Πρόσωπα
To παιδί μεταναστών που μεγάλωσε σε μια φτωχογειτονιά της Ισπανίας και έγινε, χθες, ο νεότερος σκόρερ στην ιστορία του Euro
Η ιστορία του 16χρονου Λαμίν Γιαμάλ.
![Article featured image](/images/UXYu6g1RWHw_1nFF2OnFTWCDoOc=/141858/fill-600x450/yamal2.png)
![Article featured image](/images/UXYu6g1RWHw_1nFF2OnFTWCDoOc=/141858/fill-600x450/yamal2.png)
Ο Λαμίν Γιαμάλ έγινε ο νεότερος παίκτης που έχει σκοράρει ποτέ σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα ανδρών, όταν πέτυχε ένα εκπληκτικό γκολ εναντίον της Γαλλίας στον χθεσινό ημιτελικό αγώνα – ο αγώνας έληξε 2-1 υπέρ της Ισπανίας, η οποία, μετά τον σημερινό αγώνα ανάμεσα σε Ολλανδία και Αγγλία, θα μάθει τον αντίπαλό της για τον τελικό της διοργάνωσης.
Ο 16χρονος Γιαμάλ σκόραρε στο 21ο λεπτό, κάνοντας ένα εκπληκτικό τελείωμα δίπλα από τον τερματοφύλακα της Γαλλίας Mike Maignan και στην πάνω αριστερή γωνία από το εσωτερικό του δοκαριού.
Σε ηλικία 16 ετών και 362 ημερών -γίνεται 17 στις 13 Ιουλίου- o Γιαμάλ έγινε ο νεότερος παίκτης που σκοράρει σε EURO ή Παγκόσμιο Κύπελλο, κάτι που δεν είχε καταφέρει να κάνει ούτε ο σπουδαίος Πελέ. Ο Βραζιλιάνος ήταν 17 ετών και 239 ημερών όταν είχε βρει δίχτυα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958, ρεκόρ το οποίο έλαβε τέλος 66 χρόνια μετά.
Αναλυτικά οι νεότεροι σκόρερ σε μεγάλη διοργάνωση:
Λαμίν Γιαμάλ, 16 ετών και 362 ημερών
Πελέ, 17 ετών και 239 ημερών
Μανουέλ Ρόσας, 18 ετών και 93 ημέρων
Γκάβι, 18 ετών και 110 ημερών
16 - Youngest players in history to score in EURO + World Cup:
— OptaJose (@OptaJose) July 9, 2024
1 - LAMINE YAMAL 🇪🇸 (16 years and 362 days).
2 - Pelé 🇧🇷 (17 years and 239 days)
3 - Manuel Rosas 🇲🇽 (18 years and 93 days)
4 - Gavi 🇪🇸 (18 years and 110 days)
Diamond. pic.twitter.com/3u3CET1pTm
Η ιστορία του Γιαμάλ
Ο Γιαμάλ είναι μαθητής ακόμη και ταξίδεψε στη Γερμανία κουβαλώντας στις αποσκευές του τα βιβλία του για να μελετά στον ελεύθερο χρόνο του. Παρακολουθεί και κάποια μαθήματα του σχολείου του online. «Ελπίζω, οι καθηγητές μου να είναι λίγο πιο χαλαροί μαζί μου το επόμενο διάστημα» δήλωσε όταν έφτασε στη Γερμανία. Οι συμμαθητές του είναι ενθουσιασμένοι που ένα παιδί από την τάξη τους βρίσκεται ανάμεσα στους κορυφαίους Ισπανούς ποδοσφαιριστές. Τον κατευόδωσαν με μια ευχετήρια κάρτα που είχαν υπογράψει όλοι.
Ο προπονητής της Εθνικής Ισπανίας, Λουίς ντε λα Φουέντε, έδωσε φανέλα βασικού στον Γιαμάλ για την αναμέτρηση της Ισπανίας με την Κροατία στη φάση των ομίλων και ο μεσοεπιθετικός της Μπαρτσελόνα θα έγραφε ιστορία, καθώς θα γινόταν ο νεότερος παίκτης εθνικής ομάδας που θα αγωνιζόταν σε τελική φάση Euro σε ηλικία 16 ετών και 338 ημερών, καταρρίπτοντας το ρεκόρ του προηγούμενου κατόχου, του Πολωνού Κάσπερ Κοζλόφσκι, που αγωνίστηκε στο Euro 2020 σε ηλικία 17 ετών και 246 ημερών. Ήδη στη Βαρκελώνη, ο Γιαμάλ έχει ξεπεράσει τα φυσικά εμπόδια του θέτει ο χωροχρόνος, «τρέχοντας» ως αθλητής πιο γρήγορα από τη μέση ταχύτητα ανάπτυξης και ωρίμανσης ενός ποδοσφαιριστή.
