Αν ήσουν εσύ στη θέση του τι θα έκανες;

Θα αντιδρούσες το ίδιο ή θα θύμωνες και θα εκνευριζόσουν;

 


Και πάλι, αν θύμωνες ή αν εκνευριζόσουν τι περισσότερο θα κέρδιζες; Τι θα άλλαζε; Τίποτα. Απλώς θα δημιουργούσες στον εαυτό σου λίγο περισσότερο κακό.

Από την άλλη, αυτός ο ποδηλάτης φαίνεται να αντιμετωπίζει το πρόβλημά του πολύ διαφορετικά, κοιτώντας την ουσία και όχι τα επιμέρους. Είναι ζωντανός, είναι υγιής, τι κι αν του λείπει το ένα πόδι, γιατί να τα παρατήσει;

Ο Στέφανος Ξενάκης, ανέβασε στον προσωπικό του λογαριασμό μία φωτογραφία που όπως ο ίδιος λέει πλέον αποτελεί έμπνευση για το υπόλοιπο της ζωής του. Παράλληλα, σημείωσε και μερικά λόγια για το περιστατικό που έτυχε να γίνει μάρτυρας, τα οποία αξίζει να διαβαστούν.

«Είχα ξανακούσει για τον ποδηλάτη αυτόν. Χθες, Τρίτη 20 Μαρτίου, είχα την ευλογία να βρεθώ πίσω του για μερικά δευτερόλεπτα. Το αριστερό του πόδι είναι κομμένο από τη ρίζα.  

Οδήγησα για λίγο πίσω του, προσπαθώντας να διαπιστώσω τι είναι αυτό που δεν βλέπω καλά, μια και το ποδήλατο πήγαινε γρήγορα και στρωτά. Σε κάποια φάση τον προσπέρασα. Νέο παιδί, γεμάτο υγεία, χαμογελαστό, μάτια καρφωμένα στο στόχο. Το κόκκινο φανάρι τον σταμάτησε.

Το καλό του πόδι ήταν στην πεταλιέρα και ο μόνος τρόπος να στερεωθεί ήταν να ακουμπήσει με το χέρι στον κάδο. Δεν γκρίνιαξε, δεν κοντοστάθηκε, δεν το πολυσκέφτηκε. Απλά το έκανε. Με το που άναψε το φανάρι έδωσε μια και ξαναξεκίνησε, σαν να μην είχε σταματήσει ποτέ.

Τράβα τώρα να ξαναπείς στον εαυτό σου ότι δεν θα τα καταφέρεις, ή ότι δεν μπορείς, ή ότι δεν γίνεται. Τη φωτογραφία αυτή την έσωσα στην οθόνη του κινητού μου για να μου θυμίζει κάθε στιγμή ότι ΜΠΟΡΩ. Την έσωσα για να μην με αφήσω ξανά να κλέψω από τον εαυτό μου και από οποιονδήποτε άλλον, με φθηνές δικαιολογίες».

 


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