Η Σιμώνη Φιλίππου αγαπά το χαρτί, το ξύλο, τη λιθογραφική πέτρα και τους περιπάτους που αφήνουν χώρο για παρατήρηση.

Στη συνέντευξή της στη CITY, μάς μιλά για τη σχέση της με τη φύση, τη δύναμη του χειροποίητου και όλα όσα την απασχολούν ως καλλιτέχνη.

Πώς θα σύστηνες τον εαυτό σου και τη δουλειά σου σε κάποιον που δεν σε γνωρίζει;

Είμαι εικαστικός και χαράκτρια με βάση μου την Λευκωσία. Δίνω ιδιαίτερη σημασία στο χειροποίητο, το απτό και την υλικότητα που είναι αναπόσπαστα μέρη στη διαδικασία παραγωγής των έργων μου.


Πού ή πώς έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα η δουλειά σου;

Παρουσιάζω την δουλειά μου σε εικαστικές εκθέσεις στη Κύπρο και στο εξωτερικό, καθώς και συνέδρια και συμπόσια. Το πως εξαρτάται από την φύση των έργων, συνήθως λόγω της ευαισθησίας του χαρτιού είναι επιτοίχια αλλά κάποτε η επιμέλεια των έργων γίνεται με πιο ανορθόδοξο τρόπο, για παράδειγμα μόλις πρόσφατα στη παρουσίαση που έκανα στο εστιατόριο Alley μέσα από το πλαίσιο του Limassol Art Walks είχα ένα έργο μέσα σε ένα ανθώνα.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα – σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο – σε επηρεάζει ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη; Και αν, ναι, πώς εκφράζεται στο έργο σου;

Φυσικά, νομίζω θα ήταν παράξενο να μην με επηρέαζε. Η αντίληψη και αντιμετώπιση του σύγχρονου ανθρώπου προς ολόκληρο τον ζωικό και φυτικό κόσμο με αναστατώνει. Σαν καλλιτέχνης εκφράζω τις ιδέες και απόψεις μου, ελπίζοντας πως θα προβληματίσει και θα ευαισθητοποιήσει τον θεατή τους.



Ποιες τεχνικές προτιμάς να χρησιμοποιείς και τι είναι αυτό που σε ελκύει σε αυτές;

Αγαπημένες τεχνικές για μένα είναι η ξυλογραφία και η λιθογραφία. Και στις δύο με συναρπάζει η υλικότητα- του ξύλου και της λιθογραφικής πέτρας - καθώς επίσης και το χειροποίητο χαρτί που είναι κεφάλαιο από μόνο του! Οι δύο τεχνικές είναι πολύ διαφορετικές, στη ξυλογραφία με γοητεύει ο τρόπος που η υφή του ξύλου αποτυπώνεται με μελάνι πάνω στο χαρτί ενώ στη λιθογραφία απολαμβάνω την αμεσότητα που επιτρέπει η πέτρα στο να σχεδιάσω ή να ζωγραφίσω πάνω στην επιφάνεια της και να αποδώσω τον χαρακτήρα της γραμμής μου.

Ποιες είναι οι θεματικές που κυριαρχούν στα έργα σου;

Η συμβίωση, ο σεβασμός προς τη Φύση και όλα τα όντα που μοιράζονται ένα περιβάλλον είναι ένα επαναλαμβανόμενο θέμα στα έργα μου.


Ποια μορφή τέχνης (εκτός από τη δική σου) σε επηρεάζει;

Πολλές! Η ζωγραφική, κεραμική, η γλυπτική, χειροτεχνίες.. πιστεύω όμως δεν είναι τόσο μια συγκεκριμένη μορφή τέχνης αλλά το έργο τέχνης που θα με επηρεάσει. Αυτή είναι άλλωστε και η δύναμη της τέχνης, μπορεί να μας ελκύσει ένα έργο ασυνείδητα, αν όμως προσπαθήσουμε να προσδιορίσουμε γιατί, μάλλον έχει πολλά να πει για εμάς και τη φάση της ζωής που βρισκόμαστε για να μας συναρπάσει.

Πιστεύεις ότι η Κύπρος ως χώρος προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για να δράσει και να αναπτυχθεί καλλιτεχνικά ένας δημιουργός;

Είμαστε μια πολύ μικρή χώρα, άρα κατ’ επέκταση και οι ευκαιρίες για να δραστηριοποιηθεί ένας καλλιτέχνης είναι περιορισμένες. Για να αναπτυχθεί όμως ένας δημιουργός δεν έχει τόσο να κάνει με τον χώρο αλλά με το περιβάλλον που τον πλαισιώνει και τον στηρίζει. Πιστεύω ότι η Τέχνη γενικότερα είναι στο περιθώριο για μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού της Κύπρου που δυστυχώς δεν λαμβάνει καθόλου μέρος στα πολιτιστικά δρώμενα του τόπου μας. Εξου και πολλοί καλλιτέχνες που έχουμε την έδρα μας εδώ παράλληλα δραστηριοποιούμαστε και στο εξωτερικό.


Τι αγαπάς περισσότερο και τι λιγότερο στην πόλη σου;

Την διαφορετικότητα, πιστεύω είναι ένα από τα στοιχεία που χρωματίζει τον χαρακτήρα της Λευκωσίας. Τι αγαπώ λιγότερο; τον υποβαθμισμένο δημόσιο χώρο, την έλλειψη πράσινου και πεζοδρομίων που να λειτουργούν για ασφάλεια των πεζών και όχι βολικό πάρκινγκ ασυνείδητων οδηγών.

Τι διαβάζεις αυτήν την περίοδο;

Salmon: A Red Herring απο το isolarii. Είναι μια συλλογή από μικρές εκθέσεις που μπορεί να τις αντιληφθεί κάποιος σαν μια πράξη διαφύλαξης ή ένα σημείο προσανατολισμού. Ωμό, πληροφοριακό και με πολύ καλό σχεδιασμό.


Ποιο τραγούδι ακούς στο repeat;

Κανένα on repeat τελευταία, αλλά όταν είμαι στο στούντιο μου αρέσει να ακούω τα tiny desk concert sets από το npr.


Τι είναι για εσένα η ελευθερία; Αισθάνεσαι ελεύθερη;

Να μπορώ να κινούμαι με ασφάλεια και να παρατηρώ ανενόχλητα το περιβάλλον μου. Μερικές από τις πιο ωραίες αναμνήσεις και ιδέες μου για κάποιο έργο γεννήθηκαν σε κάποιο περίπατο. Ναι και μισώ το γεγονός ότι αυτό το συναίσθημα ζωτικής σημασίας είναι προνόμιο και όχι δεδομένο για ολ@ παντού.


Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Ότι θα καταστρέψουμε ότι φυσική ομορφιά έχει παραμείνει.


Ποια ερώτηση θα ήθελες να σου κάνουν πιο συχνά;

Αυτό εξαρτάται ποιος θα ρωτάει!