Κεντρική Φωτογραφία: Χάρης Πελλαπαϊσιώτης


Η Ελισάβετ Παναγιώτου είναι καλλιτέχνιδα χορού της οποίας η πρακτική εστιάζει στον αυτοσχεδιασμό μέσα από τις αισθητηριακές και συναισθηματικές εμπειρίες του σώματος. Μέσα από τη δουλειά της αναζητά στιγμές ειλικρίνειας και αλήθειας που μπορούν να συγκινήσουν, ενώ αντλεί έμπνευση από τη φύση και τις σχέσεις με τους γύρω της.

Στη συνέντευξη στη CITY, μιλά για τις καλλιτεχνικές της αναζητήσεις και τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη δημιουργία ως μια διαρκή διαδικασία διαλόγου με τον εαυτό, τους άλλους και το ευρύτερο περιβάλλον.

Πώς θα σύστηνες τον εαυτό σου και τη δουλειά σου σε κάποιον που δεν σε γνωρίζει;

Ως καλλιτέχνις χορού, θα έλεγα ότι βρίσκω ευχαρίστηση στους ρόλους της ερμηνεύτριας, της (συν)δημιουργού τζιαι της ερευνήτριας. Ενδιαφέρει με ιδιαίτερα να εξασκώ, να αναπτύσσω τζιαι να παίζω με πρακτικές αυτοσχεδιασμού που έχουν στο επίκεντρό τους αισθητηριακές τζαι συναισθηματικές εμπειρίες. Ο αυτοσχεδιασμός εν κάτι που όταν το βιώνω εγώ η ίδια άμεσα στο σώμα μου ή όταν το παρακολουθώ, μπορεί να με συγκινήσει. Κερδίζει με η ειλικρίνεια τζιαι η αλήθκεια που μπορούν να φέρουν στην επιφάνεια τούτες οι πρακτικές.

Αν όντως εσυστήνουμουν σε κάποιον, κάπου ανάμεσα στα παραπάνω, μάλλον θα έβρισκα αφορμές να σφηνώσω στη συζήτηση αναφορές στον σκύλο μου, στα φυτά του κήπου μου ή σε φαγιά που μου αρέσκουν τζιαι στην τελευταία ανακάλυψη που έκαμα για την αναπνοή μου. Ο απώτερος, ίσως τζιαι ασυνείδητος στόχος μου θα ήταν να καταφέρουμε να μιλούμε για πράματα της ζωής μας - απλά τζιαι σύνθετα - που μας παθιάζουν.


Πού ή πώς έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα η δουλειά σου;

Eίχα την ευκαιρία να παρουσιάσω δουλειές μου, όπως το childhood leftovers και το her body, σε διάφορα φεστιβάλ και διοργανώσεις στην Κύπρο, όπως το On Bodies Festival, oι παράλληλες δράσεις Meanwhile του Showcase Χορογραφίας τζιαι το Windcraft Music Festival. Πέρα που τις παραστάσεις όμως, θεωρώ ζωτικής σημασίας για την ανάπτυξή μου τα προγράμματα φιλοξενίας (residencies), αφού προσφέρουν μου χρόνο τζιαι χώρο να βιώσω καταστάσεις τζιαι να συνειδητοποιήσω τρόπους με τους οποίους θέλω να δουλεύκω. Στο παρελθόν είχα συμμετάσχει σε προγράμματα φιλοξενίας της Στέγης Χορού Λευκωσίας τζιαι Λεμεσού αλλά τζιαι στο πρόγραμμα φιλοξενίας για καλλιτέχνες χορού της Κρατικής Πινακοθήκης Σύγχρονης Τέχνης - Majestic που ήταν εξαιρετικές ευκαιρίες εξέλιξης για μένα. Τον τελευταίο χρόνο – τζιαι σε συνεργασία με τον Χάρη Πελλαπαϊσιώτη– εξεκίνησα να ασχολούμαι δημιουργικά πιο συνειδητά, με τη σχέση μου με στοιχεία της φύσης τζιαι πώς τούτη η σχέση εκφέρεται μέσα που τον χορό τζιαι το σώμα. Ανυπομονώ να δω πού εν να οδηγήσει.



Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα –σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο– σε επηρεάζει ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη; Και αν, ναι, πώς εκφράζεται μέσα από τη δουλειά σου;

Οι «περιρρέουσες ατμόσφαιρες» επηρεάζουν τη ζωή μας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ανεξάρτητα που το πότε το συνειδητοποιούμε τζιαι πότε περνά που μπροστά μας απαρατήρητο. Σε προσωπικό επίπεδο έχω έγνοια να συμμετέχω σε συλλογικές δράσεις αντίστασης, φροντίδας τζιαι αγάπης τζιαι να μεν με καταπίνει ο μικρόκοσμός μου.

