Είναι Κύπριος, μόλις 21 ετών, σπουδάζει στην Αγγλία και μάχεται για τον επαναπατρισμό των γλυπτών του Παρθενώνα

Η Μελίνα Μερκούρη είχε πει κάποτε στον Διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου, πως αν δεν ζει όταν επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα στην Ελλάδα, θα ξαναγεννηθεί για να τα δει. Και μπορεί ακόμη το όνειρό της να μην έχει γίνει πραγματικότητα, ο Πέτρος Παπαδόπουλος, ωστόσο, έχει βάλει στόχο ζωής τον επαναπατρισμό των γλυπτών του Παρθενώνα. Και είναι μόλις 21 ετών.

Είναι Κύπριος, μόλις 21 ετών, σπουδάζει στην Αγγλία και μάχεται για τον επαναπατρισμό των γλυπτών του Παρθενώνα

Η Μελίνα Μερκούρη είχε πει κάποτε στον Διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου, πως αν δεν ζει όταν επιστρέψουν τα μάρμαρα του Παρθενώνα στην Ελλάδα, θα ξαναγεννηθεί για να τα δει. Και μπορεί ακόμη το όνειρό της να μην έχει γίνει πραγματικότητα, ο Πέτρος Παπαδόπουλος, ωστόσο, έχει βάλει στόχο ζωής τον επαναπατρισμό των γλυπτών του Παρθενώνα. Και είναι μόλις 21 ετών.

Βρέθηκε στην Αγγλία για σπουδές, πριν δύο χρόνια, όταν έγινε δεκτός στο τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου του Cambridge. Από την αρχή των σπουδών του, ο Πέτρος θέλησε να εμπλουτίσει τις γνώσεις του για την ιστορία των γλυπτών, αλλά και για το πώς αυτά κατέληξαν στο Βρετανικό Μουσείο, ούτως ώστε να βοηθούσε όπως μπορεί στις προσπάθειες για επαναπατρισμό τους στην Ελλάδα. «Ο θείος μου, Χρίστος Μαυρίκιος, από όταν ήμουν πολύ μικρός μου έλεγε για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα και πως πάντοτε πρέπει να μάχομαι για την επιστροφή τους όταν επισκέπτομαι το μουσείο. Νομίζω πως ήταν οι προτροπές του θείου μου, και το δέος με το οποίο αντιμετώπιζε το σκοπό της επιστροφής, που μου κίνησαν το ενδιαφέρον και αποφάσισα να ασχοληθώ με το ζήτημα και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα γι’ αυτό».

Όταν είχαμε διοργανώσει την πρώτη μας διαδήλωση, τον περασμένο Ιούλιο, μας αποκάλεσαν πιο γραφικούς κι από το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης.


59771478_685791981852803_2694608223188549632_n.jpg


Το 2018, ένα χρόνο μετά την παραμονή του στη Βρετανία, ο Πέτρος αποφασίζει να ιδρύσει την ΜΚΟ «Return» η οποία αποσκοπεί στην ενημέρωση του κόσμου για τα ελληνικά γλυπτά και τις προσπάθειες επαναπατρισμού τους. Το περασμένο Σάββατο (4/5), μάλιστα, η Return, συμμετείχε σε μία από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις που έγιναν ποτέ στο Βρετανικό Μουσείου, η οποία διοργανώθηκε από την ‘BP or not BP?’. «Άτομα από διάφορες χώρες του κόσμου μαζευτήκαμε για να διαμαρτυρηθούμε για τα κλεμμένα αντικείμενα που φιλοξενεί το μουσείο. Ήμουν προσκεκλημένος (έπειτα από εισήγηση της Βρετανικής Επιτροπής για την Επανένωση των Μαρμάρων του Παρθενώνα) να παραθέσω μια ομιλία για τον επαναπατρισμό των γλυπτών του Παρθενώνα. Η ατμόσφαιρα στην αίθουσα 18 του μουσείου, ήταν καθηλωτική. Πάνω 300 άτομα απαιτούσαμε τον επαναπατρισμό των γλυπτών του Παρθενώνα, και φωνάζαμε με θέρμη ‘Give them back!’. Πρόκειται για μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές που έζησα και είμαι πολύ περήφανος που καταφέραμε να στείλουμε το μήνυμα πως η επανένωση του μνημείου του Παρθενώνα είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να απασχολεί ολάκερη την διεθνή κοινότητα αφού είναι οικουμενική μας υποχρέωση.

