Ο Γιάννης Μαργάρης μέχρι την εφηβεία του δεν είχε καμία ιδιαίτερη σχέση με το τραγούδι. Η φίλη του, η Παναγιώτα ήταν εκείνη που του έδωσε το έναυσμα να δει τη μουσική πιο σοβαρά. Μπορεί να μπήκε ξαφνικά στη ζωή του, όμως ο ίδιος δεν το αντιμετώπισε ποτέ έτσι, καθώς δεν ανήκει στους ανθρώπους που πιστεύουν ότι τα πράγματα στη ζωή μας συμβαίνουν τυχαία.

Όλα ξεκίνησαν από το χωριό του, το Αυγόρου, και από εκεί, σε νεαρή ηλικία ακόμη, βρέθηκε στη μεγάλη σκηνή του μουσικού διαγωνισμού, The Voice, τον οποίο και κέρδισε. Σήμερα, η καλλιτεχνική του πορεία τον βρίσκει ανάμεσα σε Κύπρο και Αθήνα, με τις ζωντανές του εμφανίσεις να γίνονται πάντα sold out. Και αυτό -θα έλεγα- πως δεν είναι καθόλου τυχαίο. Ο Γιάννης, πέρα από ένας ταλαντούχος entertainer, είναι ένας φωτεινός άνθρωπος. Μέσα από τη συνέντευξή του στη CITY μιλά για το νέο του επιχειρηματικό βήμα, τις απώλειες, τις επιστροφές, για όσα τον πλήγωσαν και για το πώς όλες οι εμπειρίες της ζωής του τον έμαθαν να ζει «όπως γουστάρει η ψυχούλα του».

Γιάννη, τι είναι η μουσική για εσένα; Είναι τρόπος έκφρασης, διέξοδος ή επικοινωνία με τον κόσμο;

Είναι όλα όσα προανέφερες. Είναι τρόπος έκφρασης τις μέρες που ψάχνω λέξεις για να μιλήσω, διέξοδος όταν το μυαλό μου είναι γεμάτο και επικοινωνία με τον κόσμο όταν η ψυχή μου χρειάζεται ανιδιοτελή αγάπη.


Απ’ όσα έχεις πει σε συνεντεύξεις σου, η μουσική μπήκε ξαφνικά στη ζωή σου στην εφηβεία. Πιστεύεις ότι κάποια πράγματα στη ζωή είναι τυχαία;

Γνώρισα την Παναγιώτα και μέσα από εκείνη μπήκε η μουσική στη ζωή μου. Τίποτα δεν είναι τυχαίο, όλα έχουν τον λόγο τους. Αν κάτι είναι γραφτό να γίνει, θα γίνει.


Πού θα κατέτασσες τον εαυτό σου μουσικά;

Ένας τρελός άνθρωπος που προσπαθεί να χαϊδέψει όσο περισσότερες ψυχές μπορεί με τη μουσική του, χωρίς να τις φθείρει. Σε αυτήν τη θέση κατατάσσω τον εαυτό μου.

Μεγάλωσες σε ένα μικρό χωριό της Κύπρου. Τι κουβαλάς ακόμα από εκείνη την περίοδο, τώρα που ταξιδεύεις και ζεις ανάμεσα σε δύο χώρες;

Αν δεν μεγάλωνα στο χωριό μου, το Αυγόρου, δεν θα ήμουν ο άνθρωπος που είμαι σήμερα. Με επηρέασε θετικά σε κάθε επίπεδο. Οι «κακές» εμπειρίες έρχονται στη ζωή μας για κάποιο λόγο. Δεν λέω ότι θα έπρεπε να τις ζούμε –ειδικά όταν προέρχονται από τρίτους– αλλά εφόσον υπάρχουν οφείλουμε στον εαυτό μας να τις λούζουμε με φως μέχρι να γίνουν απλές αναμνήσεις. Ονειροπόλος; Ναι. Πετυχαίνει πάντα; Όχι. Μου δίνει όμως ελπίδα; Σίγουρα.

Η απόφαση να βρίσκεσαι στην Αθήνα ήταν κάτι που προέκυψε από ανάγκη ή ήταν κάτι που ήθελες να δοκιμάσεις;

Ζω για να ζω όπως γουστάρει η ψυχούλα μου. Μου αρέσει να δοκιμάζω, να πειραματίζομαι. Καθετί γίνεται από ανάγκη και εξαρτάται από την περίοδο της ζωής μου.

Αν έπρεπε να επιλέξεις ανάμεσα στη νίκη σου στο The Voice και την καθημερινή επαφή με τον κόσμο μέσα από τα social media, τι σε έφερε πιο κοντά σε αυτό που ονειρευόσουν για τον εαυτό σου;

Όλα μου πρόσφεραν κάτι διαφορετικό. Κάθε εμπειρία είχε το τίμημά της και τα δώρα της. Όμως πάντα επιλέγω την πραγματικότητα. Η επαφή με τον κόσμο μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις μου είναι κάτι που θα επέλεγα ξανά και ξανά, χωρίς δεύτερη σκέψη.