Καλλιτεχνικά, εν έναν άλυτο παζλ για μένα ακόμα το πώς απευθύνεσαι για τέτοια ζητήματα με τρόπο που να έχει ουσιώδη αντίκτυπο, αφού αρκετά συχνά το κοινό το οποίο βρίσκεται μαζί μας, ενστερνίζεται ήδη πολλά που τούτα που μπορεί να θέλαμε να «ειπωθούν» σχετικά με τα κοινωνικοπολιτικα πλαίσια που βιώνουμε. Προς το παρόν, έχω σαν κατεύθυνσή μου ότι τα πράματα που φτιάχνουμε χρειάζεται να έρκουνται που μιαν αλήθκεια μας ή μιαν ανάγκη μας. Κάπως έτσι, οι έννοιες τζιαι οι εμπειρίες, με τις οποίες καταλήγω να καταπιάννουμαι, δημιουργικά (π.χ., η γυναικεία εμπειρία, η ευαλωτότητα της ανθρώπινης υπόστασης), εννεν μόνο προσωπική μου υπόθεση αλλά συλλογική τζιαι σίουρα επίκαιρη.

Από πού αντλείς έμπνευση όταν δημιουργείς μια χορογραφία;

Οι συναντήσεις μου με τη φύση συνήθως προκαλούν μου πηγαίες δημιουργικές ανταποκρίσεις. Προσφέρουν μου χώρο για εξερεύνηση τζιαι παιχνίδι. Έντονες συναισθηματικές εμπειρίες της προσωπικής μου ζωής, επίσης προκαλούν μου τούντην ανάγκη να κινηθώ τζιαι να αναστοχαστώ μέσω του σώματος τζιαι της γραφής. Κάποτε αρέσκει μου να σκέφτουμαι τη δημιουργία ως μια σχέση. Μια σχέση του Εαυτού με έναν τόπο, ένα αντικείμενο, μια μουσική, μιαν ιστορία, ένα πρόσωπο… μια σχέση με το ευρύτερο Άλλο. Έτσι η δημιουργία παίρνει τη μορφή ενός διαλόγου με κάτι έξω που μένα ή κάτι μέσα μου. Ο χορός εν το πεδίο μέσα στο οποίο ξεδιπλώνουνται οι «συζητήσεις» μου με το Άλλο.


Ποια μορφή τέχνης, πέρα από τον χορό, επηρεάζει περισσότερο τη δουλειά σου;

Η συνειρμική γραφή αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της δημιουργικής μου διαδικασίας. Εν κάτι που αναζητώ γενικά τζιαι στην προσωπική μου ζωή γιατί δίνει μου πρόσβαση σε παράλληλους κόσμους τζιαι λεπτές αποχρώσεις της ζωής που μπορεί να αγνοούσα αλλιώς.

Παρόλο που δεν αποτελεί μορφή τέχνης, τον τελευταίο καιρό αναγνωρίζω πιο συνειδητά τζιαι το πώς η καλλιτεχνική μου δουλειά εν αναπόφευκτα επηρεασμένη που την ιδιότητα μου ως κοινωνικοπολιτισμικής ψυχολόγου. Ο τρόπος που προσεγγίζω θεματικές και τα προσωπικά μου βιώματα εν θα ήταν ο ίδιος αν η ζωή τα έφερνε με τρόπο που δεν ήμουν ψυχολόγος.


Πιστεύεις ότι η Κύπρος ως χώρος προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για να δράσει και να αναπτυχθεί καλλιτεχνικά ένας δημιουργός;

Στριφογυρίζουμε συχνά γύρω που τούτη την ερώτηση έννεν;

Τζείνο που βιώνω εν καλλιτέχνες που έχουν επιμονή τζιαι αγάπη τζιαι συνεχίζουν να δημιουργούν τζιαι να διεκδικούν. Τζείνο που θα ήθελα να βιώσω, εν πολιτική βούληση, κρατικούς μακρόχρονους τζιαι βιώσιμους σχεδιασμούς, ειλικρινή φροντίδα τζιαι σεβασμό.



