Η ιστορία μιας γυναίκας που έχασε πάνω από 180 κιλά

Όταν η Άμπερ Ραχντί εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην τηλεοπτική εκπομπή My 600-Lb Life ήταν 23 ετών και ζύγιζε 300 κιλά.

 


Πήγε στην εκπομπή μετά από τη χρόνια μάχη της με το άγχος και τις διατροφικές διαταραχές.

Αποκάλυψε ότι σε ηλικία 5 ετών ζύγιζε 75 κιλά και ένιωθε σαν τέρας. Η παχυσαρκία της είχε επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την καθημερινή της ζωή και τις σχέσεις της. Για παράδειγμα, δεν μπορούσε να περπατήσει ή να κάνει μπάνιο, χωρίς βοήθεια.

Στα 16 της η κατάστασή της επιδεινώθηκε και έπρεπε να κάθεται σε αναπηρική καρέκλα.

Το 2015, η Άμπερ έκανε το μεγάλο βήμα και έκανε μια επέμβαση για την παχυσαρκία.

Για να μπορέσει να κάνει την επέμβαση έπρεπε να χάσει 10 κιλά. Η επέμβαση ήταν μόνο η αρχή, καθώς έπρεπε να μάθει να τρώει σωστά και να γυμνάζεται. Δύο χρόνια μετά την παρουσία της στην εκπομπή, η Άμπερ έχει χάσει πάνω από 180 κιλά.

Πηγαίνει τακτικά στο γυμναστήριο και φροντίζει περισσότερο τον εαυτό της. Επίσης, πηγαίνει σε ψυχολόγο για να αντιμετωπίσει το άγχος της. Έχει αποκτήσει μια πολύ ωραία αίσθηση του στυλ και έμαθε να βάφεται.

Η αυτοπεποίθηση που κέρδισε η Άμπερ μετά την απώλεια των 180 κιλών αποτελεί πηγή έμπνευσης για πολλούς ανθρώπους.

Επίσης, μετά την απώλεια των κιλών η Άμπερ έχει αποκτήσει περισσότερη ανεξαρτησία. Ζει μόνη της, πήρε δίπλωμα οδήγησης και έχει γίνει περισσότερο κοινωνική. Είναι πολύ ενεργή στα κοινωνικά δίκτυα και προσπαθεί να δώσει κίνητρο και σε άλλους ανθρώπους να ακολουθήσουν το παράδειγμά της. Η Άμπερ θέλει να χάσει και άλλο βάρος και είναι σίγουρη, ότι θα τα καταφέρει. «Τώρα ελπίζω. Ο κόσμος είναι ανοιχτός για μένα. Δεν είμαι πια η Άμπερ που ζει σε ένα δωμάτιο», αναφέρει η ίδια.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε αρχικά στην ιστοσελίδα Tilestwra


Σχετικα

21 χρόνια από τη μεγαλύτερη διάκριση του ελληνικού σινεμά

Ο Bob Dylan έχει γενέθλια

«Έσπασε» το ρεκόρ μέγιστης θερμοκρασίας Μαΐου

H σημασία του πράσινου στις πόλεις σε μια τσιμεντένια εποχή

Τέλος το Hilton Κύπρου, το ξενοδοχείο ορόσημο της Λευκωσίας αλλάζει εποχή και όνομα

«Χτυπούσε κάθε μέρα τη μητέρα μου κι εκείνη δεν μιλούσε γιατί φοβόταν ότι θα μας βλάψει όλους»