59775396_860379574303085_4804361824738738176_n.jpg


Κανείς δεν μπορεί να απολαύσει τα μηνύματα που οι αρχαίοι ημών πρόγονοι ήθελαν να περάσουν, όσο το μνημείο παραμένει λειψό και διασπασμένο.


Πόσο ρεαλιστικό είναι οι Βρετανοί να επιστρέψουν τα γλυπτά στην Ελλάδα;

Πρόκειται για ένα δύσκολο στόχο, ο οποίος, όμως, δεν παύω να πιστεύω πως είναι και εφικτός και ρεαλιστικός. Στην Αγγλία υπάρχουν πολλές φωνές που μας υποστηρίζουν. Και πιστεύω πως αυτές οι φωνές με τον καιρό αυξάνονται.

Μια πρόσφατη θετική μου εμπειρία, ήταν η πρόσκληση του Βρετανού Βουλευτή Τζέρεμι Λεφρόη, να συναντηθούμε και να συζητήσουμε το θέμα. Μου εξέφρασε την υποστήριξη του προς το αίτημά μας προτείνοντας παράλληλα κάτι πολύ σοφό. Η Βρετανία να επιστρέψει τα γλυπτά πίσω στην Ελλάδα, και η Ελλάδα να της παραχωρήσει πιστά αντίγραφα. Νομίζω πως πρόκειται για μια λογική εισήγηση, και μπορούμε να στείλουμε μηνύματα συνεργασίας και κατανόησης μεταξύ των δύο χωρών.

60023249_2463206660569980_65507416724209664_n.jpg


Πώς αντιδρά ο κόσμος όταν μαθαίνει για την ιστορία των γλυπτών και το αίτημα της Ελλάδας για επαναπατρισμό τους;

Στη μέχρι σήμερα πορεία μου έχω προσέξει πως είναι σπάνιο φαινόμενο κάποιος να είναι αρνητικός στο αίτημα επαναπατρισμού. Συνήθως υπάρχει άγνοια, αλλά όταν τους προβάλλουμε τα επιχειρήματα, και τους εξηγούμε το βάναυσο τρόπο με τον οποίο ο Λόρδος Έλγιν κατακρεούργησε το μνημείο, τότε γίνονται ένθερμοι υποστηρικτές μας.

Αν για παράδειγμα η Αγγλία αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το να επιστρέψουν στην Ελλάδα τα γλυπτά του Παρθενώνα, θα αποτελεί μια κίνηση συνεργασίας και σεβασμού μεταξύ Ευρώπης – Βρετανίας.


60068781_2586035141411529_2477582671023177728_n.jpg

59991391_459632628170522_4308004321334657024_n.jpg

Εκδήλωση διαμαρτυρίας της Return, τον περασμένο Ιούλιο.


Κατά καιρούς η Ελλάδα έκανε διάφορα διαβήματα για την επιστροφή των μαρμάρων, με κορυφαία προσπάθεια αυτήν της Μελίνας Μερκούρη. Γιατί πιστεύεις ότι μέχρι σήμερα δεν επετεύχθη η επιστροφή;

Η απάντηση είναι ξεκάθαρη: η αρνητική στάση του Βρετανικού Μουσείου και η έλλειψη πολιτικής βούλησης για νομοθετική ρύθμιση του θέματος. Τα εκθέματα του Βρετανικού Μουσείου υπολογίζεται πως κατά 60%, έχουν καταλήξει εκεί με κάποιο παράνομο τρόπο. Άρα το μουσείο είναι υπερβολικά προσεκτικό στις κινήσεις του, αφού μπορεί να δημιουργήσει σωρεία αιτημάτων. Όμως αυτό που δεν έχουν καταλάβει ή εσκεμμένα κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, είναι ότι η επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα, είναι μια μοναδική περίπτωση. Δεν πρόκειται για την εθνική μας υπερηφάνεια μόνο, αλλά και για μία μοναδική ευκαιρία ολόκληρος ο πλανήτης να θαυμάσει το μνημείο ολοκληρωμένο.

60022854_1315339165271432_7380169255360135168_n.jpg
Συνάντηση με τον Βρετανό Βουλεύτη Τζέρεμι Λεφρόη.


