Τι κάνω αν δεν θέλω διαφημιστικά φυλλάδια στο γραμματοκιβώτιό μου;

Λεφτά με επιταγές δεν έρχονται πλέον στο σπίτι (ή τουλάχιστον όχι στο βαθμό που έρχονταν παλιά), οπότε το άνοιγμα ενός γραμματοκιβωτίου μόνο πονοκέφαλο μπορεί να προκαλέσει αφού ως επί το πλείστο περιλαμβάνεις λογαριασμούς με χρωστούμενα. Λογαριασμούς, αλλά και ένα κατεβατό με διαφημιστικά φυλλάδια, τα οποία τις περισσότερες φορές αναγκαζόμαστε απλά να τα παίρνουμε απ’ εκεί και να τα ρίχνουμε απ’ ευθείας στην ανακύκλωση.

 


Τι γίνεται όμως αν δεν θέλουμε να μπαίνουμε κάθε τρεις και λίγο σε αυτή τη διαδικασία; Αν απλά θέλουμε να σταματήσουμε να παίρνουμε διαφημιστικά για προσφορές πίτσας, για ιδιωτικά φροντιστήρια, για ακουστικά βαρηκοΐας και για 4ήμερες εκκαθαρίσεις στοκ που διαρκούν… 10 μέρες;

Εδώ δεν εξετάζουμε κατά πόσο δίνουμε σημασία στο τι γράφουν τα διαφημιστικά, αν και αυτό θα είχε ένα άλφα ενδιαφέρον να μας το απαντήσει ένας ειδικός του μάρκετινγκ. Να μας πει δηλαδή κατά πόσο αυτά μπορούν να μας επηρεάσουν ή αν τελικά γίνεται απλώς σπατάλη χαρτιού, τυπώματος και αποθηκευτικού χώρου.

Το μόνο που κάναμε ήταν να μιλήσουμε με το Κεντρικό Ταχυδρομείο της Λευκωσίας, από όπου μας είπαν, αν μη τι άλλο, ποια είναι η επίσημη εκ μέρους τους πολιτική σε σχέση με όλο αυτό το χαρτολόι που λαμβάνουμε στο σπίτι χωρίς στην ουσία να μας αφορά.

 



Σύμφωνα με τον Ανώτερο Ταχυδρομικό Λειτουργό, Όμηρο Λεβέντη, το περιεχόμενο των διαφημιστικών φυλλαδίων πρέπει να «μην περιλαμβάνει συνθήματα θρησκευτικού, πολιτικού και κομματικού περιεχομένου καθώς και μηνύματα ή συνθήματα που προσβάλλουν τα ήθη και τα έθιμα του λαού».

Άσχετο, αν μόλις την προηγούμενη Κυριακή λάβαμε το παρακάτω φυλλάδιο από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά:

 



 

Αναφορικά δε με τους ενδιαφερόμενους για παροχή διαφήμισης από το ταχυδρομείο, «γίνονται δεκτά διαφόρων μεγεθών και βάρους φυλλάδια», αρκεί να μη ξεπερνούν το Α4 ενώ εάν και εφόσον ο υποψήφιος πελάτης επιθυμεί να αποστείλει μεγάλες ποσότητες υπάρχουν διαθέσιμες και κάποιες εκπτώσεις από τις οποίες μπορεί να επωφεληθεί. 

Παράλληλα, αν δε θέλουμε καθόλου διαφημιστικά στο γραμματοκιβώτιό μας, άλλη λύση από το γνωστό αυτοκόλλητο δεν υπάρχει, αφού «ο κάθε πολίτης έχει δικαίωμα στο απαγορευτικό» και τουλάχιστον από τους υπαλλήλους των ταχυδρομείων «όταν υπάρχει αυτοκόλλητο, αυτό γίνεται σεβαστό».

Με ένα αυτοκόλλητο, λοιπόν, πάνω στο οποίο αναγράφεται η φράση «δεν επιθυμούμε διαφημιστικό υλικό» (ή κάτι τέτοιο σχετικό), θα ανοίγεις το γραμματοκιβώτιο και δεν θα βλέπεις τίποτα απολύτως.

Κάνουν, βεβαίως, και πολλές άλλες ιδιωτικές εταιρίες διανομή διαφημιστικών, οπότε το ταχυδρομείο δεν ευθύνεται για όλες τις περιπτώσεις, μας ειπώθηκε καταληκτικά.

 


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