Ο Εσθονός αθλητής Jaan Roose πρόσθεσε ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ στη συλλογή του, ολοκληρώνοντας μια σπάνια δοκιμασία αντοχής στο slackline.

Στις 18 Σεπτεμβρίου, ο τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής παρέμεινε για 12 ώρες πάνω σε έναν ιμάντα αιωρούμενο πάνω από τον ποταμό Δούναβη, στη Μπρατισλάβα της Σλοβακίας, συγκεντρώνοντας συνολική απόσταση 14,7 χιλιομέτρων.

22 πήγαινε - έλα σε ιμάντα 666 μέτρων και 2 εκατοστών

Ο Roose διέσχισε επανειλημμένα ένα slackline μήκους 666 μέτρων και πλάτους μόλις 1,9 εκατοστών, τοποθετημένο σε ύψος περίπου 100 μέτρων ανάμεσα στον πύργο παρατήρησης UFO και την περιοχή του Κάστρου της Μπρατισλάβα. Συμπληρώνοντας 22 διαδρομές, καθόρισε ένα νέο παγκόσμιο σημείο αναφοράς για τη συνολική απόσταση σε slackline κατά τη διάρκεια 12 ωρών.

Η περιπέτεια ξεκίνησε στις 7:15 το πρωί και ολοκληρώθηκε το σουρούπωμα. Οι πρώτες ώρες κύλησαν μέσα στην πρωινή ομίχλη πάνω από τον Δούναβη, αλλά η σωματική φθορά αυξανόταν προοδευτικά: «Οι πρώτες τρεις ώρες πέρασαν πολύ γρήγορα και δεν ξέρω καν πως πέρασε ο χρόνος, αλλά μετά άρχισε να φαίνεται μεγάλος και μπορούσα να νιώσω πόνο σε όλο μου το σώμα», εξήγησε.

Στην απαίτηση για τη διατήρηση της ισορροπίας επί ώρες προστέθηκαν οι φουσκάλες, η ζέστη και η συσσωρευμένη κόπωση. Ο Roose έπρεπε να αλλάξει παπούτσια και να διατηρείται συνεχώς ενυδατωμένος. Παράλληλα, έπρεπε να συνυπάρχει με την κυκλοφορία αυτοκινήτων και σκαφών κάτω από τα πόδια του, καθώς και με τους ήχους μιας από τις πιο πολυσύχναστες περιοχές της πρωτεύουσας της Σλοβακίας.

Η πρόκληση ώθησε την προετοιμασία του στα όρια. Μέχρι τότε, η μεγαλύτερη προπόνησή του πάνω σε slackline ήταν έξι ώρες, δηλαδή ακριβώς ο μισός χρόνος από αυτόν που παρέμεινε πάνω στον ιμάντα στη Μπρατισλάβα. Σε ορισμένες στιγμές κατέφυγε στη μουσική για να απομονωθεί από τους περισπασμούς και να διατηρήσει τη συγκέντρωσή του.

Αφού επέστρεψε για τελευταία φορά στον πύργο UFO και ολοκλήρωσε τα 14,7 χιλιόμετρα, ο Roose χαρακτήρισε το ρεκόρ ως το μεγαλύτερο επίτευγμα αντοχής του: «Είμαι απίστευτα ευτυχισμένος που το ολοκλήρωσα στις 12 ώρες. Αυτό είναι που με κάνει πραγματικά ευτυχισμένο, το ότι δηλαδή δεν σταμάτησα νωρίτερα. Ούτε καν περπατάω τόσο πολύ στο έδαφος».


ΠΗΓΗ