*Φωτογραφικό υλικό από το αρχείο του κ. Ντίνου.


Πέρα από τη θλίψη, η χθεσινοβραδινή είδηση της καταστροφικής πυρκαγιάς που ξέσπασε στην πιο δημοφιλή μπυραρία της Λευκωσίας έφερε στο μυαλό όσων έζησαν τις ένδοξες εποχές της Corner, χιλιάδες αναμνήσεις.

Το πρόσωπο πίσω από αυτό το ιστορικό στέκι ήταν ο Ντίνος, ή «ο Ντίνος της Manchester», όπως τον αποκαλούσαν οι περισσότεροι θαμώνες του μαγαζιού, τα κλειδιά του οποίου κρατούσε για περισσότερα από 32 χρόνια, μέχρι που η πανδημία το οδήγησε τελικά στο οριστικό κλείσιμό του, το 2000.

«Από χθες δέχομαι δεκάδες τηλεφωνήματα από φίλους και θαμώνες της μπυραρίας, οι οποίοι μου μεταφέρουν συναισθήματα λύπης για το συμβάν», μου λέει, όταν αποφάσισα να τον καλέσω για να δω πώς αισθάνεται ο ίδιος για την καταστροφή.

Το κτήριο, όπως μου μεταφέρει, από τότε που ο ίδιος παρέδωσε τα κλειδιά είχε αρχίσει να καταστρέφεται. Άγνωστοι αφαίρεσαν διάφορα αντικείμενα από το εσωτερικό, η στέγη έμπαζε νερά κατά τους χειμερινούς μήνες και νεαροί φαίνεται να περνούσαν κατά διαστήματα τις ώρες τους στον χώρο.

«Το να μαθαίνεις ότι το “σπίτι” - γιατί έτσι το αποκαλώ - που υπήρξε το πρώτο και τελευταίο σου επαγγελματικό εγχείρημα καταστρέφεται, ακόμη κι αν δεν είσαι ο ιδιοκτήτης, είναι στενάχωρο. Αναπόφευκτα έχω συνδεθεί με το μαγαζί. Χθες έτυχε να μη βρίσκομαι στη Λευκωσία, όμως με ενημέρωσαν φίλοι και γνωστοί. Τα τηλεφωνήματα που δέχτηκα από χθες ήταν δεκάδες. Τα 32 χρόνια, για εμένα αλλά και για τους θαμώνες που πέρασαν από εκεί, ήταν πολλά. Φαίνεται πως μάλλον αυτό ήταν το γραφτό του».

Μέσα σε αυτό το μαγαζί, ο Ντίνος γνώρισε χιλιάδες ανθρώπους -Κύπριους και τουρίστες- και ήξερε τις ιστορίες τους. Έκανε αληθινές φιλίες, που κρατούν μέχρι και σήμερα. Τώρα εργάζεται σε ένα ταχυφαγείο πολύ κοντά στην Corner και, όπως μου λέει αστειευόμενος, σχεδόν κάθε φορά που περνά από το μαγαζί ανοίγει το παράθυρο του αυτοκινήτου και φωνάζει: «Ρε Ντίνο», όπως κάποτε φώναζαν οι θαμώνες όταν περνούσαν από εκεί.

Η ιστορία της Corner

Δεν γνωρίζουμε ποια απόφαση θα λάβουν οι ιδιοκτήτες του παλιού αυτού αρχοντικού, που σημάδεψε γενιές της πρωτεύουσας, καθιστώντας την Corner ένα από τα πιο ιστορικά μαγαζιά. Ωστόσο, οι χιλιάδες αναμνήσεις έχουν να πουν πολλά.

Πριν καθιερωθεί ως μπυραρία στον πιο κεντρικό δρόμο της Λευκωσίας, η ονομασία Corner είχε δοθεί αρχικά σε αλυσίδα εστιατορίων «Corner Restaurant» που διατηρούσε ο πατέρας του Ντίνου στον Άγιο Δομέτιο, στο αεροδρόμιο της Λευκωσίας, στο λιμάνι της Κερύνειας και, λίγο πριν από τον πόλεμο, στην Αμμόχωστο. Όλα χάθηκαν το 1974.

Το 1977 η οικογένεια άνοιξε ένα νέο εστιατόριο στη Δημοσθένη Σεβέρη, με γαλλική και κυπριακή κουζίνα. Δέκα χρόνια αργότερα, σε ηλικία μόλις 25 ετών, ο Ντίνος ανέλαβε, μεταμορφώνοντας σταδιακά τον χώρο από εστιατόριο στην μπυραρία όπως τη γνώρισαν οι περισσότεροι.

Σήμα κατατεθέν του χώρου υπήρξε η αγάπη του ίδιου για την αγγλική ποδοσφαιρική ομάδα Manchester United. Σημαίες, πανό και αργότερα η δορυφορική τηλεόραση έφεραν το αγγλικό ποδόσφαιρο πιο κοντά στο κυπριακό κοινό. Η δημιουργία του συνδέσμου φιλάθλων και η ενεργή συμμετοχή του ίδιου κατέστησαν την Corner την έδρα της ομάδας στην Κύπρο. Εκεί είχαν αρχίσει όλα.

Ο χώρος, σε κάθε ποδοσφαιρικό αγώνα, γέμιζε ασφυκτικά και σε κάθε νίκη της ομάδας, μετατρεπόταν σε ένα μεγάλο πάρτι που στηνόταν σχεδόν αυθόρμητα.

Η Corner, ωστόσο, δεν υπήρξε μόνο ποδοσφαιρικό στέκι, αλλά και χώρος διασκέδασης, όπου ο κόσμος γιόρταζε κάθε περίσταση. Καθώς οι τρόποι διασκέδασης άλλαζαν ανά δεκαετίες, το μαγαζί μεταμορφωνόταν, διατηρώντας όμως τον φιλόξενο χαρακτήρα του. Γι’ αυτό, άλλωστε, οι στιγμές των θαμώνων εκεί παραμένουν μέχρι σήμερα αξεπέραστες.

Το οριστικό κλείσιμο ήρθε το 2020, εξαιτίας της πανδημίας και των δύσκολων οικονομικών συνεπειών που αυτή επέφερε, γεγονός που εξανάγκασε τον Ντίνο να πάρει τη μεγάλη απόφαση. Η Corner παραμένει μέχρι σήμερα κλειστή, όμως το κτήριο θα θυμίζει σε όλους όσοι πέρασαν από εκεί τις ένδοξες εποχές της.