Κεντρική Φωτογραφία: Gaurie Verma


Η χορεύτρια και χορογράφος Μαρία Σάββα κινείται ανάμεσα στη Γερμανία και την Κύπρο, εξερευνώντας το σώμα ως χώρο πειραματισμού, παιχνιδιού και πολιτικής πράξης. Συνδυάζοντας επιρροές από urban και σύγχρονο χορό, φολκλόρ, θέατρο και μουσική, διεκδικεί χώρο για το παράξενο, το αμήχανο και το «υπερβολικό», μετατρέποντάς τα σε πηγές έμπνευσης και ενδυνάμωσης. Στο Off Script μιλά για τη διαδρομή της, τις επιρροές της και τους κόσμους που προσπαθεί να δημιουργεί μέσα από την κίνηση.

Πώς θα σύστηνες τον εαυτό σου και τη δουλειά σου σε κάποιον που δεν σε γνωρίζει;

Ονομάζομαι Μαρία Σάββα. Είμαι Κύπρια χορεύτρια και χορογράφος με βάση τη Γερμανία και την Κύπρο. Με ενδιαφέρει η κίνηση και το σώμα ως χώρος πειραματισμού, παιχνιδιού, ρίσκου και πολιτικής πράξης. Συνδυάζω επιρροές από urban χορούς, σύγχρονο χορό, φολκλόρ, θέατρο και μουσική. Αυτήν την περίοδο προσπαθώ να δημιουργώ κόσμους όπου το παράξενο, το αμήχανο και το «υπερβολικό» δεν κρύβονται, αλλά αναγνωρίζονται ως δυνάμεις και διεκδικούνται σε μια διαδικασία ενδυνάμωσης τους. Η queer ταυτότητα είναι κεντρική στη δουλειά μου, όπως και η ανάγκη να βγαίνω έξω από τα καθιερωμένα στερεοτυπικά πλαίσια και να αμφισβητώ τις κοινωνικές δομές.


Πού ή πώς έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα η δουλειά σου;

Έργα μου όπως τα SHUT UP AND SWIM, Foyer, not about you και το master project μου folkLOL έχουν παρουσιαστεί σε χώρους όπως το PACT Zollverein, το Theater Hagen, το Museum Folkwang και στο φεστιβάλ TanzWoche Essen στη Γερμανία.

Παράλληλα, έχω δουλέψει ως περφόρμερ με καλλιτέχνες όπως ο Richard Siegal και η Mette Ingvartsen, ενώ πρόσφατα συμμετείχα στο έργο US AGAINST της Diamanto Hadjizacharia στην Πλατφόρμα Χορογραφίας Κύπρου 2025.

Τον Μάιο του 2026 θα παρουσιάσω τη νέα μου πρεμιέρα MY ASS IS MY WEAPON σε συνεργασία με τη Valentina Restrepo Giraldo, στο φεστιβάλ Somebody@ Maschinenhaus Essen.

Παράλληλα, μαζί με τη Brunella Sabatino συνίδρυσα το performance collective Liquid Centre.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα – σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο – σε επηρεάζει ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη; Και αν, ναι, πώς εκφράζεται μέσα από τη δουλειά σου;

Με επηρεάζει βαθιά. Μεγαλωμένη σε ένα νησί φορτωμένο ιστορία και ζώντας σε μια Ευρώπη σε διαρκή μεταμόρφωση, αμφισβητώ την κανονικότητα, την εθνική ταυτότητα και την «ορθότητα». Στο folkLOL, για παράδειγμα, επαναδιεκδικώ το κυπριακό φολκλόρ μέσα από τη φιγούρα των καλικαντζάρων, μετατρέποντας το «τερατώδες» και το χαοτικό σε απελευθερωτική και επαναστατική παρουσία.


Από πού αντλείς έμπνευση όταν δημιουργείς μια χορογραφία;

Αντλώ έμπνευση από τους ανθρώπους γύρω μου: από τις συζητήσεις μας και τον τρόπο που κινούνται, από τις πολιτικές καταστάσεις, την καθημερινή ζωή, τις κουλτούρες, τα πάρτι, αλλά και από τη γιαγιά μου, τους φίλους μου και τις ανθρώπινες σχέσεις μου.


