Κάπως έτσι λοιπόν ήταν τα πράγματα και στο κομμάτι που βρίσκεται μόλις μερικά χιλιόμετρα παραπέρα, εκεί που για εμάς ο χρόνος σταμάτησε το 1974 με την παράνομη τουρκική εισβολή.

Η ομορφιά της Αμμοχώστου είναι απερίγραπτη!

Και ειδικά τότε, η πόλη του Ευαγόρα πετούσε. Κοσμοπολίτικος χαρακτήρας που προσέλκυε απίστευτο αριθμό τουριστών αλλά συνάμα και μια απλότητα που την καθιστούσε απερίγραπτα θελκτική στα μάτια των ντόπιων.

Εν αναμονή του θαύματος που θα μας επιτρέπει να απολαμβάνουμε εκ νέου τις ομορφιές και δη τις παραλίες της, ελεύθερα και χωρίς περιορισμούς, «επιστρέφουμε» στην Αμμόχωστο του τότε μέσω ενός πανέμορφου φωτογραφικού άλμπουμ που πετύχαμε στο σάιτ του Λυκείου Ελληνίδων Αμμοχώστου.

Και μερικές φωτογραφίες από ξενοδοχεία της Αμμοχώστου: