Prison break αλά κυπριακά

Στην Κύπρο δεν θες σκηνοθέτη, κινηματογραφικές κάμερες και σενάριο τύπου «Απόδραση από το Αλκατράζ» για να δραπετεύσεις απ’ τη φυλακή. Ούτε χρειάζεται να είσαι ο Michael Scofield. Μόνο ένα συναγερμό στο αθόρυβο και ένα κρατικό σύστημα που δεν παίρνει ευθύνη για τίποτα.

 


Για να δούμε λίγο τι συνέβη χθες στη Λευκωσία: Δύο κατάδικοι δραπετεύουν κατά τις απογευματινές ώρες απ’ τις Κεντρικές. Με το που τους παίρνουν χαμπάρι εξαπολύουν ανθρωποκυνηγητό [έχει κάτι κινηματογραφικό η εν λόγω λέξη, δεν μπορείς να πεις], ρίχνονται προειδοποιητικοί πυροβολισμοί στον αέρα, τον έναν τον μαζεύουν και τον στέλνουν στο κελί του, ο δεύτερος γίνεται καπνός. Απ’ ότι μαθαίνουμε δεσμοφύλακες, ελικόπτερα, περίπολα, ανιχνευτικά σκυλιά, μπορεί κι ο Λούκυ Λουκ ο ίδιος -δεν γνωρίζουμε- τον ψάχνουν αυτόν τον δραπέτη από χθες. Επιπλέον, λόγω του ότι οι Κεντρικές βρίσκονται δίπλα στη νεκρά ζώνη, ζητήθηκε η βοήθεια των Ηνωμένων Εθνών [γιατί ως γνωστόν δεν κάνουμε κουμάντο μόνοι μας στη Λευκωσία] κι όταν το ανθρωποκυνηγητό ξανοίχτηκε προς τα εκεί, ενοχλήθηκαν δεν-μας-φτάνουν-τα-δικά-μας και τα κατοχικά στρατεύματα [γιατί ως γνωστόν δεν κάνουμε κουμάντο σε όλη την Κύπρο].

Πως ξέφυγε ο τύπος είναι άξιον μελέτης από κινηματογραφική σχολή αφού ούτε κι οι σεναριογράφοι του Prison Break -που κάνει και come back αυτό το διάστημα- δεν το έχουν εντάξει στην πλοκή του γνωστού σήριαλ. Οι δυο επίδοξοι δραπέτες ήταν στην αυλή των φυλακών, έκαναν κάτι δικά τους εκεί, μπήκαν στη νεκρά ζώνη και -guess what- το νέο υπερσύγχρονο και ακριβούτσικο σύστημα συναγερμού δεν κτύπησε. Μην βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα, δεν κτύπησε γιατί οι δεσμοφύλακες το είχαν στο… αθόρυβο. Πώς βάζεις εσύ στο αθόρυβο το κινητό τη μέρα που κάθεσαι να δεις Game of Thrones; Έτσι.

Αυτά συνέβησαν χθες στη Λευκωσία και εμείς, που δεν βαριόμαστε ποτέ, μα ποτέ, σε αυτή τη city that never sleeps, αναρωτιόμαστε: «Μα τι -άλλο- θέλουν και δραπετεύουν τα έρμα»; Οι κυπριακές φυλακές ακολουθούν μία σκανδιναβικού τύπου ατζέντα σωφρονισμού καλύπτοντας κάθε είδους σύγχρονη ανάγκη: κλιματισμό, επιλογή από μενού 6 πιάτων, τηλεόραση, ηλεκτρονικά παιχνίδια, skype και προσωπικό ψυγείο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, μαθήματα γυμναστικής, μουσικής, χορού, θεάτρου, δικαίωμα πανεπιστημιακής μόρφωσης, μισθό 10 έως 20 ευρώ την βδομάδα αν εργάζεσαι. Τι άλλο θες επιτέλους; Να κάνεις την παρανομία σου και να σε βάζουμε στα «VIP»; Ουπς, έγινε κι αυτό.

Ωραία η ομαλή επανένταξη, ωραία κι όλα αυτά τα σκανδιναβικά, ωραίες κι όλες αυτές οι ανέσεις που πολύς κόσμος εκεί έξω, δουλεύοντας τίμια, δεν έχει την ευχέρεια να απολαμβάνει με ευκολία... Εσύ αχάριστε κρατούμενε τι θες άλλο;

Ντροπή του, κύριοι. Του παρέχουμε τα πάντα συν αθόρυβο συναγερμό και εκμεταλλεύεται την καλοσύνη μας. Κάτσε να επικοινωνήσουμε με τον αρμόδιο υπουργό που είχε να αντιμετωπίσει αρκετά παρόμοια περιστατικά στην θητεία του να τον μαλώσει. Αν θυμάται κανείς το όνομα του αρμόδιου υπουργού ενημερώνει κι εμάς γιατί μας διαφεύγει.

Και πάλι ντροπή κύριε κατάδικε, στα πούπουλα σε είχαμε, έλα πίσω. Να τον μαλώσεις κι αυτόν και τους δεσμοφύλακες και τη διεύθυνση των φυλακών κύριε Υπουργέ, που ξεχάσαμε το όνομά σας, για αυτήν τους την αχαριστία. Ούτε στο Prison Break δεν συμβαίνουν αυτά. Έλεος.


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