Όταν πήρε την απόφαση να μετακομίσει μόνιμα στην Κύπρο από τη Γερμανία, ήθελε απλώς να αφήσει πίσω του μία χώρα που δεν τον εξέφραζε πια και κυρίως δεν μπορούσε να του προσφέρει όλα όσα ονειρευόταν και να ξεκινήσει από την αρχή μία νέα ζωή. Κι όμως, λίγο καιρό μετά, χωρίς να το έχει προγραμματίσει, έγινε ίσως ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα στα «κυπριακά» social media, ως ο «Γερμανός που καθαρίζει τις παραλίες της Κύπρου». Από εκείνη την πρώτη, αμήχανη αυγή στην παραλία Power Beach, όπου ξεκίνησε να καθαρίζει μόνος του την ακτή, μέχρι τις ομαδικές δράσεις με ανθρώπους διαφορετικών εθνικοτήτων, η προσωπική του απόφαση μετατράπηκε σε συλλογική πράξη και ο ίδιος σε μία μορφή έμπνευσης για να δημιουργήσουμε όλοι μαζί ένα καλύτερο αύριο. Ο Niklas Wilhelm ή πιο γνωστός ως «The Island Keeper» εξομολογείται στη CITY, τη μέχρι σήμερα διαδρομή του, αλλά και τα πολύ ενδιαφέροντα πλάνα του για το μέλλον.

Πώς πήρες την απόφαση να αφήσεις τη Γερμανία και να μετακομίσεις μόνιμα στην Κύπρο;

Ήταν πολύ πιο απλό απ’ ό,τι ίσως φαντάζεσαι. Κατάγομαι από μια όμορφη πόλη της Βαυαρίας που λέγεται Würzburg, μια μικρή πόλη που εξακολουθώ να αγαπώ, αλλά πάντα ένιωθα ότι με περιόριζε και με καταπίεζε. Το να μεταναστεύσω σε μία άλλη χώρα υπήρχε πάντα ως σκέψη στο μυαλό μου, οπότε, όταν ένιωσα ότι δεν είμαι πλέον χαρούμενος στη Γερμανία, αποφάσισα πως ήταν ο καιρός, για να προχωρήσω από τη σκέψη στην πράξη.


Υπήρξε κάτι συγκεκριμένο που σε ώθησε να φύγεις ή ήταν μια γενικότερη αίσθηση;

Ένας συνδυασμός. Προσπαθούσα να φανταστώ το μέλλον μου στη Γερμανία και δεν το έβλεπα. Δεν ήθελα, για παράδειγμα, να κάνω οικογένεια και να μεγαλώσω παιδιά σε ένα περιβάλλον που πλέον δεν ήταν ασφαλές. Δεν ξέρω τι εικόνα μπορεί να έχετε εσείς για τη Γερμανία, ωστόσο, είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια τα πράγματα δεν είναι και τόσο καλά εκεί. Έχει αυξηθεί δραματικά η εγκληματικότητα, υπάρχουν πολύ υψηλές φορολογίες, το κράτος μοιάζει πλέον να μη θέλει να επιστρέψει τίποτα πίσω στον πολίτη, από όλα εκείνα που του παίρνει. Καμία νέα υποδομή, καμία νέα υπηρεσία. Τίποτα. Αυτό που άρχισε να με ενοχλεί όλο και περισσότερο στη Γερμανία ήταν η πολιτική κατάσταση και η αίσθηση ότι οι πολίτες δεν αντιμετωπίζονταν πλέον πραγματικά ως πολίτες.


Η Κύπρος πώς μπήκε στην εξίσωση;

Είχα επισκεφθεί την Κύπρο δύο φορές πριν αποφασίσω να μεταναστεύσω. Οι άνθρωποι ήταν απίστευτα φιλικοί, ο καιρός καταπληκτικός, η θάλασσα πανέμορφη και ψάχνοντάς το λίγο, ανακάλυψα ότι η Κύπρος διαθέτει και ένα αρκετά ελκυστικό φορολογικό πακέτο για τους αυτοεργοδοτούμενους σε σύγκριση με τη Γερμανία.


Και πώς επέλεξες τη Λεμεσό για να ζήσεις; Δεν σε προβλημάτισε το αυξημένο κόστος ζωής;

Το έλαβα υπ’ όψιν, φυσικά, αλλά η Λεμεσός ταίριαζε πολύ περισσότερο στη δική μου ενέργεια και ιδιοσυγκρασία, σε σύγκριση με τις άλλες πόλεις που είχα επισκεφθεί, οπότε ήταν κάπως μονόδρομος.

