ΜΙΛΑ ΜΟΥ

«Να σου πω τη μοίρα σου, να σου πω το ριζικό σου;»

12.02.2015

Ήπιαμε καφέ και μας τον είπαν, απλώσαμε το χέρι και μας το διάβασαν. Στεναχωρημένες καρδιές, φίδια στον κόρφο μας, ένα ταξίδι σύντομα και φθόνος από τους γείτονες… Μαγεία, μαντεία, χάρισμα ή απλώς αυτό που λέμε «δεν πάμε για την πλάκα;».
 

Κείμενο/φωτογραφίες: Αχιλλέας Ρότας
 

Χιλιάδες χρόνια τώρα, οι άνθρωποι προσπαθούν να βρουν τρόπους για να μάθουν, τι κρύβει το αύριο. Έρωτας, δουλειά και υγεία, είναι τα βασικά θέματα που απασχολούν και έρχονται σε πρώτη ζήτηση.

Παρόλο που η επιστήμη αρνείται την ύπαρξη μεθόδων πρόβλεψης για το μέλλον και η Εκκλησία τις αποκαλεί παγανιστικές και τις αποτάσσει, η ανθρώπινη φύση είναι συνυφασμένη με αυτή την επιθυμία και αυτή την ανάγκη.

Κάθε ένας από εμάς, σίγουρα σε κάποια φάση της ζωής του, κάθισε να του πουν την τύχη του, μέσα από ένα φλιτζάνι καφέ, έστω και για πλάκα. Όλοι έχουμε μια θεία, μια γιαγιά, μια φίλη, που ξέρει να διαβάζει το σημάδια στο χέρι ή τα χαρτιά…Όλοι μας θέλουμε να μάθουμε, τι μέλλει γενέσθαι, έστω και αν κάποιοι το αρνούνται. Ποιος δε θα ήθελε άλλωστε να ξέρει τι του ξημερώνει, για να μπορεί να το προγραμματίσει ή να το αποφύγει;

Διαχρονικά ο άνθρωπος ανακάλυψε πλήθος μεθόδων πρόβλεψης του μέλλοντος, που βρήκαν εφαρμογή είτε σε απλούς ανθρώπους είτε σε ηγέτες της εποχής τους. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πώς υπάρχουν πάνω από 20 μέθοδοι, για να προβλέψει κάποιος το μέλλον του και να το επηρεάσει: Αρτομαντεία, Γαστρομαντεία, Ζωομαντεία, Βιομαντεία, Γεωμαντεία, είναι κάποιες από αυτές, με πιο διαδεδομένες, όμως, σήμερα τη Χειρομαντεία, την Αστρομαντεία, τη Χαρτομαντεία, την Ονειρομαντεία και την Καφεμαντεία…

Σε περιόδους αβεβαιότητας και έντονης ανασφάλειας παρατηρείται πάντα αύξηση των επισκέψεων σε «ειδικούς» για να τους πουν τι θα γίνει αύριο. Να μάθουν αν η επόμενη μέρα, θα είναι καλή ή για πόσο ακόμα θα υποφέρουν.

Όταν ξεκίνησα να συλλέγω πληροφορίες για το αφιέρωμα, ρωτούσα φίλους και γνωστούς για να μου δώσουν πληροφορίες, όλοι είχαν κάποιον «δικό» τους να μου συστήσουν, πάντα μυστικά, πάντα διακριτικά.

Επαγγελματίες με πτυχίο, άτομα με κληρονομικό χάρισμα και κάποιοι από απλή εμπειρία… Είχα απ’ όλα. Στο τηλέφωνο, οι πλείστοι διστακτικοί, ρωτούσαν να μάθουν ποιος είμαι, από πού βρήκα τα στοιχεία τους. Δεν ήθελαν, φοβόντουσαν να εκτεθούν, έστω κι αν τους διαβεβαίωνα, πώς θα υπήρχε πλήρης ανωνυμία και μυστικότητα…. Λογικό. Οι περισσότεροι από αυτούς, ακόμη και οι επαγγελματίες, εργάζονται χωρίς άδεια, χωρίς να δηλώνουν εισοδήματα. Πώς να ρισκάρουν να αποκαλυφθούν… Μετά από αρκετή προσπάθεια, έπεισα δύο κυρίες, δύο γυναίκες που ασχολούνται με την τύχη και το μέλλον, για διαφορετικούς λόγους η κάθε μια.  Διαβάζουν τα σημάδια και σε βάζουν στη διαδικασία να κρέμεσαι από τα χείλη τους, για μια φράση που θα σου δώσει ελπίδα και κουράγιο για να συνεχίσεις.

