Ο χορός υπήρξε πάντα το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής της, αλλά και αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητάς της. Οι χορογραφικές δουλειές της Όλγας έχουν παρουσιαστεί σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης. Αυτή την περίοδο, ωστόσο, βρίσκεται σε μια φάση αλλαγών και αναζητήσεων.

Στη συνέντευξή της στη CITY, μας μιλά για τη δουλειά της, την ανάγκη της να ανακαλύψει και άλλες πτυχές του εαυτού της, αλλά και για το πόσο ελεύθερη αισθάνεται τελικά.

Πώς θα σύστηνες τον εαυτό σου και τη δουλειά σου σε κάποιον που δεν σε γνωρίζει;

Αυτή την περίοδο νιώθω ότι βρίσκομαι σε μια φάση αλλαγών και αναζητήσεων, οπότε δυσκολεύομαι λίγο να συστήσω τον εαυτό μου μέσα από έναν μόνο τίτλο. Χορεύω επαγγελματικά τα τελευταία 11 χρόνια , κυρίως στο εξωτερικό, ενώ παράλληλα ασχολούμαι και με τη χορογραφία. Παράλληλα με τον χορό, τα τελευταία χρόνια έχω αρχίσει να εξερευνώ και άλλους τομείς, όπως τη μη τυπική εκπαίδευση και τη διαχείριση ευρωπαϊκών προγραμμάτων.

Ο χορός ήταν πάντα το μεγαλύτερο κομμάτι της ζωής μου και μέρος της ταυτότητας μου. Είναι κάτι που αγαπώ πολύ και που για χρόνια αποτελούσε την προτεραιότητά μου. Άρχισα, ίσως, να νιώθω την ανάγκη να ανακαλύψω και άλλες πτυχές του εαυτού μου επειδή γνωρίζω τη φύση αυτού του επαγγέλματος και το γεγονός ότι δεν θα μπορώ να το ασκώ για πάντα με τον ίδιο τρόπο, τουλάχιστον στο επίπεδο και ρυθμό που το έχω υπηρετήσει μέχρι σήμερα. Μπορεί και να είναι ένας τρόπος να προετοιμαστώ για τη στιγμή που η σχέση μου με τον χορό θα αλλάξει.


Πού ή πώς έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα η δουλειά σου;

Ως χορεύτρια έχω χορέψει με το Wroclaw Ballet, την Opera Nova Ballet και την Εθνική Λυρική Σκηνή όπου συνεργάζομαι ακόμη. Οι χορογραφικές μου δουλειές έχουν παρουσιαστεί σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης, όπως στη Λισαβόνα, τις Βρυξέλλες, το Βρότσλαβ, το Μπίτομ και το Μπίντγκοστς της Πολωνίας, αλλά και στην Κύπρο, την Αθήνα και την Κομοτηνή.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα – σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο – σε επηρεάζει ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη; Και αν, ναι, πώς εκφράζεται μέσα από τη δουλειά σου;

Ναι, και νομίζω ότι είναι σχεδόν αδύνατο να μη συμβαίνει αυτό. Όσα ζούμε, όσα βλέπουμε και όσα συμβαίνουν γύρω μας, είτε σε πολιτικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό επίπεδο, μας επηρεάζουν και αποτυπώνονται στο σώμα και στην ψυχή μας. Νομίζω ότι το σώμα έχει έναν δικό του τρόπο να απορροφά και να εκφράζει όσα συμβαίνουν γύρω μας, ακόμα κι εκείνα που δεν ξέρουμε πάντα πώς να τα βάλουμε σε λέξεις. Αυτό μετατρέπεται σε δημιουργία και έκφραση.


Από πού αντλείς έμπνευση όταν δημιουργείς μια χορογραφία;

Συνήθως από κάτι που με κινητοποιεί, που μου δημιουργεί την ανάγκη να εκφραστώ, να δράσω ή να πω κάτι. Αυτό αρχίζει να μου δημιουργεί εικόνες στο μυαλό, τις οποίες στη συνέχεια προσπαθώ να μεταφράσω σε κίνηση. Κάπως έτσι ξεκινά συνήθως η δημιουργική διαδικασία για μένα.

Ποια μορφή τέχνης, πέρα από τον χορό, επηρεάζει περισσότερο τη δουλειά σου;

Ο κινηματογράφος.


