Όταν είσαι ξύπνιος σε έναν κόσμο που είναι πιο ικανοποιημένος όταν κοιμάται

Κι απόψε πάμε στο Κέντρο Ευαγόρα Λανίτη, στην καρδιά της παλιάς πόλης της Λεμεσού, δίπλα από το Μεσαιωνικό Κάστρο.

 


Εκεί, θα παρακολουθήσουμε αθέατες πτυχές της πραγματικότητας στη μεγάλη οθόνη, τις οποίες αναδεικνύει το Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Λεμεσού, που πραγματοποιείται για ενδέκατη συνεχή χρονιά.

Κάθε βράδυ, μέχρι τις 8 Αυγούστου, προβάλλονται τρία εξαιρετικά ντοκιμαντέρ από ολόκληρο τον κόσμο, μέσα από ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα.

Σήμερα, Κυριακή (7 Αυγούστου), θα δούμε τη διαφορά ανάμεσα στην ενδοστρέφεια και τον αυτισμό, την ιστορία ενός 12χρονου προσφυγόπουλου και μια ταινία που παρουσιάζει τι σημαίνει να είσαι πραγματικά ξύπνιος σε ένα κόσμο που φαίνεται πιο ικανοποιημένος όταν κοιμάται.

 

Δείτε πιο κάτω αναλυτικά τις ταινίες που θα προβληθούν σήμερα Κυριακή, 7 Αυγούστου:

 

Don Juan  (18.30)

Η ζωή του 22χρονου Oleg δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες της μητέρας του Μαρίνας. Η μητέρα του πιστεύει ότι είναι ένας αργόσχολος αυτιστικός. Ο Oleg έχει εγγραφεί στο Πανεπιστήμιο Nizhny Novgorod και πρέπει να παρακολουθεί τις διαλέξεις διαδικτυακά, αλλά σύμφωνα με τη μητέρα του, το μόνο που κάνει είναι να βλέπει τηλεόραση. Η Μαρίνα όμως θέλει να βελτιώσει τη ζωή του και τον υποβάλλει σε διάφορες εναλλακτικές θεραπείες. Οι έντονες και σκληρές συζητήσεις όμως ανάμεσα στη Μαρίνα και τη μητέρα της αποκαλύπτουν την πικρή σοβαρότητα του θέματος, καθώς προσπαθεί να την πείσει να αποκτήσει μια πιο θετική στάση απέναντι στον Oleg. H ταινία εγείρει ερωτήματα για τη διαφορά ανάμεσα στην ενδοστρέφεια και στον αυτισμό. Πότε θα επιτραπεί στον Oleg να είναι επιτέλους ο εαυτός του; Η σωτηρία για τον Oleg έρχεται απροσδόκητα. Πρόκειται για μια ενθαρρυντική νίκη της ανθρωπότητας, καθώς και για μια δήλωση για τη φροντίδα ψυχικής υγείας.

 

 

Fuocoammare | Fire at Sea (20.30)

Ο 12χρονος Samuele ζει σε ένα νησί της Μεσογείου, μακριά από την ηπειρωτική Ευρώπη. Όπως όλα τα αγόρια της ηλικίας του δεν απολαμβάνει πάντα το σχολείο. Προτιμά να σκαρφαλώνει στα βράχια της παραλίας, να παίζει με τη σφεντόνα του ή να περιπλανιέται στο λιμάνι. Όμως το νησί του δεν μοιάζει με τα άλλα νησιά. Εδώ και χρόνια, έχει γίνει ο προορισμός αντρών, γυναικών και παιδιών που προσπαθούν να φύγουν από την Αφρική με βάρκες που είναι πολύ μικρές και βουλιάζουν. Το νησί της Λαμπηδούσας έχει γίνει το σύμβολο του αγώνα των προσφύγων να φτάσουν στην Ευρώπη, της ελπίδας, των δυσκολιών και της τύχης εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών. Αυτοί οι άνθρωποι διψούν για ειρήνη, ελευθερία και ευτυχία, κι όμως συχνά στη στεριά φτάνουν μόνο τα νεκρά τους σώματα. Καθημερινά, οι κάτοικοι της Λαμπηδούσας γίνονται μάρτυρες στη μεγαλύτερη ανθρωπιστική τραγωδία της εποχής μας. Η παρατήρηση και αποτύπωση της καθημερινότητας από τον Gianfranco Rosi μας κάνουν να συνειδητοποιήσουμε ότι το μέρος αυτό δεν είναι απλά ένα σύμβολο αλλά η πραγματικότητα, καθώς αποκαλύπτεται ο συναισθηματικός κόσμος των κατοίκων που ζουν μονίμως σε μια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Ταυτόχρονα, αυτή η ταινία, χωρίς αφήγηση και σχόλια, περιγράφει πως στα πιο μικρά μέρη, υπάρχουν δύο κόσμοι με τεράστιο χάσμα ανάμεσα τους.

 

 

All These Sleepless Nights (22.30)

Στο κατώφλι μιας νέας εποχής που βρίσκει τη Βαρσοβία στα άκρα, οι φοιτητές της Σχολής Καλών Τεχνών Christopher and Michal, βρισκόμενοι στο μεταίχμιο της ζωής τους, περιπλανιούνται στους δρόμους της πόλης αναζητώντας την αιωνιότητα της όμορφης στιγμής. Δεν ικανοποιούνται ποτέ με τις απαντήσεις που λαμβάνουν, σπρώχνουν κάθε εμπειρία τους στα άκρα και δοκιμάζουν τι σημαίνει να είσαι πραγματικά ξύπνιος σε ένα κόσμο που φαίνεται πιο ικανοποιημένος όταν κοιμάται.


Σχετικα

Ευρωπαϊκή Ημέρα για τα Θύματα Εγκλημάτων Μίσους

Αυτό το έργο τέχνης θα το βρεις σε μία εγκαταλελειμμένη βιτρίνα στη Ρηγαίνης

Τα απίθανα χρώματα της κυπριακής γης

Τι αλλάζει σε ένα χρόνο στις παραλίες του Δήμου Λεμεσού

Ένα κουπέπι (7 μέτρων) για βραβείο

Η συγνώμη ενός Τουρκοκύπριου (στα ελληνικά) για την εισβολή του 1974