«Να σου πω τον καφέ;». Φράση οξύμωρη, πώς να πεις τον καφέ, πώς μπορεί κάποιος να διαβάσει μια σκουρόχρωμη καφέ μάζα, σα λάσπη και να αναγνωρίσει τι λέει, για το μέλλον. Γιατί αυτό που βλέπει εκεί μέσα αφορά εμένα και όχι κάποιον άλλον. Κι αν κάνει λάθος, αν το σχήμα ή το γράμμα που δει, είναι παραποιημένο και μπερδευτεί. Τι θα γίνει εάν μου πει ότι βλέπει κάτι από Σ και τελικά είναι Μ;

Η κυρία Νίτσα, λέει τον καφέ (πάνω-κάτω) 32 χρόνια. Μια γυναίκα γύρω στα 55, πληθωρική και καλοστεκούμενη. Μένει μόνη με τον Μανόλη, τη θηλυκή γάτα της. Τα παιδιά της, έρχονται για φαγητό κάθε μεσημέρι τις καθημερινές, γι’ αυτό προτίμησε να βρεθούμε Σάββατο πρωί, που θα ήταν μόνη.
 


«Δεν τους αρέσουν αυτά, θυμώνουν μου, εν θέλουν να μάχομαι με μαγείες τζαι σατανισμούς, λαλούν. Αλλά τι να κάμω, εν εδούλεψα ποττέ, το μόνο πράμα που ξέρω να κάμνω εν τούτο. Παλιά έλεα τον στις συγγένησσες μου, στις φίλες μου, εν έπαιρνα λεφτά. Μετά που είδαν ότι έβρησκα πράματα, εφέρναν μου τζαι άλλες κοπέλες που ηθέλαν να μάθουν το μέλλον τους, έ σιγά σιγά άρχισα να το κάμνω πιο επαγγελματικά…».

«Ξέρω γυναίκα της καλής κοινωνίας που της εφάν 35.000 λίρες για να της ‘δέσουν’ τον άντρα της για να μεν την χωρίσει».

Πώς ασχοληθήκατε με τον καφέ, ποιος σας έμαθε την τέχνη της καφεμαντείας;
«Όταν ήμουν γύρω στα 14-15, είχαμε κάτι γείτονες με καταγωγή που την Αλεξάνδρεια, της Αιγύπτου. Εγώ έκαμνα παρέα με την κόρη τους, που ήταν κοντά στην ηλικία μου, τζιαι επηένναμε συχνά η μια σπίτι της άλλης. Η γιαγιά της, ήταν γνωστή μάντισσα στην εποχή της, πριν έρτουν ποδά. Έλεεν το χέρι, τον καφέ, τα χαρτιά, έκαμνε τζ;ι διάφορα άλλα, πιο περίεργα θυμούμαι. Λίγα χρόνια πριν αρρωστήσει, εφώναξεν μας για να μας μάθει να λέμεν τον καφέ, εν ήθελεν να φύγει χωρίς να μεταδώσει τις γνώσεις της. Εμείς ενθουσιαστήκαμε με την ιδέα και εμάθαμεν τα πάντα. Βέβαια, πιο επαγγελματικά, άρκεψα να λέω τον καφέ μετά τα 20».

Όση ώρα μιλούσαμε έψηνε τους καφέδες μας. Έναν με ολίγη για εμένα και ένα σκέτο για εκείνη, μερακλήτικους. Γύρω μου, έβλεπα φωτογραφίες, εικόνες, διάφορα μπιμπελό. Τίποτα περίεργο, τίποτα παγανιστικό.
 


