Η Μαρία χρησιμοποιεί το σώμα και την κίνηση ως μέσο επικοινωνίας, έκφρασης και εξερεύνησης, βοηθώντας τους ανθρώπους να προσεγγίσουν συναισθήματα που δεν είναι πάντα εύκολο να εκφραστούν με λέξεις.

Στη συνέντευξή της στο CITY, μάς μιλά για τη χοροθεραπεία, τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζουν οι καλλιτέχνες στην Κύπρο, τη σημασία του να αισθανόμαστε ελεύθεροι.

Πώς θα σύστηνες τον εαυτό σου και τη δουλειά σου σε κάποιον που δεν σε γνωρίζει;

Είμαι χοροθεραπεύτρια και δουλεύω με τους ανθρώπους χρησιμοποιώντας, πέραν από την ομιλία, το σώμα και την κίνηση ως μέρος της θεραπευτικής διαδικασίας, ως ένα ακόμα τρόπο επικοινωνίας και εξερεύνησης. Η χοροθεραπεία βασίζεται στην αρχή ότι η κίνηση αντανακλά τον τρόπο σκέψης και τα συναισθήματα του ατόμου. Το σώμα μας και η κίνηση του μπορεί να εκφράσει πτυχές μας, όπως μνήμες και συναισθήματα που δύσκολα ανακαλούμε ή αναγνωρίζουμε. Η δουλειά μου δεν έχει να κάνει με το να μάθει κάποιος να χορεύει αλλά με το να παρατηρήσει τον εαυτό του.


Πώς ο χορός μπορεί να λειτουργήσει θεραπευτικά σε έναν άνθρωπο;

Είναι σημαντικό να ξεχωρίσουμε τον χορό από την χοροθεραπεία. Δεν χρειάζεται να ξέρει κανείς να χορεύει για να λειτουργήσει θεραπευτικά η κίνηση. Η χοροθεραπεία δίνει έμφαση στην προσωπική και θεραπευτική διαδικασία, χωρίς να υπάρχει σωστό και λάθος. Έχει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο και γίνεται με ένα εκπαιδευμένο επαγγελματία ψυχικής υγείας.

Η κίνηση μας δίνει ένα τρόπο να επεξεργαστούμε τις εμπειρίες μας χωρίς να χρειάζεται όλα να εκφραστούν με λέξεις. Το σώμα μας περιέχει την ιστορία της ζωής μας, όπως περιέχει τα οστά, τους μυς, και τα όργανα. Αισθανόμαστε, βιώνουμε και παρατηρούμε τις εμπειρίες μας μέσω του σώματος μας. Θυμάται κάθε συναίσθημα που νιώσαμε, κάθε αίσθηση που βιώσαμε. Κανείς δεν μπορεί να αναιρέσει κάτι που έχει συμβεί, μπορούμε όμως να δουλέψουμε με τα αποτυπώματα του στο σώμα, το μυαλό και την ψυχή. Μέσω της χοροθεραπείας, μπορούμε να προσεγγίσουμε την εμπειρία μας όχι μόνο μέσα από τη σκέψη και τον λόγο, αλλά και μέσα από το σώμα, αποκτώντας μεγαλύτερη επίγνωση του εαυτού μας και των αναγκών μας.

Τι σε εμπνέει;

Με εμπνέουν πολύ οι άνθρωποι και οι ιστορίες τους. Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και έχει τον δικό του τρόπο να βλέπει και να βιώνει τον κόσμο. Βρίσκω πολύ ενδιαφέρον το πως αυτή η μοναδικότητα μπορεί να εκφραστεί και μέσα από το σώμα και την κίνηση.


Ποια μορφή τέχνης, πέρα από τον χορό, επηρεάζει περισσότερο τη δουλειά σου;

Η δημιουργική γραφή και η λογοτεχνία χωρίς δεύτερη σκέψη. Με βοηθάει να θυμάμαι ότι οι άνθρωποι δεν είμαστε ποτέ μόνο αυτό που φαίνεται σε μια στιγμή. Έχουμε ιστορίες, αντιφάσεις, φόβους, επιθυμίες και πράγματα που δεν γνωρίζουμε ακόμη ούτε εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας.

Επίσης η μουσική με εμπνέει πάρα πολύ. Ο τρόπος που ένα τραγούδι μπορεί να σε γυρίσει σε μια συγκεκριμένη εποχή, σε έναν άνθρωπο, σε μια εκδοχή του εαυτού σου, χωρίς να χρειάζεται να το προσπαθήσεις.