Πώς είναι σήμερα η καθημερινότητά σου στην Κύπρο;

Ως νέος «γατομπαμπάς» ξεκινώ την ημέρα μου συνήθως ταΐζοντας και παίζοντας με τη γάτα που υιοθέτησα πρόσφατα από τον δρόμο. Στη συνέχεια ξεκινώ δουλειά. Είμαι διαφημιστής στο επάγγελμα και εδώ και μερικά χρόνια έχω τη δική μου διαφημιστική εταιρεία με project σε διάφορα μέρη του κόσμου. Αυτήν τη στιγμή μάλιστα είμαι στη διαδικασία να «χτίσω» μία νέα εταιρεία που θα έχει να κάνει με την ανακύκλωση. Οπότε αντιλαμβάνεσαι η μέρα μου είναι γεμάτη meetings, email, προσφορές και ιδέες. Όταν το επιτρέπει ο χρόνος, προσπαθώ να γυμνάζομαι!


Επειδή αναφέρθηκες στη γάτα σου, θα ήθελες να μας πεις λίγο το πώς μπήκε στη ζωή σου αυτό το πλάσμα;

Βασικά, η σχέση μας ξεκίνησε όταν η εν λόγω γάτα άρχισε να «διακόπτει» τις προπονήσεις που έκανα σε εξωτερικούς χώρους. Από ένα σημείο και μετά με ακολουθούσε παντού και πάντα επέστρεφε για να με βρει. Κάποια στιγμή κατάλαβα πως τελικά ισχύει αυτό που λένε πως τα ζώα μάς επιλέγουν, δεν τα επιλέγουμε και έτσι αποφάσισα να την υιοθετήσω και να την πάρω μαζί μου στο σπίτι. Πλέον, δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς αυτήν.


Πώς βλέπεις το ζήτημα με τον υπερπληθυσμό των αδέσποτων ζώων στην Κύπρο;

Το έχω παρατηρήσει και είναι πολύ λυπηρό γιατί υπάρχει λύση και δεν ξέρω γιατί δεν εφαρμόζεται. Πόσο δύσκολο είναι να εφαρμοστεί ένα παγκύπριο πρόγραμμα στείρωσης ώστε να μειωθεί το πρόβλημα; Είναι πολλά ζώα στους δρόμους που υποφέρουν, ενώ τα καταφύγια είναι επίσης γεμάτα με ζώα που έχουν εγκαταλειφθεί ή είναι αδέσποτα. Προσπαθώ κι εγώ μέσω των καναλιών μου να συγκεντρώνω δωρεές για ΜΚΟ και σταθμούς διάσωσης ζώων, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό.

Πώς θα περιέγραφες τους Κύπριους μέσα από τη δική σου εμπειρία;

Όπως είχα πει και πριν, οι Κύπριοι είναι ένας απίστευτα φιλικός λαός. Ειλικρινά, σπάνια έχω βιώσει κάτι παρόμοιο σε άλλες χώρες. Είναι επίσης και πολύ εξυπηρετικοί και πρόθυμοι. Εμείς οι Γερμανοί είμαστε γνωστοί για την αυστηρότητα, την οργάνωση και την αποτελεσματικότητά μας, οπότε η νοοτροπία του «σιγά-σιγά» μπορεί κάποιες φορές να είναι πρόκληση, όταν δεν έχεις συνηθίσει σε αυτήν. Ωστόσο, όσο την μαθαίνεις, ανακαλύπτεις πόσο γοητευτικό είναι όλο αυτό και υιοθετείς λίγη από την ηρεμία και τη χαλαρότητα.


Δεν γίνεται, όμως, να μην υπάρχουν πράγματα που σε ενοχλούν…

Φυσικά και υπάρχουν, αλλά δεν τα θεωρώ τόσο σημαντικά. Ίσως το γεγονός πως μερικές φορές κάποιοι άνθρωποι δεν είναι τόσο αξιόπιστοι σε σχέση με αυτά που σου υπόσχονται, αλλά και αυτό μαθαίνεται σιγά-σιγά και μπορείς να αναγνωρίζεις τις προθέσεις του άλλου.