Πολλοί λένε πώς όλα αυτά είναι, για να κοροϊδεύουν τον κόσμο επιτήδειοι και να τον αφαιμάσσουν οικονομικά. Είναι πολλές οι περιπτώσεις ανθρώπων που καταστράφηκαν οικονομικά επειδή έτρεχαν σε μελλοντολόγους, αστρολόγους ή καφετζούδες. Εσείς τι νομίζετε;
«Τούτον είναι αλήθεια, ξέρεις πόσες περιπτώσεις έχω που εχάσαν χιλιάδες λίρες, τότε, σε ψεύτες και απατεώνες, τάχα για να τις βοηθήσουν. Ξέρω γυναίκα της καλής κοινωνίας, που της εφάν 35.000 λίρες για να της «δέσουν» τον άντρα της για να μεν την χωρίσει. Τούτα όμως εν άλλα πράματα, εγώ εν τα κάμνω. Δαμέ, όποιος έρκεται, θα πιούμε τον καφέ μας, θα μιλήσουμε, θα γελάσουμε, θα του πω τι βλέπω και μετά, αφήνει ότι θέλει. Εν έχω ταρίφα. Κάμνω το για να βοηθήσω, εν θα γίνω πλούσια που τον καφέ, δόξα τω Θεώ, μια χαρά είμαι, εν θέλω παραπάνω».

Ειλικρινά, μπορείτε να διαβάσετε τον καφέ και να δείτε τι θα γίνει αύριο, σε μια βδομάδα, σε ένα μήνα. Δεν είναι λίγο παράλογο όλο αυτό. Πώς μερικοί αλεσμένοι κόκκοι, ξέρουν τι θα μου συμβεί στο μέλλον;
«Όπως και η πίστη σε μια θρησκεία, δεν εξηγείται με λογικά επιχειρήματα, έτσι είναι τζαι τούτο. Πιστεύουμε γιατί έτσι μας είπαν, έτσι νοιώθουμε, έτσι θέλουμε. Είδαμεν ποττέ κάτι που τζίνα που διαβάζουμε στα βιβλία να γίνεται, είδαμε ποτέ το Χριστό; Είμαστε Χριστιανοί όμως. Έτσι τζαι σε τούτην τη περίπτωση, κάποιοι πιστεύουν στη δύναμη κάποιου ανθρώπου, να μπορεί να αναγνωρίσει κάποια σημάδια και να τα αποκωδικοποιήσει, δίνοντας τις ανάλογες ερμηνείες. Τούτον ένει, σίγουρα υπάρχουν κομμάτια άγνωστα που ούτε εξηγούνται ούτε γίνονται κατανοητά, για αυτό και τα κατακρίνουμε ή τα απορρίπτουμε. Οτιδήποτε, που μας ένει άγνωστο και έχει κάποιο μυστήριο, το φοβόμαστε και το απορρίπτουμε. Απλώς θεωρώ πώς άμαν πιστεύκεις σε κάτι αυτόματα έχει τζαι αποτέλεσμα. Εν η δύναμη της θέλησης του μυαλού, που τα κάμνει ούλα».

Έχω ήδη τελειώσει τον καφέ μου και της τον δίνω. Παίρνει το φλιτζάνι από την μεριά που το κρατούσα και το γυρνάει ανάποδα σε ένα χαρτί για να στεγνώσει το κατακάθι.
 


Υπάρχει συγκεκριμένη διαδικασία για να διαβάσει κανείς τον καφέ; Υπάρχουν κανόνες;
«Ναι, και η παραμικρή λεπτομέρεια μπορεί να επηρεάσει. Για παράδειγμα, το ‘διάβασμα’ ξεκινά που τα χείλη του φλιτζανιού τζαι πάντα γίνεται με τη φορά των δεικτών του ρολογιού. Τα σύμβολα, τώρα, που σχηματίζει το κατακάθι δεν μπορούν να ερμηνευτούν ένα-ένα, συνήθως ερμηνεύονται συνδυαστικά με βάση τη φαντασία και τη διαίσθηση αυτού που ερμηνεύει τα μηνύματα».