![yamal.png](/media/images/yamal.width-1024.png)
Η Ροκαφόντα, η γιαγιά Φατιμά και η Λα Μασία
Ο Λαμίν Γιαμάλ μεγάλωσε στη Ροκαφόντα, μια από τις γειτονιές της Βαρκελώνης, και σε ηλικία μόλις 15 ετών, εννέα μηνών και 16 ημερών έκανε το ντεμπούτο του με τη φανέλα της Μπαρτσελόνα σε αγώνα της La Liga. Ήταν 29 Απριλίου του 2023 και από τότε η ποδοσφαιρική του εξέλιξη έχει προχωρήσει με εκπληκτικό ρυθμό, καταφέρνοντας σε εκείνο το παιχνίδι απέναντι στην Μπέτις να γίνει ο νεότερος παίκτης των μπλαουγκράνα από τότε που ιδρύθηκε η La Liga πριν από 90 και πλέον χρόνια. Στις 20 Αυγούστου 2023 έκανε το ντεμπούτο του στη νίκη 2-0 επί της Κάντιθ, ενώ στις 8 Οκτωβρίου του ίδιου έτους, με το γκολ που πέτυχε στον αγώνα απέναντι στη Γρανάδα, κατάφερε να γίνει και ο νεότερος σκόρερ της πρώτης κατηγορίας του ισπανικού πρωταθλήματος.
Με τη γειτονιά του έχει στενούς δεσμούς, όπως επίσης και με τα παιδιά που αγωνίζονται στην Ροκαφόντα, τους συνομιλήκους του που μεγάλωσαν μαζί, μιλούσαν και έπαιζαν ποδόσφαιρο, ονειρευόντουσαν ένα επαγγελματικό μέλλον μέσα στα γήπεδα. Ο Γιαμάλ δεν έπαιξε ποτέ στο γήπεδο της Ροκαφόντα, αλλά στο τσιμεντένιο γηπεδάκι δίπλα στο «καλό, το οργανωμένο» όπως το έλεγαν με τους φίλους του, εκείνο δηλαδή της Ροκαφόντα, γιατί δεν μπορούσαν οι δικοί του να καλύψουν το κόστος εγγραφής στην ομάδα και όλα τα σχετικά έξοδα. Δίπλα στο γήπεδο της ομάδας στέκει σήμερα μια τοιχογραφία του Γιαμάλ με τη φανέλα της Μπάρτσα, μαζί με σημαίες του Μαρόκου -χώρα καταγωγής του πατέρα του-, της Ισημερινής Γουινέας -χώρα καταγωγής της μητέρας του- και της Ισπανίας, όπου ο ίδιος ο Λαμίν γεννήθηκε.
Γιαμάλ. 16 ετών. Παιδί μεταναστών από το Μαρόκο και την Ισημερινή Γουϊνέα. Πανηγυρίζει το μαγικό γκολ κάνοντας με τα χέρια του το σήμα όχι κάποιου κράτους αλλά του ταχυδρομικού κώδικα της φτωχογειτονιάς του της Ροκαφόντα : "304". Και ξιδάκι στους φασίστες και στις μανταμΣουσούδες pic.twitter.com/JwzL6Xk7Z1
— P.G. Papanikolaou (@PGPapanikolaou) July 10, 2024
Ο Λαμίν μεγάλωσε ταπεινά και μαζί με τα υπόλοιπα παιδία της πολυμελούς οικογένειας των Γιαμάλ περνούσαν του χρόνο τους στον φούρνο που διατηρεί ο θείος του. Εκεί εργάζεται και ο πατέρας του. Περιτριγυρισμένοι από φρέσκα γλυκά, σακούλες με πατατάκια και αναψυκτικά, ο πατέρας του Αμπντούλ γεμίζει από περηφάνια κάθε φορά που κάποιος πελάτης πλέκει το εγκώμιο του γιου του. Από τότε που ο Γιαμάλ έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα της Μπάρτσα, ο φούρνος έχει γίνει δημοφιλής, έρχεται όλο και περισσότερος κόσμος, και πολλά παιδιά, πεινασμένα για ποδόσφαιρο, που περνούν να πάρουν το σνακ τους και να πατήσουν στα μέρη που πατάει ο Λαμίν. Εκεί συχνάζει και η γιαγιά του Γιαμάλ, η Φατιμά, μια μικροκαμωμένη και πολύ ευγενική κυρία, πάντα ευγνώμων σε όποιον δείχνει ενδιαφέρον για το εγγόνι της.
