Στη Δανία διδάσκουν στα παιδιά την ενσυναίσθηση

Διδάσκουν, δηλαδή, την δεξιότητα της κατανόησης των συναισθημάτων του άλλου, για να μην τον κρίνουμε βάσει των δικών μας πεποιθήσεων.

Στη Δανία διδάσκουν στα παιδιά την ενσυναίσθηση

Διδάσκουν, δηλαδή, την δεξιότητα της κατανόησης των συναισθημάτων του άλλου, για να μην τον κρίνουμε βάσει των δικών μας πεποιθήσεων.

Φωτογραφία: Pixabay


Τι θα λέγατε να εφαρμόζαμε κάτι αντίστοιχο και στην Κύπρο; Πόσο καλύτερη θα γινόταν η κοινωνία μας.

Όπως διαβάζουμε σε ρεπορτάζ της Μαριανίνας Πατσά στο doctv.gr, για μια ώρα κάθε εβδομάδα, τα σχολεία της Δανίας οι μαθητές, ηλικίας 6-16 ετών, διδάσκονται υποχρεωτικά την ενσυναίσθηση. Την δεξιότητα, δηλαδή, να κατανοούμε τα συναισθήματα του άλλου και όχι να τον κρίνουμε σύμφωνα με τις δικές μας πεποιθήσεις.

Οι μαθητές μαθαίνουν να ακούν τον απέναντί τους, ενώ παράλληλα μοιράζονται ένα κέικ. Το μάθημα ονομάζεται Klassens tid και αυτό που διδάσκονται τα παιδιά ουσιαστικά είναι η προτεραιότητα στην συνεργασία, όχι στον ανταγωνισμό. Η διαδικασία αυτή βοηθά όχι μόνο ενδυναμώνοντας το πνεύμα της συνεργασίας των παιδιών αλλά και στη διαμόρφωση ενηλίκων που έχουν μια πιο ευρεία αίσθηση του κόσμου, αφού μαθαίνουν από μικρή ηλικία να προσεγγίζουν τους ανθρώπους, τον κόσμο και τις προκλήσεις του, με μια πιο σφαιρική και διαλλακτική αίσθηση.

Εδώ και χρόνια η Δανία παραμένει σταθερά μια από τις τρεις πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο, σύμφωνα με το World Happiness Report. Αν και τα τυπικά χαρακτηριστικά της σκανδιναβικής κοινωνίας παίζουν σημαντικό ρόλο (όπως το υψηλό βιοτικό επίπεδο, το δίκαιο σύστημα φορολογίας, το σωστό σύστημα υγείας, εκπαίδευσης και πρόνοιας, καθώς και το γεγονός ότι εδώ εμφανίζονται οι μικρότερες οικονομικές ανισότητες στον κόσμο), η έμφαση του έθνους στη διδασκαλία της ενσυναίσθησης στα σχολεία, συμβάλλει με τον δικό της τρόπο στην ευτυχία.

Στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας η ενσυναίσθηση θεωρείται πλέον ένας από τους μεγαλύτερους παράγοντες στη δημιουργία όχι μόνο ευτυχισμένων αλλά και πετυχημένων ανθρώπων. Μεγάλο μέρος της μελέτης γίνεται σε σχολικές ομάδες. Παιδιά με διαφορετικά επίπεδα γνώσεων και διαφορετικές αδυναμίες, συνεργάζονται για το καλύτερο, μαθαίνοντας να βοηθούν τον διπλανό τους και να αλληλοσυμπληρώνονται, αντί να ανταγωνίζονται.

Η κεντρική ιδέα εστιάζει στο ότι όταν κάποιος είναι πολύ ικανός, αντί να κυριαρχεί, έχει υποχρέωση να βοηθά τους πιο αδύναμους. Με τον πόθο για γενική ευημερία να κυριαρχεί από τα θρανία, δεν είναι περίεργο το ότι οι Δανοί ψηφίζονται σταθερά ως μία από τις πιο ευτυχισμένες χώρες στον κόσμο.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