Μιλήσατε για διαίσθηση. Είναι γνωστό ότι υπάρχουν βιβλία και εγχειρίδια στην αγορά που εξηγούν πώς να αποκωδικοποιείς τα σύμβολα του καφέ και να τα ερμηνεύεις, για να προβλέψεις το μέλλον σου. Είναι τόσο απλό, ο κάθε ένας από εμάς να πάρει ένα εγχειρίδιο, να το διαβάσει και να αρχίσει να διαβάζει τον καφέ ή χρειάζεται και κάτι άλλο; Κάποιο χάρισμα ίσως…
«Σίγουρα αν κάποιος πιάσει ένα βιβλίο τζαι θκιαβάσει το, θα μπορεί να βλέπει τα σύμβολα και να λέει ‘τι εν τούτο; - λαγός - α τι σημαίνει ο λαγός;’. Μπαίνει μέσα, βλέπει ότι ο λαγός σημαίνει νέα από κάποιον φίλο ή δειλία τζαι φκάλλει συμπεράσματα. Όμως δεν είναι έτσι απλό. Όπως σου είπα τζαι πριν, τα σύμβολα διαβάζεις τα και ερμηνεύεις τα συνδυαστικά. Επειδή πολλά σύμβολα, έχουν διπλή σημασία ή και πιο πολλές, δεν μπορείς να ξέρεις ποια από αυτές ισχύει, αν δεν μπορείς να ερμηνεύσεις συνολικά το φλιτζάνι. Σε αυτό σίγουρα παίζει ρόλο και η διαίσθηση, το χάρισμα που λαλούν. Πρέπει να το έχεις για να μπορείς αν δώσεις σωστές ερμηνείες τζαι να με γελάς του κόσμου».

Παίρνει τον καφέ μου στα χέρια της, κοιτάει το φλιτζάνι με προσοχή και εγώ από δίπλα αγωνιώ για το τι θα μου πει. Αυτό το διάστημα της αναμονής μέχρι να αρχίσει να ερμηνεύει τα σημάδια, είναι αιώνιο. Όσο και να μην πιστεύεις, όσο και να το απορρίπτεις όλο αυτό, αν μπεις στη διαδικασία να το κάνεις, δεν μπορείς να μείνεις αδιάφορος…

«Τι βλέπετε;»

«Περίμενε, μεν βιάζεσαι…»

«Κάτι περιμένεις να γίνει, μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή σου, κάτι λαχταράς. Στα επαγγελματικά το βλέπω, εκεί βλέπω αναστάτωση. Α και ένα δρόμο, ταξίδι και σύντομα…»

«Πετώ σε τρεις βδομάδες για Λονδίνο κ. Νίτσα…»


 

«Έβραζε το αίμα μου, ζήλευα. Άρχισα να ψάχνω τρόπους να μάθω τι κάνει, να του κάμω μάγια να του περάσει και να έρθει πίσω στο σπίτι μας».

Η κ. Μαρία, διαβάζει το χέρι, άλλη διαδικασία, διαφορετική.
«Με το που θα αγγίξω το χέρι σου, μπορώ να καταλάβω πολλά, το χαρακτήρα σου, το τι νοιώθεις».

