Ο Μιχαήλ Άγγελος Μπουαναρότι (περισσότερο γνωστός ως Μικελάντζελο) ήταν γλύπτης, ζωγράφος, αρχιτέκτονας και ποιητής. Πολλές φορές στην Ιστορία της Τέχνης τον αποκαλούν «ο θεϊκός», εξ’ αιτίας του προσωνυμίου που του απέδωσε ο Τζόρτζιο Βαζάρι, όταν εξέδωσε την βιογραφία του Μιχαήλ Αγγέλου.

Γεννήθηκε στις 6 Μαρτίου του 1475 στο Καπρέζε της Ιταλίας, μια κωμόπλοη έξω από την Φλωρεντία. Έχοντας εμφανή κλίση στη ζωγραφική, σπούδασε αρχικά υπό την καθοδήγηση του ουμανιστή Φραντσέσκο ντ’ Ουρμπίνο, αλλά το 1487 ξεκίνησε ως μαθητευόμενος στο εργαστήριο ζωγραφικής του Ντομένικο Γκιρλαντάγιο. Ωστόσο υπήρξε σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος.



Σήμερα, με αφορμή τον θάνατό του ρίχνουμε μια κλεφτή ματιά στα σημαντικότερα έργα του:


«Η Γέννηση του Αδάμ» (1508-1512) στην οροφή της Καπέλα Σιξτίνα

«Δευτέρα Παρουσία» (1542), Καπέλα Σιξτίνα, Βατικανό

"Pietà" (1499), Βασιλική Αγίου Πέτρου, Βατικανό

«Δαβίδ», Galleria dell'Accademia, Φλωρεντία

«Μωυσής», Μαυσωλείο του Σαν Πιέτρο ιν Βίνκολι, Ρώμη

"Tondo Doni", 1506-1508, Φλωρεντία, Ουφίτσι

«Η μεταστροφή του Αγίου Παύλου», 1542–1545, Ρώμη, Βατικανό, Cappella Paolina