«Μπράβο γιε μου που απέτυχες»

Ο πατέρας Χαράλαμπος Παπαδόπουλος γράφει ένα κείμενο απευθυνόμενος στον γιο του, ο οποίος… απέτυχε να περάσει σε κάποια σχολή στις Πανελλήνιες εξετάσεις -δεν πέρασε πουθενά.

 


«Θέλω να σου πω ότι δεν είμαι περήφανος μόνο στις επιτυχίες σου μα και στις φαινομενικές ήττες σου, γιατί αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι. Ποτέ δεν θα σε χρησιμοποιούσα για να νιώσω εγώ "επιτυχημένος". Δεκανίκι του δικό μου κενού δεν θα γινόσουν ποτέ. Σε αγαπώ γι’ αυτό που είσαι» καταλήγει ο πατέρας Χαράλαμπος Παπαδόπουλος, ο οποίος γεννήθηκε στο Ηράκλειο και σήμερα ζει στη νότια Κρήτη, στο χωριό Πύργος.

 



 

Το κείμενό του που ανάρτησε στο facebook έχει μέχρι στιγμής 12 χιλιάδες reactions, κοντά στα 3 χιλιάδες shares και μερικές εκατοντάδες σχόλια.



Διάβασε παρακάτω αυτούσιο το post του Πατρός Χαράλαμπου:



Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα…

Σήμερα βγήκαν τα αποτελέσματα των Πανελληνίων εξετάσεων 2017. Συγχαρητήρια στον τρίτο γιό μου τον Αλέξανδρο! Δεν πέρασε πουθενά! Μπράβο που «απέτυχε». Μια χαρά. Κι αν πετύχαινε πάλι μπράβο θα του έλεγα γιατί ήθελε πολύ την σχολή της Πληροφορικής. Αλλά και τώρα που δεν τα κατάφερε, είναι όλα όμορφα. Και είμαι το ίδιο περήφανος γι’ αυτόν, και στην επιτυχία μα ιδιαιτέρως στην αποτυχία του.

Οι μεγάλες στιγμές στη ζωή μας συγγενεύουν με μεγάλες ατυχίες και αποτυχίες. Όταν μικρέ μια μέρα θα κοιτάξεις πίσω την ζωή σου, και πλέον θα έχεις ώριμα μάτια θα δεις ότι τα λάθη, οι ήττες και οι αποτυχίες, σε προχώρησαν μπροστά και σε ώθησαν για κάτι άλλο που ήξερε ο Θεός μα εσύ τότε ούτε καν φανταζόσουν. Ο Steve Jobs είχε πει σε αποφοίτους, «Δεν υπάρχει αυτό που αποκαλούμε αποτυχία - αποτυχία είναι απλά η ζωή που προσπαθεί να μας αλλάξει κατεύθυνση…». Εγώ θα πρόσθετα, ο Θεός που ανοίγει άλλους παράδοξους δρόμους. Και η αγαπημένη πονεμένη και «αποτυχημένη» Σαρλότ Ράμπλινγκ, μας φωνάζει μέσα από την δοξασμένη και πληγωμένη της ζωή, «ότι είμαστε εδώ το οφείλουμε σ’ αυτές τις στιγμές που μας δυσκόλεψαν. Αυτές οι στιγμές είναι η προίκα της ζωή μας...».

Γι’ αυτό θέλω να σου πω ότι δεν είμαι περήφανος μόνο στις επιτυχίες σου μα και στις φαινομενικές ήττες σου, γιατί αγαπώ αυτό που είσαι και όχι εκείνο που ήθελε ο εγωισμός μου να είσαι. Και γιατί αγαπώ εσένα, με όλα τα σημάδια της διαδρομής σου, που πίστεψέ με δεν κρίθηκε σήμερα, απλά σήμερα ξεκίνησε. Και να σου πω και κάτι; Ποτέ δεν θα σε χρησιμοποιούσα για να νιώσω εγώ «επιτυχημένος». Δεκανίκι του δικό μου κενού δεν θα γινόσουν ποτέ. Σε αγαπώ γι’ αυτό που είσαι!

Να θυμάσαι μικρέ, ότι στα λάθη μας μαθαίνουμε, και ότι για να φτάσεις στον παράδεισο θα χρειαστεί να περάσεις πολλές φορές από την κόλαση. Καλό ταξίδι ζωής...

 


Σχετικα

56 χρόνια από τη «Μεγάλη Ληστεία του Τρένου»

Μέχρι και ο Μυστακίδης «έπεσε στην παγίδα» του «Mama?»

Μπορεί η Κερένια Κούκλα να συμβάλει στην ανάπτυξη της ενσυναίσθησης;

Σπουδαία τα ΧΑΧΑΝΑ της Τρίτης

Δύο σημαντικές περιοδικές εκθέσεις για τη γεωλογία και τον ορυκτό πλούτο της Κύπρου

Η Ζωζώ Σαπουντζάκη έχει γενέθλια