Γυναίκα με τσαγανό, δυναμική σίγουρη για τον εαυτό της και για αυτό που κάνει. Μου αποκαλύπτει πώς δεν ήταν πάντα έτσι, πώς πέρασε άσχημα και δύσκολα στη ζωή της. «Ήμουν παντρεμένη κάποτε, αλλά του άντρα μου δεν του αρκούσε μια γυναίκα, ήθελε πολλές. Εγώ τότε, όταν το ανακάλυψα, ήμουν 19 με 20 χρονών. Έβραζε το αίμα μου, ζήλευα. Άρχισα να ψάχνω τρόπους να μάθω τι κάνει, να του κάμω μάγια να του περάσει και να έρθει πίσω στο σπίτι μας. Μου έφαγαν πολλά λεφτά, με κορόιδεψαν. Μια φορά όμως μετά από καιρό, μου μίλησαν για ένα κύριο που διάβαζε το χέρι, από την Αφρική. Πήγα, με το που έπιασε το χέρι μου, ένοιωσα ένα τράνταγμα, μια δύναμη να με διαπερνάει. Με κοίταξε και μου είπε, άστον να φύγει, εν θα έχετε καλή κατάληξη… Μετά από λίγο καιρό χώρισα και άρχισα να βρίσκω τον εαυτό μου. Πήγα και ξαναβρήκα τον χειρομάντη για να το ευχαριστήσω, ήθελα όμως να μπω πιο βαθιά σε αυτό τον κόσμο, ήθελα να μάθω περισσότερα. Για ένα χρόνο τον παρακαλούσα να με διδάξει να λέω το χέρι, να αναγνωρίζω τα σημάδια, να τα διαβάζω. Πήγα για δυο χρόνια μαζί του, πίσω στη φυλή του, στην Αφρική. Απίστευτη εμπειρία! Εκεί είναι η καθημερινότητα τους, η μαγεία, η μαντεία, οι προβλέψεις, έτσι κινούνται, έτσι επιβιώνουν.

«Εμείς οι γυναίκες, είμαστε εξαιρετικά ανασφαλείς, ύπουλες και εκδικητικές. Ο άντρας μπορεί να φωνάξει, να νευριάσει, αλλά μετά από λίγο θα το ξεχάσει και θα ηρεμήσει. Εμείς τα κρατάμε μέσα μας και ψάχνουμε τρόπους να εκδικηθούμε τον άλλο για ότι μας έκανε».


Μετά από όλα αυτά που περάσατε, δεν θα έπρεπε κανονικά να ξεκόψετε από όλο αυτό;
«Ναι ίσως, αλλά μετά την επίσκεψη μου στον χειρομάντη, ένοιωσα διαφορετικά, δεν μπορούσα να το ελέγξω, νομίζω ήταν γραφτό μου».

Γιατί τα περισσότερα θύματα, όλων αυτών των απατεώνων που δήθεν λένε το μέλλον, είναι γυναίκες;
«Μα είναι απλό. Εμείς οι γυναίκες, είμαστε εξαιρετικά ανασφαλείς, ύπουλες και εκδικητικές. Ο άντρας μπορεί να φωνάξει, να νευριάσει, αλλά μετά από λίγο θα το ξεχάσει και θα ηρεμήσει. Εμείς τα κρατάμε μέσα μας και ψάχνουμε τρόπους να εκδικηθούμε τον άλλο για ότι μας έκανε. Άρα είμαστε πιο επιρρεπείς σε τέτοιους ανθρώπους, που εκμεταλλεύονται τις αδυναμίες μας, για να μας κατακλέψουν».

Οι πελάτες σας τι θέλουν να μάθουν περισσότερο; Όταν έρχονται εδώ, τι ρωτάνε;
«Κοίτα, εξαρτάται. Η χειρομαντεία λειτουργεί λίγο διαφορετικά από τον καφέ ή τα χαρτιά. Με το διάβασμα του χεριού ανακαλύπτεις περισσότερο τον χαρακτήρα του άλλου, τι είναι αυτά που κρύβει και μπορεί ούτε ο ίδιος να μην το έχει αναγνωρίσει. Προβλέπεις το μέλλον σίγουρα, αλλά σε πιο μακροπρόθεσμο επίπεδο. Θα δεις αν θα κάνει κάποιος οικογένεια, πόσα παιδιά θα κάνει, πόσο θα ζήσει. Δεν θα δεις για παράδειγμα ότι σε 3 ημέρες θα ακούσεις μια δυσάρεστη είδηση. Η χειρομαντεία, διαβάζει τη μοίρα σε βάθος χρόνου…Πάντως οι γυναίκες που με επισκέπτονται, ενδιαφέρονται συνήθως για παιδιά και άντρα. Αν θα παντρευτούν, πόσα παιδιά θα κάνουν, αν θα είναι ευτυχισμένες. Οι άντρες πάλι στρέφονται στα επαγγελματικά, αν θα ανέβουν θέσεις, αν θα έχουν λεφτά, και για την υγεία σίγουρα ενδιαφέρονται όλοι».  

