Πιο κάτω η πολύ ενδιαφέρουσα ανάρτηση από τον φιλόλογο Δρ. Κυριάκο Ιωάννου:

Ν Ι Κ Α Ρ Ο Σ

(«λεξιλογώντας»)

Το «Νίκαρος», το οποίο ανήκει στην κατηγορία των μεγεθυντικών ουσιαστικών σε -αρος (παράγωγα που δηλώνουν κάτι μεγαλύτερο από αυτό που διαθέτει το πρωτότυπο· εδώ: το «Νίκος»), νομίζω ότι χρησιμοποιείται ευρέως και από τους υποστηρικτές και από τους επικριτές του Νίκου Αναστασιάδη, και στις δύο περιπτώσεις με απαντητική/«πικκαριστήν» (προς τους μεν ή τους δε) διάθεση. Το ότι χρησιμοποιείται και από τα δύο στρατόπεδα («Νίκαρος»: α. που τολμά, που υπερβαίνει τις αναμενόμενες προσδοκίες, ηγέτης· β. (ειρων.) που αποδεικνύεται ανεπαρκής, που δεν εφαρμόζει τα υπεσχημένα, αντι-ηγέτης) αποτελεί τεκμήριο της (έντονης, είναι η αλήθεια) πολιτικής πορείας του Ν. Α., μιας πορείας με πιστούς υποστηρικτές, ορκισμένους εχθρούς και καθόλου ουδέτερους ή αμέτοχους «νικάθλους» (κατά το φιλάθλους).