Νέα μάμμα

Εμπήκα τζαι εγώ στο κλαμπ των καινούριων, των νέων -ή όπως αλλιώς θέλετε πείτε το- μαμμάδων. Πρώτη φορά μάμμα τελοσπάντων.

Μεγάλο ταξίδι να φτάσουμε δαμέ που είμαστε με το μπεμπέ που είναι ήδη τριών μηνών και βάλε. Όλα καλά ευτυχώς τζαι προσπαθούμεν το με τις αϋπνίες τζαι τα ταΐσματα τζίνες τις άγριες ώρες τζαι τα θηλάσματα τζαι ούλλα τα συναφή.

Γιατί σας γράφω όμως… Για να σας πω ότι εν ούλλα καλά τζαι ότι προσπαθούμεν να κάμουμεν το καλλύττερον μπορούμε για τούτο το μωρό; Εμ, όχι ακριβώς. Γράφω σας γιατί τωρά που εμπήκαι τζαι εγώ στον χορό, τωρά ζω κάποια πράματα που μόνο στη θεωρία τα είχα κατά νου ή σίγουρα δεν τα ήξερα κα-θό-λου!

Εν να σας πω μόνο θκιο πράματα που τζείνα ούλλα που βιώνω για να μεν σας κουράσω τζιόλας.

Πρώτα-πρώτα, να σας πω για τούτη την άδεια μητρότητας των 4 μηνών τζαι του πατέρα των 15 ημερών. Λεν σου να κάμεις μωρά τζαι να μείνεις να τα μεγαλώσεις, λεν σου να θηλάσεις γιατί εν το καλλύττερο πράμα του κόσμου τζαι κάμε το για το μωρό σου τουλάχιστον για 6 μήνες (έτσι λέει ο ντίαρ WHO), τζαι λεν σου ότι πρέπει να κάμνει πράματα τζαι ο παπάς του μωρού. Ε ήνταλος, να εν μόνο θεατής;

Άρα δίνουν σου 4 μήνες άδεια μητρότητας, αλλά λεν σου θήλασε για 6 (τουλάχιστον). Τζαι αρχίζεις εσύ το παραλήρημα πώς θα τα καταφέρω να το συνεχίσω αφού θα πάω πίσω δουλειά; Τζαι άγχος τζαι ενοχές αν δεν τα καταφέρεις τζαι τζαι τζαι…

Ο παπάς, από την άλλη, πιάνει τις 15 μέρες άδειας του να βοηθήσει. Θέλει να βοηθήσει τζαι μετά ανακαλύφκει ότι μέσα στις 15 τούτες μέρες εν τζαι τα Σαββατοκυρίακα. Τζαι οι αργίες. Μάλιστα. Έννεν μόνον εργάσιμες μέρες. Τζαι πιστέψτε με, στην αρχή που πάεις σπίτι που η μέρα γίνεται νύχτα τζαι το αντίστροφο τζαι βασικά εν θυμάσαι το όνομα σου με ούλλα που έχεις να κάμεις, οι 15 μέρες εν σαν τα 15 δευτερόλεπτα.

Τζαι ξέρετε τζαι κάτι άλλο; Έσιει τζαι κόσμο σε τούτη την Κύπρο που εν έχει βοήθεια. Εν έχει ούτε μάμα, ούτε πεθερά, ούτε θεία και θείο να βοηθήσουν με το μωρό. Πόσο μόνος σου χωρίς να σε στηρίζει κάπως τούτο το κράτος… Να σε βοηθά, να κάμνει τούτο το ταξίδι στην αρχή του όσο πιο «ομαλό» γίνεται…

Μεν αρκέψω για τα σχολεία μας πώς λειτουργούν τζαι τελειώνουν τα μεσημέρκα τζαι μετά κλείνουν πόσες μέρες κλείνουν τρεις φορές το χρόνο τζαι εσύ να πρέπει να πληρώνεις summer school τζαι εν ξέρω τζαι εγώ τι γιατί ε, εν είσαι κυβερνητικός, δουλεύκεις ως τις 18:00. Εν έχω κάτι με τους κυβερνητικούς, να εν καλά να δουλεύκουν, απλά εν σαν να λειτουργεί το κράτος μόνο με τα δικά τους ωράρια για κάποιο λόγο;

Γιατί αλήθκεια εν νοιάζεται για τον πολίτη του τούτος ο τόπος; Κάποιο σύστημα ρε παιδί μου εν το σκέφτηκε κανένας; Ούλλοι έχουν τρόπο να τα καταφέρνουν; Ούλλοι έχουν λεφτά να τα καταφέρνουν;

Άτε το δεύτερο μέρος εν να το αφήσω για πιο μετά… Εξύπνησε το μωρό.

Με αγάπη,


Ντίνα.



Φωτογραφία: 445693 / Pixabay

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