Ο πάτερ Ανδρέας Κονάνος γράφει λίγα όμορφα λόγια για την Παναγία

«Μόλις δεις την Παναγία στα μάτια, ξεκλειδώνεσαι. Ανοίγεσαι. Βγάζεις την όποια μάσκα σου. Στέκεις αληθινός μπροστά της. Γυμνός. Σαν το μωρό όταν τ’ αλλάζει η μάνα του. Παραδομένος, αφημένος. Διαθέσιμος στο άγγιγμά της».

 


Ο πάτερ Ανδρέας Κονάνος εξυμνεί με τον δικό του μοναδικό και ιδιαίτερο τρόπο την Παναγία, τιμώντας την ημέρα που έχει αφιερωθεί σε αυτήν, τις 15 Αυγούστου.

Η Παναγία ως μητέρα, ως Πλατυτέρα, ως κάτι ανώτερο, κάτι το οποίο ίσως να μην μπορείς να κατανοήσεις, αλλά μπορείς να το νιώσεις, να το αισθανθείς.

 

Διαβάστε αυτούσιο το κείμενο:

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ…

Μόλις δεις την Παναγία στα μάτια, 

ξεκλειδώνεσαι.

Ανοίγεσαι. 

Βγάζεις την όποια μάσκα σου.

Στέκεις αληθινός μπροστά της.

Γυμνός.

Σαν το μωρό όταν τ’ αλλάζει η μάνα του.

Παραδομένος, αφημένος.

Διαθέσιμος στο άγγιγμά της.

Και γεμίζεις χαρά.

Και μυρίζεις αρώματα 

που κυλούν από πάνω της.

Και ζωντανεύουν τα σβησμένα μάτια σου.

Και λες μόνο αλήθειες.

Και θες μόνο να κλαις. 

Ένα κλάμα τονωτικό, και όχι διάλυσης. 

Και να ξεχύνεις τον καημό σου μπροστά της.

Να της λες τη μοναξιά σου.

Την ανασφάλειά σου.

Τους φόβους, τα όνειρά σου.

Τις ντροπές σου, 

τις πομπές σου, 

τα μύρια θέματά σου.

Διότι τη νιώθεις μάνα σου, 

και όχι πεθερά σου.

Διότι ξέρεις ότι έχει 

τη μεγάλη κατανόηση.

Διότι είναι πλατυτέρα Ουρανών 

η επιείκεια 

κι αγκαλιά της.

Παναγία. 

Χριστός.

Μάνα και Γιος. 

Ίδιο Αίμα, 

ίδιο Βλέμμα, 

ίδιο Πνεύμα, 

ίδιος Έρωτας…

-------------------------------------------

Χρόνια πολλά σε όλους μας.

Χρόνια πολλά 

σε όσες και όσους γιορτάζουν.

Χρόνια πολλά, 

και σ' όσους μου γράφουν αυτές τις μέρες 

ότι μεγάλωσαν με ψυχική ορφάνια, 

και δεν ένιωσαν μάνα και πατέρα, 

ενώ ζούσαν 

κι οι δυο γονείς τους.


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