Φωτογραφική έκθεση: At the end of the day

Ο φωτογράφος Στέλιος Καλλινίκου εγκαινιάζει σε λίγες μέρες την ατομική του έκθεση με τίτλο «At the end of the day» και η οποία θα φιλοξενηθεί στο νέο χώρο τέχνης της πρωτεύουσας που φέρει την επωνυμία «Θκιο Ππαλιές».  


Σχετικά με την φωτογραφική έκθεση του Καλλινίκου, γράφει ο εικαστικός Peter Eramian:

«Όντας ένας τόπος ιδεολογίας και κουλτούρας, ο θεσμός της οικογένειας κουβαλά μια υπο-θεατρικότητα η οποία, μόλις αποσπαστεί από το πλαίσιο, αμέσως αποκαλύπτει ένα ιστορικά δομημένο μοντέλο κοινωνικοβιολογικών επιθυμιών και προσδοκιών. Μια τέτοια κριτική αποστασιοποίηση ενδεχομένως να υποβαθμίζει σε κυνισμό οποιαδήποτε πιθανή αντίληψη για την οικογένεια. Πρώτα αναγνωρίζουμε το τέχνασμα και ύστερα το απομυθοποιούμε. Εντούτοις, αν καταφέρουμε να διατηρήσουμε αυτή την ένταση μεταξύ μιας ανεπιτήδευτης θεατρικότητας και ενός ωμού κυνισμού δίχως όμως να υποκύψουμε στο ψέμα ή να οδηγηθούμε στη δυσπιστία, πιθανώς να παρουσιαστεί η δυνατότητα μιας πρωτόγνωρης ειλικρίνειας: που αν και αρχικά την πλησιάζουμε απρόσωπα, γίνεται αμέσως αισθητή με αγάπη και στοργή. Μια παρόμοια ένταση βρίσκουμε και στο ίδιο το μέσο της φωτογραφίας, η οποία πάντοτε αποτυγχάνει τόσο να αναπαραστήσει όσο και να αφαιρέσει πλήρως: είτε είναι σχεδόν πειστική ή σχεδόν παραπλανητική. Παρουσιάζοντας το οικογενειακό και παιδικό του περιβάλλον ως μια καθαυτή φωτογραφική διαδικασία, φτάνοντας στα δικά του όρια σε μια προσπάθεια να σταθεί αντιμέτωπος απέναντι στα αγαπημένα του πρόσωπα, ο Στέλιος Καλλινίκου διαπραγματεύεται με αυτό τον τρόπο τα ίδια τα όρια της φωτογραφικής συσκευής.



Χώρος, χρόνος και συναίσθημα “αποσυντίθενται” χάρη σε μια μη-γραμμική εμπειρία της μνήμης, ένας τομέας έρευνας που εξερευνάται επιμελητικά από την προτεινόμενη εγκατάσταση της έκθεσης. Η σχέση μεταξύ των έργων – από την άποψη της εγγύτητας, του μεγέθους και του περιεχομένου – δεν είναι ποτέ κυριολεκτική αλλά ούτε και τυχαία: ενθαρρύνει την ελεύθερη ενεργοποίηση της φαντασίας, η οποία με τη σειρά της θέτει σε κίνηση μια διάδραση μεταξύ αυτοπροσδιορισμού και αφήγησης, μια συνειδητή ανθρωπολογία. Το αποτέλεσμα είναι ένα παιχνίδι μεταμόρφωσης της εκμοντερνισμένης αλλά εντούτοις παραδοσιακής Κυπριακής οικογένειας σε μια καρικατούρα, μια όντως ιδιόμορφη οικογένεια που ποτέ της δεν διστάζει να εξυμνεί την ιερότητά της, που ποτέ της δεν διστάζει να απομυθοποιεί την αβάσταχτη κοινωνική της βαρύτητα».

Θκιο Ππαλιές

Κισσάμου 2Β, Παλλουριώτισσα, Λευκωσία / 99824520

Διάρκεια έκθεσης: 17/04 – 09/05

Για περισσότερα επισκεφτείτε την σχετική ιστοσελίδα. 

 


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