Πέρσι, ανήμερα των γενεθλίων σου, κυκλοφόρησες ένα δικό σου τραγούδι. Ποιο συναίσθημα ή εμπειρία σε ώθησε να δημιουργήσεις αυτό το τραγούδι και να το μοιραστείς με τον κόσμο;

Έκλεισα τα 30, με αναπάντεχες απώλειες και επιστροφές. Πόνεσα και γέλασα με όλη μου την ψυχή. Αυτά τα συναισθήματα ήθελα να γίνουν στίχοι και αυτό έκανα. Μέσα σε ένα βράδυ έγραψα το «Κλείνω 30». Μίλησα για τον πατέρα μου, που όταν τον «βρήκα», τον έχασα ξανά, και για τη μητέρα μου που ποτέ δεν μπόρεσε να φύγει συναισθηματικά.

Στο τραγούδι λες τους εξής στίχους: «Όλα είναι δανεικά, όλα περαστικά». Τι σημαίνουν αυτοί οι στίχοι για εσένα σήμερα;

Δυστυχώς ή ευτυχώς, όλα περνούν. Όσο και να προσπαθούμε όταν κάτι είναι να φύγει, θα φύγει. Το σημαντικό είναι να ξέρουμε στο τέλος πως κάναμε ό,τι μπορούσαμε όχι για να μείνει, αλλά για να φύγει όσο πιο φωτεινά γίνεται.

Οι γονείς σου ήταν χωρισμένοι, με τον πατέρα σου ήρθατε πιο κοντά λίγο πριν φύγει από τη ζωή. Πώς σε σημάδεψε αυτή η σχέση και πώς εξελίχθηκε με τον χρόνο;

Ο πατέρας μου πάντα ήταν εκεί. Ίσως απλώς η σχέση μας έγινε πιο βαθιά όταν οι ψυχές μας ήταν έτοιμες για αυτό το βήμα. Έχω δει μπαμπάδες που, ενώ παρόντες, ήταν πιο απόντες και από νεκρούς. Αυτό που απέκτησα με τον πατέρα μου τα τελευταία χρόνια πριν φύγει, ήταν το μεγαλύτερό μου δώρο. Μπορεί να έφυγε σωματικά, αλλά νοίκιασε για πάντα ένα πανέμορφο σπίτι στη ψυχή μου.


Έχεις μιλήσει ανοιχτά για το bullying που δέχθηκες τόσο για τα κιλά σου όσο και για τη σεξουαλικότητά σου. Πόσο σε επηρέασαν αυτές οι εμπειρίες και τι άφησαν μέσα σου;

Με επηρέασαν όσο επηρεάζει ένα παιδί, έναν έφηβο ή έναν ενήλικα. Ο εκφοβισμός, σε οποιαδήποτε ηλικία και για οτιδήποτε, δεν είναι ποτέ καλό συναίσθημα. Σίγουρα μένουν κατάλοιπα, αλλά σιγά σιγά όλα βρίσκουν τον δρόμο τους. Αυτό που έμαθα είναι πως ό,τι ακούω δεν πρέπει να ηχεί πιο δυνατά από τη φωνή της ψυχής μου.

Η απόφαση να χάσεις αρκετά κιλά ήταν προσωπική. Τι σε δίδαξε αυτή η διαδικασία για τη σχέση σου με τον εαυτό σου;

Με δίδαξε ότι τα κιλά είναι απλώς κιλά. Ένιωσα ότι βρήκα τον εαυτό μου και ότι ζω το απόλυτο με την εμφάνισή μου, όχι για πολύ όμως. Ήταν απλά ένας αντιπερισπασμός από τα πραγματικά θέματα που βίωνα, για να φτάσω στο δικό μου «απόλυτο». Είτε ζυγίζω 100 κιλά, είτε 70 κιλά, οφείλω στον εαυτό μου να ομορφαίνω καθημερινά πρώτα την ψυχή μου και μετά τη μορφή μου. Ούτως ή άλλως, αυτά είναι αλληλένδετα.

Αν είχες απέναντί σου τον μικρό Γιάννη από το Αυγόρου, τι θα του έλεγες;

Θα γίνει ό,τι ονειρεύεσαι. Μην είσαι ανυπόμονος.

Σε αγαπώ.


Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο;

Φαντάζομαι τον εαυτό μου σε δέκα χρόνια ως χαρούμενο συναισθηματία, που τραγουδάει τα δικά του κομμάτια, παρέα με τις ψυχές του κόσμου μου.


Τι να περιμένουμε από εσένα στο μέλλον;

Να περιμένετε πολλές ζωντανές εμφανίσεις σε Αθήνα και Κύπρο, δικά μου τραγούδια γραμμένα μέσα από προσωπικές μου εμπειρίες, αλλά και μια νέα επιχειρηματική αρχή. Πρόκειται για μια όμορφη συνεργασία με την Αθανασία Κωνσταντίνου, με την οποία πλέον θα είμαστε συνέταιροι στην εταιρεία ΙΔέΑ. Πραγματικά αισθάνομαι ευγνώμων που έχω την ευκαιρία να συνεργαστώ με έναν άνθρωπο που θαυμάζω και ανυπομονώ για όλα τα όμορφα που θα δημιουργήσουμε μαζί.