«Αγαπητέ εκπαιδευτικέ, δεν με νοιάζει πόσα γράμματα θα μάθεις στο παιδί μου»

Λίγες ώρες μόνο έμειναν πριν χτυπήσει το πρώτο κουδούνι για όλους του μαθητές, για τη νέα σχολική χρονιά. Μια νέα χρονιά γεμάτη εμπειρίες, γνώση, εικόνες και εκπαίδευση, όχι μόνο μορφωτική, αλλά κυρίως κοινωνική που θα διαμορφώσει ανθρώπους με κριτική σκέψη και θάρρος. Άτομα με αυτοπεποίθηση και ευγένεια, που θα αποδέχονται το διαφορετικό και θα στηρίζουν το αδύναμο.

 


Η Λίτσα Μαργούπη, δημοσίευσε πρόσφατα στο διαδικτυακό group «Πού πήγαμε και δεν μας άρεσε», ένα μικρό κείμενο με αποδέκτες τους εκπαιδευτικούς με αφορμή τη νέα σχολική χρονιά, περιγράφοντας μια δική της προσωπική εμπειρία.

Σαφώς, και αυτό είναι κανόνας, δεν γενικοποιούμε ούτε επιθυμούμε να στοχοποιήσουμε τον κλάδο. Άλλωστε παντού υπάρχουν καλοί και κακοί επαγγελματίες.

«Αγαπητέ εκπαιδευτικέ, δεν με νοιάζει πόσα γράμματα θα μάθεις στο παιδί μου, αρκεί να μην το σακατέψεις ψυχολογικά. Αυτό το λέω με αφορμή το δικό μου παιδί, που την προηγούμενη χρονιά του είπες ότι δεν θα ψηλώσει άλλο και το σκέφτεται μέχρι τώρα, έχοντας κρίσεις άγχους και πανικού μόλις στα 14 του χρόνια. Ή όταν σακάτευες ένα μικρό κορίτσι, επειδή δεν ήταν όμορφο βάσει των αποδεκτών προτύπων ομορφιάς, κάνοντας μορφασμούς αηδίας πίσω από την πλάτη του και μπροστά από τους συμμαθητές του. Όλα όσα σε κάνουν εκπαιδευτικό, δεν είναι τίποτα άλλο πέραν της ανθρωπιάς σου και της αποδοχής σου απέναντι στη διαφορετικότητα».

 

*Η φωτογραφία είναι από το ιστολόγιο syllogosgoneon8.blogspot.com.cy


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