Ο Βαγγέλης και ο Ευαγόρας είναι οι ΕΛΕΚΡΗΤ Project

Απευθύνονται, μεταξύ άλλων, σε όσους και όσες αναρωτιούνται αν η ζωή είναι απλώς ένα διάλειμμα ανάμεσα σε δύο ριζίτικα τραγούδια και μας καλούν να τους ακούσουμε σε μία συναυλία στη Λευκωσία.

Οι ΕΛΕΚΡΗΤ Project έπαιξαν ήδη στο Καφενείο ο Πλάτανος, αρχές του Μάη, ενώ ετοιμάζονται για ένα δεύτερο live στη Λευκωσία, αυτή τη φορά στο Artos Foundation.

Ας γνωρίσουμε, λοιπόν, του δύο μουσικούς των οποίων το λογοπαίγνιο του ονόματος του σχήματός τους αποδίδει τις δύο βάρκες στις οποίες πατούν και προσπαθούν να κρατήσουν κοντά μέσα στο πέλαγος όπου σαλπάρουν: Ηλεκτρισμός και Κρήτη.


Η μουσική σας δεν είναι ούτε παραδοσιακή ούτε ηλεκτρονική, αλλά κάτι στο ενδιάμεσο. Σωστά υποψιαζόμαστε;

Φανταστείτε ένα τεντωμένο σχοινί, δεμένο σε δύο αντικρινούς βράχους. Αυτό το τεντωμένο σχοινί είναι ό,τι εν γένει μπορεί να συμπεριληφθεί στον όρο «κρητική μουσική». Τώρα, φανταστείτε δύο μουσικούς που ξεκινούν ο ένας από τον ένα και ο άλλος από τον άλλο βράχο, φορτωμένοι ακουστικά και ηλεκτρικά όργανα και συναντιούνται στη μέση. Κοιτάζουν κάτω, βλέπουν απόκρημνα φαράγγια, μια αιώνια γη και άπλετη θάλασσα. Από εκεί έρχεται ο ήχος του κρητικού λαούτου, της κιθάρας, της ανθρώπινης φωνής. Κοιτάζουν ψηλά και βλέπουν έναν ουρανό που προκαλεί, σύννεφα που μοιάζουν άλλοτε μ’ άγριους θεούς κι άλλοτε με ήμερα όνειρα. Από εκεί έρχονται τα ηλεκτρονικά εφέ, το synthesizer και ένα υπόκωφο beat. Τέλος, φανταστείτε ότι αυτή η εικόνα είναι ένας πίνακας ζωγραφικής που παρατηρούν ο Νίκος Καζαντζάκης, ο Μάνος Κατράκης, μάρτυρες του Ολοκαυτώματος της Κανδάνου Χανίων που καταστράφηκε από τους Γερμανούς το 1941 αλλά και διαδηλωτές από την Αθήνα και ένας οδηγός του Route 66 που σταμάτησε γιατί είδε κόσμο. Αυτό είναι το ΕΛΕΚΡΗΤ Project.





Πώς προέκυψε το εν λόγω πρότζεκτ και πώς το όνομά σας;

Σίγουρα, η ιστορία της δημιουργίας του ΕΛΕΚΡΗΤ Project δεν είναι τόσο περιπετειώδης όσο η προηγούμενη σκηνή! Ωστόσο, είναι βαθιά ανθρώπινη. Ο Βαγγέλης και ο Ευαγόρας, συναντηθήκαμε μέσα από παιξίματα σε μπαράκια και καφενεία στην παλιά Λευκωσία που και οι δύο αγαπούμε. Είπαμε να τζαμάρουμε στο home studio του Ευαγόρα. Κρητικό λαούτο, ακουστική κιθάρα κι όπου πάει. Αρχίσαμε να γνωριζόμαστε παίζοντας. Στα διαλείμματα μεταξύ ποτών και τσιγάρων διαβάζαμε ο ένας στον άλλον αγαπημένα του ποιήματα, βάζαμε ο ένας στον άλλο μουσικές. Το concept δεν άργησε να βρεθεί. Κάθε Πέμπτη είχαμε «ψυχοθεραπεία» όπως λέγαμε μεταξύ σοβαρού κι αστείου, πρόβα δηλαδή. Κλειστήκαμε εκεί για 1,5 χρόνο και... εγένετο ΕΛΕΚΡΗΤ Project! Το λογοπαίγνιο του ονόματός μας αποδίδει τις δύο βάρκες στις οποίες πατούμε και προσπαθούμε να κρατήσουμε κοντά μέσα στο πέλαγος όπου σαλπάραμε: Ηλεκτρισμός και Κρήτη.


Απευθυνόμαστε σε όσους και όσες δεν αντέχουν να βλέπουν την παράδοση να περιμένει στην ουρά για πιστοποίηση αυθεντικότητας. Σε όσους και όσες αναρωτιούνται αν η ζωή είναι απλώς ένα διάλειμμα ανάμεσα σε δύο ριζίτικα τραγούδια.