Ποια μορφή τέχνης, πέρα από τον χορό, επηρεάζει περισσότερο τη δουλειά σου;

Η μουσική και η δημιουργική γραφή.

Πιστεύεις ότι η Κύπρος ως χώρος προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για να δράσει και να αναπτυχθεί καλλιτεχνικά ένας δημιουργός;

Η Κύπρος τα τελευταία χρόνια γίνεται σταδιακά πιο ενεργή καλλιτεχνικά. Υπάρχει περισσότερη κινητικότητα, περισσότερες πρωτοβουλίες και μια γενιά δημιουργών που διεκδικεί χώρο και λόγο. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθούν να υπάρχουν εμπόδια – τόσο σε επίπεδο υποδομών όσο και σε επίπεδο χρηματοδότησης και θεσμικής στήριξης. Δυστυχώς ή ευτυχώς, για μένα η κίνηση ανάμεσα στην Κύπρο και τη Γερμανία είναι ζωτικής σημασίας.


Τι αγαπάς περισσότερο και τι λιγότερο στην πόλη σου (αυτή που μεγάλωσες και αυτή όπου ζεις);

Στη Λάρνακα αγαπώ το φως, τη θάλασσα και την ενέργεια που μου δίνει ο τόπος και οι άνθρωποί του. Με δυσκολεύουν όμως οι στερεοτυπικές προσδοκίες και τα καλούπια.

Στη Γερμανία αγαπώ τις άπειρες δυνατότητες, την πρόσβαση σε καλλιτεχνικά δίκτυα και κυρίως τους ανθρώπους και την οικογένεια που έχτισα εδώ. Με δυσκολεύει η γεύση από τις ντομάτες :)

Τι διαβάζεις αυτήν την περίοδο;

Διαβάζω το Notes on ‘Camp’ της Susan Sontag, που μιλάει για την υπερβολή, το παιχνίδι και το στυλ στην τέχνη, και πώς αυτά αμφισβητούν ό,τι θεωρούμε σοβαρό ή «καλό γούστο».


Ποιο τραγούδι ακούς στο repeat;

Ακούω στο repeat το “TTAVANI” του x.ypno και το “Sose” του Ody Icons, δύο Κύπριοι καλλιτέχνες, και το “EROTIKA” της Nathy Peluso.


Τι είναι για εσένα η ελευθερία; Αισθάνεσαι ελεύθερη;

Η ελευθερία δεν είναι σταθερή κατάσταση· είναι διαρκής διαπραγμάτευση. Πιστεύω βαθιά ότι κανείς δεν είναι ελεύθερος μέχρι να είμαστε όλοι ελεύθεροι. Αυτήν την περίοδο βιώνω πολύ φόβο σε σχέση με την παγκόσμια κατάσταση, όμως βρίσκω μικρές στιγμές ελευθερίας μέσα σε κοινότητες όπου νιώθω ασφαλής – όπου μπορώ να μιλήσω, να ανοιχτώ και να αποτύχω χωρίς φόβο κριτικής.


Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Ο μεγαλύτερός μου φόβος είναι η κατάσταση στον κόσμο σήμερα: η βία, η απανθρωπιά και η πολιτική χειραγώγηση. Με ανησυχεί η άνοδος φασιστικών ιδεολογιών και η επιρροή της δεξιάς. Φοβάμαι τη στιγμή που η μόνη επιλογή που θα μας μένει θα είναι η επανάσταση.


Ποια ερώτηση θα ήθελες να σου κάνουν πιο συχνά;

Θα ήθελα να με ρωτάνε πιο συχνά αν θέλω φαγητό ή να φάμε μαζί. Είτε προέρχεται από φίλους, οικογένεια ή κάποιον που δεν ξέρω, πάντα μου φέρνει χαρά και αίσθηση σύνδεσης.