Θεωρείς πως η έξοδος της Βρετανίας από την ΕΕ, μπορεί να αποτελέσει διαπραγματευτικό χαρτί στην όλη προσπάθεια επαναπατρισμού των γλυπτών;

Ουδόλως. Ωστόσο, πιστεύω ότι όλο αυτό που γίνεται είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να στείλουμε αισιόδοξα μηνύματα στη διεθνή κοινότητα, πως τώρα, σε μια εποχή διαίρεσης, ο πολιτισμός μπορεί να παίξει καταλυτικό ρόλο στο να διατηρήσουμε τις υφιστάμενες και να χτίσουμε νέες γέφυρες επικοινωνίας μεταξύ των χωρών.

Αν για παράδειγμα η Αγγλία αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το να επιστρέψουν στην Ελλάδα τα γλυπτά του Παρθενώνα, θα αποτελεί μια κίνηση συνεργασίας και σεβασμού μεταξύ Ευρώπης – Βρετανίας.

60063742_2459441167459398_6925831809309605888_n.jpg
Από την εκδήλωση εντός του Βρετανικού Μουσείου

Οι βρετανικές Αρχές έχουν έρθει σε επαφή με την ομάδα «Return»

Είμαστε μια ειρηνική οργάνωση, που δεν ξεφεύγουμε ουδέποτε από τα όρια του νόμου. Πότε έως σήμερα δεν είχαμε θέματα με τις Αρχές, ούτε χρειάστηκε να λογοδοτήσουμε για τη δράση μας.

Εξάλλου, οποιαδήποτε προσπάθεια φίμωσης της «Return», προσκρούει κατά κράτος στα άρθρα 10 και 11 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

59449239_315160285848092_2638133925846712320_n.jpg


Δεν φοβάσαι μήπως χαρακτηριστείς γραφικός;

Όταν είχαμε διοργανώσει την πρώτη μας διαδήλωση, τον περασμένο Ιούλιο, μας αποκάλεσαν πιο γραφικούς κι από το ηλιοβασίλεμα της Σαντορίνης. Αγνοήσαμε αυτό το κακόβουλο σχόλιο, πεισμώσαμε, και σήμερα καταφέραμε να συμμετέχουμε σε μια από τις μεγαλύτερες ακτιβιστικές εκδηλώσεις που διοργανώθηκαν ποτέ εντός του Βρετανικού Μουσείου.

Άρα, η απάντηση μου είναι ξεκάθαρη: δεν φοβάμαι. Δεν φοβάμαι διότι έχω μάθει να αγωνίζομαι, και να έχω στόχους. Θυμάμαι τον περασμένο Ιούλιο, που μου ήρθε η ιδέα της πρώτης διαδήλωσης. Πήρα τηλέφωνο τον θείο μου και του πρότεινα να το οργανώσουμε. Αυτός αποδέχτηκε με ενθουσιασμό την πρόταση και κάπως έτσι έγινε η αρχή, κλείνοντας τ’ αυτιά μας στους διάφορους Εφιάλτες.

Πώς σχεδιάζεις να συνεχίσεις τις δράσεις σου;

Πλέον έχουμε δημιουργήσει ένα δίκτυο συνεργασίας με διάφορες οργανώσεις, σε όλα τα σημεία του πλανήτη. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να έχουμε συνεχώς νέες προτάσεις και συνεργασίες. Στην παρούσα φάση, βολιδοσκοπούμε τη διεξαγωγή ενός συνεδρίου στην Κύπρο. Ταυτόχρονα, έχουν τροχοδρομηθεί συναντήσεις με τοπικούς παράγοντες, και πολιτικά πρόσωπα, που μπορούν να βοηθήσουν το σκοπό μας.


Από την ομιλία του Πέτρου Παπαδόπουλου εντός του Βρετανικού Μουσείου

Σχετικα

«Η μουσική δεν έχει σύνορα ούτε είμαι παντρεμένη με καμία χώρα»

Το να ξαναγίνεται παιδί, λέει ο Πέτρος, είναι το καλύτερο μέρος της δουλειάς του

«Ας μην τα παίρνουμε όλα τόσο σοβαρά»

Ο Γιάννης Διονυσίου δεν βλέπει πια τη θάλασσα από «μακριά»

Η Σιμόνα Ατζόρι γεννήθηκε χωρίς χέρια... έχει όμως φτερά

Ποιος (θα έπρεπε να) είναι ο ρόλος της τέχνης στις μέρες μας;