Ποιες είναι οι αναφορές/επιρροές του καθενός από εσάς;

Και οι δύο αγαπάμε πολύ τον ελληνικό ακουστικό ήχο με ό,τι αυτό συνεπάγεται, από Μάλαμα μέχρι Βαμβακάρη και από Μυστακίδη μέχρι Ψαραντώνη. Και οι δύο αγαπάμε τον stoner ρυθμό, αυτή την επίμονη επαναληπτικότητα που καταλήγει σε ξέφρενο πανηγύρι. Ειδικά ως προς την κρητική μουσική, οι επονομαζόμενοι πρωτομάστορες (Φουσταλιέρης και Σκορδαλός κυρίως) μας καθόρισαν. Από ‘κει και πέρα η αγαπημένη μας συνήθεια στο στούντιο είναι να στοιχηματίζουμε από πιο δίσκο και πια ακριβώς χρονιά είναι ένα καψουροτράγουδο του Παπακωνσταντίνου. Ο Βαγγέλης έχει εμπειρική σχέση με τη μουσική ενώ ο Ευαγόρας έχει και θεωρητική μουσική σκευή κάτι που έχει βοηθήσει πολύ την συγκρότηση του concept μας. Πέρα από τις μουσικές επιρροές, και οι δυο αγαπάμε τον λόγο, τις προσωπικές ιστορίες, την ανθρώπινη μαρτυρία, την ποίηση. Όλα αυτά τελικά μας έκαναν εκτός από συμπαίκτες και συνοδοιπόρους.


Έχετε δικό σας, πρωτότυπο υλικό;

Ναι. Η μουσική μας παράσταση, με την μορφή που έχει, αυτή τη στιγμή περιλαμβάνει πέντε δικές μας συνθέσεις εκ των οποίων οι τέσσερις είναι... ολόδικά μας παιδιά (μουσική και στίχος) ενώ η πέμπτη στηρίζει τον στίχο μας σε παραδοσιακές κοντυλιές (η αντίστοιχη κυκλική μουσική που συνοδεύει τα τσιατιστά στην Κύπρο) της Ανατολικής Κρήτης. Τα υπόλοιπα κομμάτια είναι είτε παραδοσιακά και άγνωστης μητρός, επενδυμένα με ένα δικό μας ύφος και ηχητικό πλαίσιο είτε συνθέσεις σύγχρονων δημιουργών που επίσης και εκεί, με απόλυτο σεβασμό στον κόπο του μουσικού εργάτη που τα έφερε στη ζωή, αλλάζουμε οπτική γωνία και τα ακούμε/παίζουμε με έναν προσωπικό τρόπο.


elekrit2.jpg



Ο Βαγγέλης έχει εμπειρική σχέση με τη μουσική ενώ ο Ευαγόρας έχει και θεωρητική μουσική σκευή κάτι που έχει βοηθήσει πολύ την συγκρότηση του concept μας.



Τι ακριβώς θα ακούσουμε αν έρθουμε σε ένα live σας;

Ταξιδιωτικές μουσικές ιστορίες. Θα διασχίσουμε μαζί τα οροπέδια της Κρήτης με progressive βηματισμό, θα ακονίσουμε πάθη σε μαχαίρια και θα τα πυρώσουμε στη φωτιά, θα κυνηγήσουμε ήλιους μαζί με μυθολογικούς ήρωες, θα σκύψουμε και θα σκεπάσουμε τους αντάρτες του ελληνικού αντιστασιακού αγώνα, θα ταΐσουμε τον μέσα μας σταυραετό, θα δούμε τον Αλέξη Ζορμπά να κατηφορίζει τρέχοντας το λόφο μέσα στη σκόνη, θα δανειστούμε από την αιωνιότητα τις φωνές του Μάνου Κατράκη και των κατοίκων της μαρτυρικής Κανδάνου και θα δέσουμε το τεντωμένο μας σχοινί και πάλι, από τον Πενταδάκτυλο στον Ψηλορείτη.


Ως ΕΛΕΚΡΗΤ Project σε ποιο ακροατήριο απευθύνεστε;

Σε όσους και όσες πιστεύουν ότι η τέχνη έχει το απόλυτο δικαίωμα να κλείνει την πόρτα στα πρέπει που την περιορίζουν. Σε όσους και όσες δεν αντέχουν να βλέπουν την παράδοση να περιμένει στην ουρά για πιστοποίηση αυθεντικότητας. Σε όσους και όσες αναρωτιούνται αν η ζωή είναι απλώς ένα διάλειμμα ανάμεσα σε δύο ριζίτικα τραγούδια.


Οι ΕΛΕΚΡΗΤ Project είναι:

Βαγγέλης Γέττος λαούτο, φωνή, ηλεκτρική κιθάρα

Ευαγόρας Μπεκιάρης ακουστική κιθάρα, πλήκτρα, synthesizer, ηλεκτρική κιθάρα, εφέ


INFO

Σάββατο, 1 Ιουνίου 2019

ARTos Cultural and Research Foundation, Λευκωσία

Ώρα: 8 μ.μ. - 9:30 μ.μ.

Είσοδος: €10

Κρατήσεις: 97843347 ή inbox στο event/page


ΕΛΕΚΡΗΤ Project poster.jpg

Σχετικα

«Η μουσική δεν έχει σύνορα ούτε είμαι παντρεμένη με καμία χώρα»

Το να ξαναγίνεται παιδί, λέει ο Πέτρος, είναι το καλύτερο μέρος της δουλειάς του

«Ας μην τα παίρνουμε όλα τόσο σοβαρά»

Ο Γιάννης Διονυσίου δεν βλέπει πια τη θάλασσα από «μακριά»

Η Σιμόνα Ατζόρι γεννήθηκε χωρίς χέρια... έχει όμως φτερά

Ποιος (θα έπρεπε να) είναι ο ρόλος της τέχνης στις μέρες μας;