13 μαυρόασπρες φωτογραφίες της Πράσινης Γραμμής, λίγα χρόνια πριν τη διάνοιξη των οδοφραγμάτων

Ήταν το 2000, Αύγουστος. Και οι φωτογραφίες τραβήχτηκαν με φιλμ.

Η φοιτήτρια, τότε, Άντρη Χατζηκωστή, επέστρεψε στην Κύπρο από την Αμερική, όπου σπούδαζε φωτογραφία. Μεταξύ ξεκούρασης, φίλων και οικογένειας, η Άντρη «έτρεχε» και ένα project που της είχαν αναθέσει από το πανεπιστήμιο. Ένα φωτογραφικό ντοκιμαντέρ.

«Στην αρχή προβληματίστηκα αρκετά για το περιεχόμενο του project. Στο πανεπιστήμιό μου ελάχιστοι γνώριζαν για την Κύπρο. Ειδικά για την ιστορία της. Ήθελα να ετοιμάσω κάτι που θα τους έδειχνε ποιοι είμαστε, την ουσία μας, γι’ αυτό αποφάσισα να φωτογραφίσω τα απομεινάρια ενός πολέμου. Του δικού μας πολέμου», θυμάται η Άντρη.

minares.jpg


Αν και κατάγεται από τη Λευκωσία, μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχε περπατήσει ποτέ κατά μήκος της πράσινης γραμμής, δεν είχε ξαναδεί ποτέ από τόσο κοντά τι άφησε πίσω του η λήξη του πολέμου του 74’. «Τα δεδομένα ήταν πολύ διαφορετικά τότε. Πριν ανοίξουν τα οδοφράγματα και πριν την επιστροφή των πρωτευουσιάνων στο κέντρο της πόλης, η περιοχή ήταν ιδιαίτερα υποβαθμισμένη. Κανείς δεν περπατούσε εκεί. Έμοιαζε μια νεκρή περιοχή κοντά στη νεκρή ζώνη», αναφέρει.

92570677_512223276131557_8945281258150166528_n.jpg

92305590_246544943401889_2318607746506686464_n.jpg

«Θυμάμαι η συναισθηματική μου φόρτιση ήταν μεγάλη. Φωτογράφιζα τα σημεία που πριν μερικά χρόνια κάποιοι είχαν πολεμήσει εκεί. Κάποιοι είχαν χάσει τη ζωή τους. Υπήρχε μια περίεργη ενέργεια στο χώρο. Παντού χαλάσματα και ερείπια. Τρύπες από τις σφαίρες και συνθήματα υβριστικά και για την ελευθερία. Βαρέλια, αμμόσακοι, συρματοπλέγματα. Αυτό ήταν το σκηνικό. Θυμάμαι που είχα ανέβει σ’ ένα πολυόροφο χώρο στάθμευση, κοντά στο οδόφραγμα της Λήδρας και προσπάθησα να φωτογραφίσω την Αγία Σοφιά που φαινόταν από μακριά».

missing persons.jpg

Στην παρουσίαση του project, συνεχίζει, οι συμφοιτητές της κοιτούσαν με απορία τις φωτογραφίες και ρωτούσαν πως μπορούμε να ζούμε έτσι, με τον «εχθρό» να καραδοκεί λίγα μέτρα πιο κάτω. «Τους εξήγησα όσα μπορούσα. Τους μετέφερα όσα είδα και όσα ένιωσα. Αυτό το project ήταν και για εμένα μια καλή ευκαιρία να έρθω κοντά στα γεγονότα».

92290631_2772017666185481_1476700513318731776_n.jpg

92092328_644878102741904_3795560735182946304_n.jpg

91963108_1046955905686064_8211966685289119744_n.jpg

91985537_254965388996633_5524279462595657728_n.jpg

91931397_2563442130591752_695629614977908736_n.jpg

91916335_668504390644364_1030494088899592192_n.jpg

91912884_606237813313931_4110890890388570112_n.jpg

91884177_204648764166309_2878851075962568704_n.jpg

91842276_330712507898123_8557073676959219712_n.jpg

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