κλειδωμένο στην αυλή, όταν παρελπίδα αυτό ελευθερωθεί ή διαφύγει της προσοχής του ιδιοκτήτη του θα επιτεθεί. Το ζώο έχει μνήμη και θυμάται αυτόν που τον ενοχλεί ή που το πειράζει.


Υπάρχουν σημάδια που μας προειδοποιούν για επιθετική συμπεριφορά;

Βασικό σημάδι είναι η ανυπακοή. Όταν πάψει πλέον να απαντά σε εντολές και οδηγίες του ιδιοκτήτη του και να πράττει αυτοβούλως. Αυτό προκύπτει από τον ιδιοκτήτη ο οποίος δεν ακολουθεί τη σωστή διαδικασία της εκπαίδευση ή είναι αμελής ή αδυνατεί να την συντηρεί, τότε υπάρχει πρόβλημα στην ιεραρχία.

 

Τι εννοείτε ιεραρχία;

Ο σκύλος πρέπει να ξέρει ποια είναι η θέση του μέσα στο σπίτι. Για να το κάνω πιο ξεκάθαρο, οι σκύλοι μπορούν να αντιληφθούν ποιος είναι ο αρχηγός του σπιτιού και το κατά πόσο ο ιδιοκτήτης τους μπορεί να τους επιβληθεί. Μπορεί να το μετρήσει αυτό ένας σκύλος. Αν λοιπόν ο ιδιοκτήτης δεν μπορεί να επιβληθεί και ο σκύλος το αντιληφθεί, τότε αναλαμβάνει ο σκύλος χρέη αρχηγού και παύει να υπακούει σε εντολές.



Παρατηρούμε συχνά σκύλους οι οποίοι είναι ήρεμοι με ενήλικες και μόλις βλέπουν παιδιά αναστατώνονται και γαυγίζουν.

Έχει να κάνει ξεκάθαρα με αυτό που είπαμε πιο πριν. Αν το ζώο δεν είναι συνηθισμένο να περιστοιχίζεται από παιδιά, οι απότομες και ζωηρές κινήσεις τον ερεθίζουν. Τις θεωρεί απειλή και αντιδρά αναλόγως. Επίσης, εδώ να ξεκαθαρίσουμε και κάτι άλλο. Αν παρατηρήσετε, οι σκύλοι επιτίθενται συνήθως σε πολύ μικρά παιδιά και αυτό συμβαίνει λόγω μεγέθους.

Συγκεκριμένες ράτσες οι οποίες είναι φτιαγμένες για κυνομαχίες, όταν εντοπίζουν ένα πολύ μικρό παιδί θεωρούν πώς είναι άλλος σκύλος ή θήραμα γι’ αυτό και επιτίθενται. Αυτό δεν θα συμβεί σε παιδιά στην προεφηβεία ή στην εφηβεία, για παράδειγμα, που πλέον έχουν πιο ανεπτυγμένο ύψος και σωματότυπο. Εκεί οι λόγοι που μπορεί να προκαλέσουν την επίθεση είναι άλλοι, όπως αναφέραμε και πιο πριν.


Το να επιτεθεί ένας σκύλος σε κάποιο παιδί ή ενήλικα δεν γίνεται άνευ λόγου, πάντα υπάρχει λόγος.


Πώς μπορεί ένας σκύλος να είναι επιθετικός;

Ένας σκύλος που εκπαιδεύεται φύλακας, ή από μόνος του είναι επιθετικός, πρέπει οπωσδήποτε να ξέρει και πότε να σταματά. Σε αυτές τις περιπτώσεις μπαίνουν όρια, και πάλι ερχόμαστε στο κομμάτι της σωστής εκπαίδευσης και ανατροφής.

 

Πως αντιδρούμε αν αντιληφθούμε ότι ένας σκύλος κινείται επιθετικά απέναντι μας;

Σίγουρα δεν πρέπει να πανικοβληθούμε. Δεν τρέχουμε, δεν φωνάζουμε, ούτε κάνουμε απότομες κινήσεις. Πρέπει να παραμείνουμε ήρεμοι και -αν γίνεται- ακίνητοι, μέχρι να αντιληφθεί ο σκύλος ότι δεν είμαστε απειλή. Έπειτα μόλις ηρεμήσει, με αργές κινήσεις απομακρυνόμαστε από το σημείο.


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