Στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, που έγιναν το περασμένο καλοκαίρι, ο Αντώνης Τσαπατάκης, ο Έλληνας αθλητής της κολύμβησης, κατέκτησε την τρίτη θέση και το χάλκινο μετάλλιο στα 100 μέτρα πρόσθιο.

Λίγα χρόνια πριν, το 2007, ένα ατύχημα με τη μηχανή τού στέρησε την ικανότητα να περπατάει. Έναν χρόνο μετά, ξαναμπήκε στο νερό, ξανακολύμπησε και έκτοτε δεν έπαψε ποτέ να κυνηγά το ανέφικτο. Λίγο διαφορετικά, αλλά με το ίδιο πάθος.

Χθες, με μια ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στo Facebook μίλησε για μια αλλιώτικη νίκη που πέτυχε, θίγοντας ταυτόχρονα το πολύ σημαντικό ζήτημα της συμπερίληψης των ατόμων με αναπηρίες και στους χώρους εργασίας.


«Εσείς έχετε καταφέρει κάτι το οποίο δεν φανταστήκατε ποτέ;

Εγώ σήμερα κατάφερα κάτι που δεν είχα τολμήσει καν να ονειρευτώ...

Το 2009 η υγειονομική επιτροπή της ΕΛ.ΑΣ με θεώρησε ανίκανο να συνεχίσω την υπηρεσία μου στο σώμα.

Σήμερα προήχθην σε αξιωματικό του σώματος έπειτα από τη νίκη μου στους Παραολυμπιακούς του Τόκιο 2020. Τη μεγαλύτερη υπερηφάνεια όμως την ένιωσα για το γεγονός ότι μπόρεσα μέσω της αλλαγής του νομοσχέδιου που ζήτησα, να επαναπροσληφθούν άλλοι 14 συνάδελφοι που είχαν αποταχθεί για τον ίδιο λόγο.

Ελπίζω να διαβάζουν τις γραμμές αυτές εκείνοι που τάχθηκαν υπέρ του αρχικού άδικου νομοσχεδίου ώστε να πιστέψουν ακόμα και εκείνοι πως όλα είναι δυνατά, με θέληση, πίστη, προσπάθεια και αγάπη…. Κυρίως όμως να πιστέψουν στις δυνατότητες… όλων!

*Καθημερινά, συνάνθρωποί μας με διαφορετικότητα στην κίνηση ή στη ζωή γενικότερα (ΑΜεΑ), αποκλείονται εργασιακά λόγω της αναπηρίας τους».