Τι αγαπάς περισσότερο και τι λιγότερο στην πόλη σου (αυτή που μεγάλωσες και αυτή που ζεις);

Καθώς εμεγάλωνα στην Κλήρου, εν εσυνειδητοποιούσα πόσο σημαντικό θα ήταν για μένα τούντο χωρκό στο μέλλον μου. Στην Κλήρου αγάπησα τζιαι αγαπώ τα χωράφκια της, τους γκρεμούς της, το νερό της τζιαι το χώμα της, τζιαι ούλλες τις αισθητηριακές τζιαι διαπροσωπικές αναμνήσεις που μου προσφέρουν τούτα τα τοπία. Αγαπώ ούλλους τους δεσμούς που μου επέτρεψεν η φύση να φτιάξω τζιαμέ, τζιαι όποτε πάω Κλήρου νιώθω πλημμυρισμένη. Παρόλο βέβαια που ένα που τα πράματα που με πληγώνει στην ενήλική μου ζωή εν το πως κάποιοι που τζείνους τους δεσμούς διαλύουνται τζιαι φεύκουν κομμάθκια τους σιγά σιγά.

Στη Λευκωσία, παρόλο που επηγαινοέρχομουν καθημερινά που πολλά παλιά, πρόσφατα εξεκίνησα να ζω τζιόλας δαμέ. Αγαπώ το ότι είμαι γεωγραφικά πιο κοντά σε ανθρώπους κοντινούς μου, ότι έχω πρόσβαση στα πάρκα τζιαι τις κοντινές αποστάσεις (ναι, είναι κοντινές! )

Τι διαβάζεις αυτήν την περίοδο;

Διαβάζω το «Ο Εκατοντάχρονος που πήδηξε από το παράθυρο και εξαφανίστηκε» του Γιούνας Γιουνάσον. Ένα βιβλίο που εδιάβασα πρόσφατα τζιαι αγάπησα είναι το «Aς πούμε πως είμαι εγώ» της Βερόνικα Ραϊμό.


Ποιο τραγούδι ακούς στο repeat;

Τις τελευταίες μέρες σπίτι τραγουδούμε με επιμονή το «Πρωτομαγιά σ’ αγάπησα», ένα παραδοσιακό τραγούδι που την Αρετσού της Μικράς Ασίας.


Τι είναι για εσένα η ελευθερία; Αισθάνεσαι ελεύθερη;

Τούντη περίοδο που μεγαλώνει η μέρα τζιαι τα απογεύματα εν πιο αργά τζιαι ακόμα δροσερά, νιώθω ελευθερία όταν περπατώ την ώρα που πορτοκαλεύκει ο ουρανός τζιαι τα πουλιά τραγουδούν τα τελευταία λόγια της μέρας. Τουλάχιστον σε τούτην τη φάση της ζωής μου, την ελευθερία βιώνω την σε στιγμές παρά σαν καθολική έννοια.

Φυσικά θα μπορούσαμε να συζητήσουμε τζιαι για το τι είναι ελευθερία που μια σκοπιά πολιτική, κοινωνική τζιαι οικονομική, αλλά τζιαι τις πραγματικότητες στις οποίες εξελίσσουνται οι ζωές μας που βιώνω σε μεγάλο βαθμό ως θλιβερές τζιαι εξοργιστηκές. Η αντίσταση τζιαι η αλληλεγγύη νομίζω εν λέξεις κλειδιά για τούτο.


Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Το γεγονός ότι ο σκύλος μου μια μέρα δεν θα είναι μαζί μου.

Ποια ερώτηση θα ήθελες να σου κάνουν πιο συχνά;

Βρίσκω τούτην την ερώτηση απίστευτα ενδιαφέρουσα, αν τζιαι δεν έχω μιαν συγκεκριμένη απάντηση να της δώσω.

Συχνά έσχιει να κάμει τζιαι με το άτομο το οποίο φέρνει μιαν ερώτηση στο τραπέζι ή με το είδος του τραπεζιού στο οποίο έρκεται να προσγειωθεί μια ερώτηση. Κάποιες ερωτήσεις ηχούν διαφορετικά όταν προέρχονται που κάποια στόματα παρά που άλλα, τζιαι προσκαλούν σε να τους ανοιχτείς ή τζιαι όι. Άλλοτε πάλε, μπορεί να μεννεν η ώρα τζιαι ο τόπος για μιαν ερώτηση τζιαι αν την βάλεις στο τραπέζι, κινδυνεύει να λιώσει τζιαι να χαθεί.

Δεδομένου ότι η συνθήκη το επιτρέπει, εν να ήθελα να συζητώ περισσότερο με τους ανθρώπους γύρω μου το τι μας συγκινεί με όσο το δυνατόν περισσότερη ειλικρίνεια.