«Αγαπημένη μου νηπιαγωγέ χωρίς όνομα…»

«…όταν λες ιστοριούλες στο μωρό μου γύρω από την επανάσταση του 1821, σε παρακαλώ από την καρδιά μου, μην πεις στο μωρό μου ότι τον Αθανάσιο Διάκο τον έχουν σουβλίσει οι Τούρκοι».

«Αγαπημένη μου νηπιαγωγέ χωρίς όνομα…»

«…όταν λες ιστοριούλες στο μωρό μου γύρω από την επανάσταση του 1821, σε παρακαλώ από την καρδιά μου, μην πεις στο μωρό μου ότι τον Αθανάσιο Διάκο τον έχουν σουβλίσει οι Τούρκοι».

Μια μητέρα γράφει ένα γράμμα στην «άγνωστη» νηπιαγωγό του παιδιού της με αφορμή την χθεσινή εθνική επέτειο, θέλοντας να την παρακαλέσει να μην γεμίσει το μυαλό του παιδιού της εικόνες βαναυσότητας και αγριάδας, για να του εξυψώσει το εθνικό του ανάστημα. ‘Όπως, μάλιστα, ξεκαθαρίζει σκοπός της δεν είναι να μεγαλώσει παιδί της σε μία γυάλα, αλλά τις βαναυσότητες ενός πολέμου, μπορεί να τις μάθει αργότερα, όταν θα είναι σε θέση να καταλάβει και να του εξηγήσει κάποιος.

Η ανάρτηση έγινε δέκτης ποικίλων σχολίων, τόσο υποστηρικτών όσο και απαξιωτικών, με αρκετούς να έχουν αντίθετη άποψη.

Διαβάστε αυτούσια την ανάρτηση:

Γράμμα στην αγαπημένη νηπιαγωγό για την επανάσταση του 1821

Αγαπημένη μου νηπιαγωγέ χωρίς όνομα,

Ξέρω πόσο αγαπάς το μωρό μου. Βλέπω πόσο αυθόρμητα τρέχει επάνω σου μόλις σε δει. Τα παιδιά έχουν αλάνθαστο κριτήριο αγάπης. Χωρίς να με βλέπεις, κρυφοκοιτάζοντας από την ανοικτή πόρτα, σε είδα να του χαρίζεις απλόχερα αγκαλιές. Ξέρω ότι είσαι προορισμένη για αυτή τη δουλειά και προσέχεις το μωρό μου, όταν εγώ δεν μπορώ να είμαι μαζί του, καλύτερα κι από μένα πολλές φορές.

Ένα μόνο σου ζητάω. Όταν του λες ιστοριούλες γύρω από την επανάσταση του 1821, σε παρακαλώ από την καρδιά μου, μην πεις στο μωρό μου ότι τον Αθανάσιο Διάκο τον έχουν σουβλίσει οι Τούρκοι. Δεν είναι έτοιμο ακόμα να αντιμετωπίσει τη βαναυσότητα ανθρώπων όποιου έθνους.

Προσπαθώ καθημερινά να τον κάνω να ξεχάσει τον κακό λύκο. Προσπαθώ να του κρύψω σκηνές βιαιότητας. Όχι, βέβαια να τον βάλω σε μια γυάλα κλειστή και να του ωραιοποιήσω την πραγματικότητα. Απλώς, όλα να τα μάθει στην ώρα τους. Να μην έρθει σε επαφή με τη βία τόσο βίαια σε τόσο τρυφερή ηλικία.

Μη μου γκρεμίζεις την προσπάθεια να αποβάλω από το μυαλό του κάθε είδους εκφοβισμό. Αντιθέτως, βοήθα με. Μόνο εσύ μπορείς. Ξέρω πως δεν φταις εσύ που του είπες για το τραγικό τέλος του Διάκου. Φταίει το απαρχαιωμένο σύστημα που σε αυτοεγκλώβισε σε παραμύθια για αγρίους. Σε παραμύθια για καλούς και κακούς. Που προωθούν το μίσος και όχι το αντιπολεμικό μήνυμα.

Συγχώρεσέ μου αυτό το γράμμα. Δεν θέλω να παρέμβω στο έργο σου. Αρκετά στοχοποιήθηκαν οι δάσκαλοι τον τελευταίο καιρό. Αλλά πρέπει να προστατεύσω την καρδούλα και το μυαλό του μωρού μου σε μια τόσο τρυφερή ηλικία. Τι θα κερδίσει αν μάθει στα πέντε του χρόνια ότι ο Διάκος είχε τόσο τραγικό τέλος;

Με αγάπη και σεβασμό σε όλο σου το υπόλοιπο έργο

Μια μαμά

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