Συχνά γίνεται λόγος για τη θρησκεία που θολώνει τα μυαλά, χειραγωγεί συνειδήσεις, και οδηγεί τους ανθρώπους σε πράξεις παράνοιας και βίας. Τα παραδείγματα είναι πράγματι πολλά.

Πόσο ακριβείς, ωστόσο, μπορούν να αποδειχθούν τέτοιες δηλώσεις και τι τελικά σημαίνει προκατάληψη;

Τα εξαιρετικά ενδιαφέροντα αυτά ερωτήματα επιχειρεί να αναλύσει σε άρθρο του ο ιδρυτής του Ομίλου Ελεύθερης Σκέψης Κύπρου Κυριάκος Παπασπύρου.

Ο Παπασπύρου προσεγγίζει κριτικά το πρόσφατα εμφανιζόμενο κίνημα του νέο-αθεϊσμού, που όπως σημειώνει είναι ουσιαστικά «η πολιτικοποιημένη μορφή της ιδεολογίας του αθεϊσμού».

«Το κίνημα άρχισε από την Αμερική στις αρχές του 2000 και αντίθετα με την ιδεολογία του αθεϊσμού υποστηρίζει ότι η θρησκεία είναι υπαίτια για αρκετά κοινωνικά προβλήματα. Ο νέο-αθεϊσμός όμως, είναι και αυτός μια θρησκεία χωρίς θεό που διαλέγει να ρίχνει το φταίξιμο επιπόλαια για την προώθηση της δικής του οικονομικής και πολιτικής ατζέντας όπως ακριβώς και μια θρησκεία».

Αντίθετα, προσθέτει, οι κλασσικοί άθεοι δεν υποστηρίζουν τον ανθρωπισμό ή πολιτικοποιημένα κινήματα, γιατί κατανοούν ότι όλες οι ανθρώπινες ενέργειες είναι ουσιαστικά ανθρωπιστικές που αποσκοπούν στη βελτίωση του επιπέδου ζωής όπως ο κάθε ένας κρίνει καλύτερα. 

Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο πατήστε εδώ.