Πιστεύεις ότι η Κύπρος ως χώρος προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για να δράσει και να αναπτυχθεί καλλιτεχνικά ένας δημιουργός;


Η Κύπρος έχει δυνατότητες αλλά ταυτόχρονα είναι ένας μικρός τόπος και αυτό σίγουρα έχει τις δυσκολίες του. Υπάρχουν πολλά άτομα με δημιουργικότητα και διάθεση για δημιουργία αλλά δεν υπάρχουν πάντα οι δομές, οι ευκαιρίες ή η χρηματοδότηση που θα τους επέτρεπαν να εξελιχθούν όπως θα ήθελαν. Από την άλλη πλευρά το ότι είμαστε μικρή χώρα σημαίνει ότι μπορείς λίγο πιο εύκολα να γνωρίσεις ανθρώπους, να συνεργαστείς μαζί τους, και να δημιουργήσεις κοινότητες πιο άμεσα.


Τι αγαπάς περισσότερο και τι λιγότερο στην πόλη σου;

Αυτό που αγαπώ περισσότερο είναι οι άνθρωποί μου. Η Λευκωσία είναι η πόλη που μεγάλωσα, στη οποία έχω δημιουργήσει την καθημερινότητα μου, την κοινότητα μου. Είναι μια αίσθηση οικειότητας και ασφάλειας που δύσκολα αντικαθίσταται. Νομίζω μια πόλη γίνεται «δική σου» μέσα από τους ανθρώπους με τους οποίους τη μοιράζεσαι.

Αυτό που αγαπώ λιγότερο είναι η κίνηση στους δρόμους κυρίως και το ότι για σχεδόν οτιδήποτε χρειάζεσαι αυτοκίνητο. Επίσης ότι συχνά νιώθω πως μου λείπει η αίσθηση της αλλαγής, ειδικά όταν έχεις διάθεση για κάτι διαφορετικό ή θέλεις να ανακαλύψεις κάτι καινούργιο. Μπορεί γι’ αυτό να αγαπώ και τόσο τα ταξίδια.

Τι διαβάζεις αυτή την περίοδο;

Μόλις έχω τελειώσει το Blue Sisters της Coco Mellors. Με τράβηξε πολύ η ιστορία των αδελφών και ο τρόπος με τον οποίο μια οικογένεια κουβαλάει διαφορετικά τον ίδιο άνθρωπο, την ίδια ιστορία.



Ποιο τραγούδι ακούς στο repeat;

Μια ερώτηση που πάντα δυσκολεύομαι να απαντήσω γιατί αλλάζει ανάλογα με τη διάθεση μου. Αυτή την στιγμή θα έλεγα το Landslide των Fleetwood Mac. Αλλά ρώτα με ξανά σε λίγες μέρες και πολύ πιθανόν θα έχω άλλη απάντηση.


Τι είναι για εσένα η ελευθερία; Αισθάνεσαι ελεύθερη;

Για εμένα ελευθερία είναι να επιλέγω ποια πράγματα έχουν πραγματικά σημασία για εμένα και να έχω το θάρρος να κινηθώ προς αυτά ακόμη κι όταν δεν είναι η εύκολη επιλογή. Να μπορείς να είσαι ο αυθεντικός σου εαυτός και να διαλέγεις πως θέλεις να είναι η ζωή σου, χωρίς να αφήνεις τα «πρέπει» των άλλων να καθορίζουν το ποια/ποιος είσαι.

Αισθάνομαι ελεύθερη σε αρκετά κομμάτια της ζωής μου. Πιστεύω πως όλοι μας έχουμε φόβους ή προσδοκίες που καμιά φορά μας περιορίζουν χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Για εμένα η ελευθερία είναι περισσότερο μια διαδικασία που συνεχίζεται, κάτι που ξαναδιαλέγεις, αντί κάτι που κατακτάς και τελείωσε.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Εκτός από το να χάσω ανθρώπους που αγαπώ, με φοβίζει η στασιμότητα. Να σταματήσω να εξελίσσομαι, να δοκιμάζω πράγματα, ή να τολμώ.


Ποια ερώτηση θα ήθελες να σου κάνουν πιο συχνά;

Πολύ όμορφη ερώτηση, δεν το ξανασκέφτηκα. Μου αρέσουν γενικά οι ερωτήσεις που αφήνουν χώρο για πραγματική απάντηση, και όχι τόσο οι τυπικές. Ίσως «τι έκανες τελευταία για πρώτη φορά; » ή «που θα ήθελες να ταξιδέψεις μετά; » , σε αυτήν έχω πάντα απάντηση.