Πέρα από τη ρύπανση, τι άλλο θεωρείς ότι δεν λειτουργεί σωστά στη χώρα;

Η γραφειοκρατία! Νομίζω αυτό είναι κάτι που ενοχλεί τους πάντες. Η οποία, στο μεταξύ, είναι εξαιρετικά παρόμοια με αυτήν της Γερμανίας. Για να καταλάβεις, χρειάστηκε να πάω πέντε φορές στο γραφείο μετανάστευσης, για να κάνω αίτηση για το yellow slip και τις τέσσερις φορές μού είπαν εντελώς διαφορετικά πράγματα. Παρ’ όλα αυτά, για εμένα η Κύπρος μοιάζει με παράδεισο με τα καλά και τις ατέλειές της και πραγματικά αγαπώ τη ζωή εδώ.

Αλήθεια, φανταζόσουν ότι μετακομίζοντας εδώ θα αναλάμβανες να «καθαρίσεις» τις παραλίες του τόπου;

Ποτέ! Δεν υπήρχε ούτε σαν σκέψη στο μυαλό μου ότι θα έμπαινα ποτέ σε μία τέτοια διαδικασία. Ούτε καν στη Γερμανία δεν έχω κάνει κάτι παρόμοιο. Όταν ήρθα στην Κύπρο, όμως, ένιωσα ένα κάλεσμα και ειλικρινά κάθε φορά που έβλεπα μια παραλία καθαρή, ένιωθα υπέροχα. Έχει πλάκα, όμως και η όλη διαδικασία.


Θυμάσαι την πρώτη φορά που πήγες σε μία παραλία και άρχισες να μαζεύεις τα σκουπίδια;

Ήταν γύρω στις 5 το ξημέρωμα και είχα πάει στην παραλία Power Beach στη Λεμεσό. Στην αρχή, δεν σου κρύβω, πως ένιωθα λίγο αμήχανα και αναρωτιόμουν τι θα πει ο κόσμος που θα με δει. Πώς θα αντιδράσει. Κι όμως, προς έκπληξή μου, λίγο μετά που είχα ξεκινήσει, με πλησίαζε κόσμος για να με ευχαριστήσει γι’ αυτό που κάνω.

Έλαβες την ίδια θετική ανταπόκριση και όταν άρχισες να ανεβάζεις υλικό στα social media;

Ναι, και όχι μόνο αυτό. Ο κόσμος ανταποκρίθηκε και προσφέρθηκε να βοηθήσει, συμμετέχοντας σε αυτήν την προσπάθεια. Κάτι που ήταν το ζητούμενο, γι’ αυτό άλλωστε δημιούργησα τα social. Ήθελα οι άνθρωποι να συνδεθούν, όχι απλώς να παρακολουθούν.


Και πώς ήταν όταν βρεθήκατε για πρώτη φορά όλοι μαζί για έναν κοινό σκοπό;

Την πρώτη φορά είχαμε μαζευτεί μόλις πέντε άτομα για να καθαρίσουμε μία παραλία. Όλοι μας από διαφορετικές εθνικότητες. Ένας Κύπριος, ένας Ρώσος, ένας Σουηδός, ένας Σύρος και ένας Γερμανός, άγνωστοι μεταξύ τους, ένωσαν δυνάμεις για έναν κοινό σκοπό. Ήταν μια στιγμή απίστευτης χαράς, γιατί συνειδητοποίησα ότι δεν έχει να κάνει μόνο με τον καθαρισμό, αλλά με κάτι πιο βαθύ και πιο ουσιαστικό γιατί δεν υπάρχει ανταπόδοση. Δεν περιμένεις χρήματα ή κάποια επιβράβευση, πέραν της ηθικής ικανοποίησης ότι βοηθάς κάπως το περιβάλλον και τη φύση.


Νιώθεις ότι κατάφερες να μετατρέψεις το «μάζεμα σκουπιδιών» σε μία cool συνήθεια;

Έτσι φαίνεται! (γελάει). Παίρνω πολύ συχνά μηνύματα από ανθρώπους που με ακολουθούν στα social media, οι οποίοι μου λένε πως αυτό που κάνω τους ενέπνευσε και τους έβαλε στη διαδικασία να κάνουν το ίδιο. Είτε μένουν Κύπρο είτε εκτός. Αυτός ακριβώς ήταν και ο αρχικός μου στόχος.

Η εμφάνισή σου και ο τρόπος που παρουσιάζεις τα βίντεό σου, δεν κάνει πιο εύκολη τη «δουλειά»;

Όλα παίζουν ρόλο και αυτό σου το λέω ως επαγγελματίας του χώρου. Σχεδόν κανείς δεν πρόκειται να μπει online και να ψάξει «πώς να μαζεύω σκουπίδια από παραλίες». Αν, όμως, το κάνει ήδη κάποιος που ίσως να μην περίμεναν να δουν να το κάνει, τότε είναι πιο εύκολο να ακολουθήσουν.


