Όσο γνωστή είναι η Σουηδία για το ΙΚΕΑ και τα κεφτεδάκια της, άλλο τόσο γνωστή είναι για τις φιλελεύθερες και προοδευτικές πολιτικές και θέσεις της.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το δημόσιο νηπιαγωγείο στην παλιά πόλη της Στοκχόλμης «Nicolaigarden», όπου οι νηπιαγωγοί αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τις προσωπικές αντωνυμίες.

Αντί «αυτός» ή «αυτή», οι εκπαιδευτικοί αποκαλούν τους 115 μικρούς μαθητές «παιδιά». Οποιεσδήποτε αρσενικές ή θηλυκές αναφορές αποτελούν ταμπού. Γι’ αυτό προτιμάται η «ουδέτερη αντωνυμία» hen, λέξη που απουσιάζει από το λεξιλόγιο των περισσότερων Σουηδών αλλά χρησιμοποιείται ευρέως σε αρκετούς κύκλους ομοφυλοφίλων και φεμινιστών.

Στη μικρή βιβλιοθήκη του νηπιαγωγείου τα κλασικά παραμύθια με τα αρσενικά και τα θηλυκά στερεότυπα, όπως η Σταχτοπούτα, είναι πολύ λίγα.

Υπάρχουν απεναντίας πολλές ιστορίες για ανύπαντρους γονείς, υιοθετημένα παιδιά ή ζευγάρια του ιδίου φύλου. Τα κορίτσια δεν είναι υποχρεωμένα να παίζουν με κουζινικά. Ούτε τα λέγκο θεωρούνται αποκλειστικά αγορίστικα παιχνίδια.

Όταν χτυπήσει κάποιο αγόρι, οι νηπιαγωγοί έχουν διδαχθεί να δείχνουν την ίδια τρυφερότητα που θα έδειχναν αν ήταν ένα κορίτσι στη θέση του ενώ οι κούκλες είναι ένα παιχνίδι για όλους, και ορισμένες είναι μαύρες.