Η Φατιμά ήταν η πρώτη που μετέφερε την οικογένειά της από το Μαρόκο στην Ισπανία πριν από 35 χρόνια. Ήρθε πρώτη, μόνη της, και στη συνέχεια έφερε τα παιδιά της.
![yamal3.png](/media/images/yamal3.width-600.png)
Όταν ο Γιαμάλ ήταν τριών ετών, οι γονείς του χώρισαν και πήγε να ζήσει για λίγο με τη μητέρα του Σεϊλά στη Λα Τορέτα. Εκεί γνώρισε τον Ινοθέντε Ντιέθ, έναν από τους ανθρώπους-κλειδιά για την τροπή που θα έπαιρνε το μέλλον του νεαρού. Γνωστός ως «Κουμπάλα» (από τον θρύλο της Μπάρτσα, Λάζλο Κουμπάλα) από την εποχή που ήταν ποδοσφαιριστής, ο Ντίεθ ήταν εκείνος που ενθάρρυνε τη μητέρα του Γιαμάλ να γράψει τον γιο της στην ομάδα της Λα Τορέτα. «Μπορούσες να καταλάβεις ότι ήταν ιδιαίτερος», είπε ο Ντιέθ σε ένα ρεπορτάζ του «The Athletic». «Σε αυτήν την ηλικία, ποτέ δεν ξέρεις τι πρόκειται να συμβεί, είναι τόσο μεγάλη η βιομηχανία. Αλλά φαινόταν ότι τον άγγιξε ένα μαγικό ραβδί. Όταν επέστρεψε στο σπίτι του πατέρα του, ήταν πολλές οι μέρες που δεν μπορούσε να τον συνοδεύσει στην προπόνηση, οπότε ο Λαμίν τηλεφωνούσε σε εμένα και μου ζητούσε να έρθω να τον πάρω με το αυτοκίνητο. Στη διαδρομή πάντα μιλούσαμε και του έλεγα ότι μια μέρα θα ερχόταν η Μπάρτσα και θα τον υπέγραφε. Μου έλεγε ‘όχι, όχι, όχι’. Ηταν ένα ντροπαλό αγόρι, πολύ κλειστό. Με άκουγε όταν του έδινα συμβουλές και ακόμα έρχεται να με δει μερικές φορές. Είναι πολύ ταπεινός και εξακολουθεί να είναι πολύ κοντά στους παλιούς του φίλους. Δεν του αρέσει να προβάλλεται» προσθέτει ο Ντίεθ.
![Capturar_2024_06_07_22_20_49_985.jpg](/media/images/Capturar_2024_06_07_22_20_49_985.width-600.jpg)
Η Λα Τορέτα βοηθούσε τον Γιαμάλ και την οικογένειά του όταν είχαν οικονομικά προβλήματα, όπως έκανε και με άλλα παιδιά, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν να παίζουν μπάλα. Η διαδρομή όμως του Γιαμάλ άλλαξε γρήγορα, καθώς εντάχθηκε στη «Λα Μασία», την ακαδημία της Μπαρτσελόνα από το 2014, σε ηλικία 7 ετών, όταν βρέθηκε εκεί για μια δοκιμή, όπως και πολλά άλλα παιδιά. Όμως εκείνος έμεινε, τον κράτησαν και συνέχισε να προπονείται, να αναπτύσσεται ποδοσφαιρικά. Όταν πρωτοπήγε στην Μπάρτσα, ο σύλλογος παρείχε υπηρεσία ταξί γι′ αυτόν και κάποια άλλα παιδιά, ώστε να πηγαίνουν στις προπονήσεις κατά τη διάρκεια της εβδομάδας. Τα σαββατοκύριακα, όταν βρισκόταν με τη μητέρα του στη Λα Τορέτα, εκείνη τον πήγαινε στους αγώνες. Τις φορές που ήταν με τον πατέρα του, ο οποίος δεν είχε αυτοκίνητο, συχνά ένας από τους προπονητές των νέων, ο Ζόρντι Φοντ, τον έπαιρνε τις πρώτες πρωινές ώρες. «Συνήθως στις διαδρομές κοιμόταν», λέει ο Φοντ στο «The Athletic». «Σε αυτή την ηλικία, η κίνηση των αυτοκινήτων είναι σαν υπνωτικό χάπι για τα παιδιά και μάλιστα τις ώρες που έπρεπε να ταξιδέψουμε. Ήταν πάντως ένα παιδί που γενικά δεν μιλούσε πολύ, πάντα ευγενικός και χαμογελαστός» συμπλήρωσε ο Φοντ.
Με πληροφορίες από gazzetta.gr, rosa.gr