Τώρα με την κρίση, έχει αυξηθεί η πελατεία σας. Έχετε πιο πολλή δουλεία από πριν;
«Όσο και αν ακούεται παράξενο, ναι, έχω. Μάλιστα έχουν αυξηθεί πολύ οι άντρες πελάτες μου. Είναι λογικό. Τώρα που ο κόσμος υποφέρει και δεν έχει ελπίδα, θέλει να ακούσει κάτι καλό για το μέλλον, να μάθει αν και πότε θα φτιάξουν τα πράματα».

Αν δείτε κάτι πολύ αρνητικό μέσα στο φλιτζάνι, όπως ένα θάνατο, πώς το χειρίζεστε; Το λέτε;
«Κοίτα, συνήθως τους ρωτάω από πριν αν θέλουν να ξέρουν κάτι τέτοιο. Σαφώς, όμως, κρίνω και από το άτομο που έχω απέναντι μου κατά πόσον είναι έτοιμο να διαχειριστεί μια τέτοια είδηση, είτε αφορά τον ίδιο είτε κάποιον δικό του».

Σας έχουν ζητήσει ποτέ να «δείτε» κάτι περίεργο;
«Πολλές φορές. Οι απαιτήσεις των ατόμων που έρχονται εδώ πολλές φορές, είναι παράξενες. Χαρακτηριστικά, θυμάμαι δύο περιπτώσεις, ενός άντρα και μιας γυναίκας. Ο πρώτος κύριος ήταν 35 χρονών όταν ήρθε και ήθελε να μάθει αν μετά από 25 χρόνια θα είναι ενεργός σεξουαλικά για να μπορεί να ικανοποιεί τις μικρούλες που θα βγαίνει μαζί τους τότε… Η άλλη, μια νεαρή μητέρα από την Ελλάδα, ήθελε να μάθει αν ο γιος της (6 ετών), θα παντρευόταν καλή κοπέλα με λεφτά και πότε, για να ξέρει να διώξει τις προηγούμενες που πιθανόν να της έφερνε. Βεβαίως, τέτοιες περιπτώσεις τις αντιμετωπίζεις με χιούμορ και εξηγείς με τρόπο ότι τέτοιες προβλέψεις δεν είναι εφικτές».
 


Πώς διαβάζεται το χέρι;   
«Υπάρχουν 3 βασικοί άξονες που παρατηρούμε. Η παλάμη, τα δάχτυλα και οι γραμμές. Ακολούθως υπάρχουν πάρα πολλά, που πρέπει να αναλύσεις και να παρατηρήσεις για να βγάλεις συμπεράσματα. Οι πιο γνωστές γραμμές, για παράδειγμα, είναι η γραμμή της ζωής και της καρδιάς, υπάρχουν όμως ακόμη πέντε. Μετά τα δάχτυλα, άλλη σημασία δίνεις στα ακροδάχτυλα, άλλη στο βασικό κορμό και άλλη στον αντίχειρα. Κάθε τι πάνω στο χέρι, κάθε σημάδι, κάθε γραμμή, κάθε σχήμα έχει τη σημασία του και την εξήγησή του. Δεν είναι απλό, για αυτό η χειρομαντεία δεν είναι τόσο διαδεδομένη όπως ο καφές ή τα χαρτιά, χωρίς να θέλω να τα υποτιμήσω…

Άπλωσα το χέρι μου, δεν ήξερα τι θα ακούσω. Άρχισε να χαϊδεύει την παλάμη μου. Ήθελε να τη νοιώσει, να την «ακούσει», όπως μου είπε χαρακτηριστικά. Επεξεργαζόταν τις γραμμές και εγώ έβλεπα τη λάμπα, πάνω στο τραπεζάκι με τη λεοπάρ επένδυση, τα κεράκια που τρεμόπαιζαν. Η ατμόσφαιρα βαριά, χάρη στη μυρωδιά από σανταλόξυλο. Άρχισε να διαβάζει, να ερμηνεύει…. Μου είπε διάφορα, καλά, κακά και κάποια αδιάφορα. Τα σημείωσα και θα περιμένω να δω τι θα γίνει…!

Σχολιαστε