Ένας ερευνητής στην Ολλανδία ανακάλυψε ένα εξαιρετικά σπάνιο απόσπασμα από το έργο του Ομήρου «Οδύσσεια», ηλικίας άνω των 1.700 ετών, το οποίο βρισκόταν κρυμμένο ανάμεσα στις σελίδες ενός βιβλίου.

Η ανακάλυψη έγινε από τον Δρα Μαρκ ντε Κράι, του Πανεπιστημίου Radboud στις Κάτω Χώρες, ενώ συμμετείχε σε ένα πρόγραμμα μελέτης και έκδοσης αρχαίων χειρογράφων που φυλάσσονται στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης.

Σύμφωνα με τα τοπικά μέσα ενημέρωσης, η ανακάλυψη έγινε πριν από περίπου δύο χρόνια, αλλά το πανεπιστήμιο την ανακοίνωσε μόλις αυτήν την εβδομάδα.

Το σπάνιο κομμάτι από την Οδύσσεια

Ο ντε Κράι εντόπισε το μικροσκοπικό κομμάτι χαρτιού ενώ εξέταζε μια συλλογή παλαιοχριστιανικών χειρογράφων που είχε αγοράσει το πανεπιστήμιο στα μέσα του 20ού αιώνα, σύμφωνα με δελτίο τύπου του ιδρύματος. Αρχικά, οι ερευνητές πίστευαν ότι επρόκειτο για ένα κομμάτι χαρτιού του 7ου αιώνα. Στη συλλογή είχαν ήδη βρεθεί αρκετά παρόμοια κομμάτια, γραμμένα στα αιγυπτιακά.

Ωστόσο, ο ντε Κράι, καθηγητής ελληνικών, αναγνώρισε μέρος του κειμένου που ήταν γραμμένο στο χαρτί και το ταυτοποίησε ως απόσπασμα από την «Οδύσσεια» του Ομήρου.

«Όποιος μαθαίνει ελληνικά, μαθαίνει και τον Όμηρο», δήλωσε ο ντε Κράι στο ολλανδικό μέσο ενημέρωσης RTV Utrecht.

Οι ερευνητές κατάφεραν να χρονολογήσουν το κομμάτι γύρω στο 300 μ.Χ., σύμφωνα με το πανεπιστήμιο, και παγκοσμίως υπάρχουν μόνο περίπου 30 τέτοια κομμάτια.

«Έχω την καλύτερη δουλειά στον κόσμο», δήλωσε ο ντε Κράι στο RTV Utrecht. «Είμαι κυνηγός θησαυρών. Κάθε μέρα βρίσκεις κάτι ωραίο. Αυτό είναι ένα από αυτά».

Το κομμάτι χαρτιού, ανέφερε το πανεπιστήμιο, ανήκε πιθανότατα σε κάποιον που ζούσε στην όαση Φαγιούμ της Αιγύπτου. Το RTV Utrecht περιέγραψε το κομμάτι ως περίπου στο μέγεθος ενός τραπουλόχαρτου. Το κομμάτι έχει αποχρωματιστεί και παρουσιάζει λεκέδες υγρασίας, σύμφωνα με το μέσο ενημέρωσης. Και οι δύο πλευρές του φέρουν γραφή.

Το απόσπασμα προέρχεται από το σημείο όπου ο Οδυσσέας αφηγείται την ιστορία των πεινασμένων ναυτικών του που καταβροχθίζουν βοοειδή που είναι ιερά για τον θεό του Ήλιου, τον Απόλλωνα. Αυτή η σκηνή λαμβάνει χώρα περίπου στα μισά του έργου. Ο ντε Κράι δήλωσε στο RTV Utrecht ότι, δεδομένου ότι τα βιβλία φθείρονται από έξω προς τα μέσα, είναι λογικό το απόσπασμα να προέρχεται από αυτό το τμήμα.

«Αυτό τυχαίνει να είναι ένα πραγματικά διασκεδαστικό απόσπασμα», είπε ο ντε Κράι.

Με πληροφορίες από Lifo