Πιστεύεις ότι η Κύπρος ως χώρος προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για να δράσει και να αναπτυχθεί καλλιτεχνικά ένας δημιουργός;

Στην Κύπρο υπάρχει πάρα πολύ ταλέντο, αγάπη για την τέχνη και δημιουργικότητα. Υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν πραγματικά αξιόλογη δουλειά, καθώς και πολύ ενδιαφέροντα πολιτιστικά δρώμενα. Από την άλλη, θεωρώ ότι οι ευκαιρίες είναι αρκετά περιορισμένες, ειδικά αν κάποιος θέλει να ασχοληθεί αποκλειστικά με την τέχνη του και να μπορεί να ζει από αυτήν. Πολλοί καλλιτέχνες αναζητούν καλύτερες προοπτικές στο εξωτερικό ή ασχολούνται με άλλες επαγγελματικές δραστηριότητες, αφήνοντας συχνά πίσω τους τη δημιουργία.

Τι αγαπάς περισσότερο και τι λιγότερο στην πόλη σου (αυτή που μεγάλωσες και αυτή που ζεις);

Στη Λεμεσό αγαπώ τη θάλασσα, τη ζεστασιά της οικογένειας και των φίλων μου και την οικειότητα και την εξωστρέφεια που έχουν οι Λεμεσιανοί. Στην Αθήνα, μου αρέσει η απεριόριστη καλλιτεχνική ζωή, οι παραστάσεις, οι εκθέσεις, ο πολιτισμός και το γεγονός ότι σχεδόν κάθε μέρα υπάρχει κάτι καινούργιο να δεις, να ανακαλύψεις και να εμπνευστείς.


Τι διαβάζεις αυτήν την περίοδο;

Αυτή την περίοδο ολοκληρώνω το μεταπτυχιακό μου στην Πολιτιστική Πολιτική και Ανάπτυξη, οπότε, για να είμαι ειλικρινής, διαβάζω κυρίως για τα πολιτιστικά κοινά. Αν όμως μιλάμε για βιβλίο, διαβάζω ένα για την ζωή της Virginia Hall, μιας γυναίκας που υπήρξε κατάσκοπος στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ποιο τραγούδι ακούς στο repeat;

Το Asibe Happy, των Trinix Remix


Τι είναι για εσένα η ελευθερία; Αισθάνεσαι ελεύθερη;

Για μένα ελευθερία είναι να έχω την πολυτέλεια να επιλέγω για κάποια πράγματα στην ζωή μου. Λέω κάποια πράγματα, επειδή νομίζω πως η ελευθερία δεν είναι κάτι απόλυτο ούτε δεδομένο και υπάρχουν πάντα συνθήκες, εξωτερικοί παράγοντες, υποχρεώσεις και άνθρωποι γύρω μας που, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, επηρεάζουν τις επιλογές μας και περιορίζουν την ελευθερία μας. Και δεν το λέω απαραίτητα ως κάτι αρνητικό. Πολλές φορές αυτοί οι περιορισμοί είναι μέρος των ευθυνών που αναλαμβάνουμε, των σχέσεων που έχουμε με άλλους ανθρώπους και το ότι είμαστε μέρος μιας κοινωνίας.

Αν αισθάνομαι ελεύθερη; Νοιώθω ελεύθερη που μπορώ και κάνω αυτό που αγαπώ, που έχω ανθρώπους γύρω μου που με στηρίζουν και δεν με εμποδίζουν να κάνω πράγματα που θέλω, και που ζω με ένα τρόπο που με εκφράζει.

Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Νομίζω ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι να βλέπω ανθρώπους που αγαπώ να υποφέρουν


Ποια ερώτηση θα ήθελες να σου κάνουν πιο συχνά;

«Τι ονειρεύεσαι;». Μου αρέσει αυτή η ερώτηση γιατί με βάζει να σκεφτώ τι πραγματικά θέλω και τι θα ήθελα να κάνω. Για μένα τα όνειρα είναι μια κινητήρια δύναμη. Νομίζω πως τα όνειρα δεν σταματούν ποτέ. Μικρά ή μεγάλα δεν έχει σχέση. Κάποια πραγματοποιούνται, άλλα αλλάζουν μορφή και άλλα τα αφήνουμε πίσω μας.