Δεν σε ενοχλεί, ωστόσο, που κάποιοι σε ακολουθούν γι’ αυτόν τον λόγο;

Εμένα με ενδιαφέρει να φτάσει αυτό που κάνω σε όσους περισσότερους γίνεται. Αν η εικόνα και η εμφάνισή μου, βοηθούν ώστε να διαδοθεί το μήνυμα, γιατί να έχω πρόβλημα; Ειλικρινά, δεν με ενοχλεί, αν ενοχλεί κάποιους άλλους, δεν είναι δικό μου το θέμα.

Μπορεί να κάνεις κάτι καλό, αλλά τα social media είναι σκληρά. Έτυχε να λάβεις hate comments ή κακή κριτική;

Η αλήθεια είναι πως δεν έχω λάβει ιδιαίτερα τέτοια μηνύματα. Μία φορά μόνο θυμάμαι που ένας χρήστης είχε σχολιάσει πως δεν βρίσκομαι καν στην Κύπρο και απλώς χρησιμοποιώ το όνομα της χώρας με στόχο να προωθήσω τον εαυτό μου. Οπότε του έστειλα κι εγώ την ακριβή τοποθεσία της περιοχής που είχα καθαρίσει και έληξε εκεί το θέμα. Σίγουρα, πάντα θα βρεθεί αυτός ο ένας που από τον καναπέ του θα κρίνει οποιονδήποτε κάνει το οτιδήποτε γιατί απλά μπορεί. Δεν του στοιχίζει απολύτως τίποτα να αφήσει ένα σχόλιο μίσους ή αμφισβήτησης. Ευτυχώς τα περισσότερα σχόλια που λαμβάνω είναι πολύ συγκινητικά και ενθαρρυντικά και μου θυμίζουν γιατί το ξεκίνησα όλο αυτό.


Υπήρξε κάτι που βρήκατε κατά τη διαδικασία καθαρισμού και σας σόκαρε;

Θυμάμαι είχαμε βρει μία ολόκληρη τουαλέτα και αυτό ήταν αρκετά αηδιαστικό. Επίσης, βρίσκουμε συχνά ογκώδη έπιπλα. Μόνο χρήματα δεν έχουμε βρει μέχρι στιγμής (γελάει).

Και το επόμενο βήμα ποιο είναι; Το έχεις σκεφτεί;

Είμαι Γερμανός, πάντα σκέφτομαι το επόμενο βήμα (γελάει). Σε αυτήν τη φάση θέλω να δημιουργήσω μία υπηρεσία που θα προσφέρει σε μεγάλες επιχειρήσεις με έδρα την Κύπρο, οργανωμένες εξορμήσεις καθαρισμού με τους εργαζομένους τους. Οι επιχειρήσεις θα μπορούν να κλείνουν τις ημέρες που τους βολεύει κι εγώ θα οργανώνω τα πάντα. Θα δημιουργώ challenges, και στο τέλος όλοι θα λαμβάνουν από ένα μικρό αναμνηστικό δώρο, το οποίο θα δημιουργείται από τα απορρίμματα που έχουν συλλέξει. Επίσης, έχω ήδη προχωρήσει στην ενοικίαση ενός χώρου στη Λεμεσό, στον οποίο θα μετατρέπω τα απορρίμματα σε χρηστικά προϊόντα. Η εταιρεία ονομάζεται «Items of Cyprus» και μακροπρόθεσμα θα ήθελα να δημιουργώ ακόμη και έπιπλα από ανακυκλωμένο πλαστικό. Το θέμα είναι βέβαια να φτάσουμε σε ένα σημείο που δεν θα υπάρχουν τόσα απορρίμματα, τα οποία θα χρειάζεται να μαζεύουμε και να επαναχρησιμοποιούμε. Ξέρετε ότι μόνο το «City Friends Club» κάθε χρόνο μέσω τον δράσεών του, συλλέγει περί τους 200 τόνους σκουπιδιών; Αν δεν αντιληφθούμε το κακό που προκαλούμε με τους όγκους των σκουπιδιών που πετάμε καθημερινά, τότε δεν θα σταματήσει το πρόβλημα.

Παρότι είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου να μην κάνω αυτήν την ερώτηση, δεν μπόρεσα να κρατήσω τον λόγο μου αφού έχω καταλάβει πως, παρότι ακολουθείς μία πιο προσεκτική διατροφή, είσαι άτομο που του αρέσει το καλό φαγητό, και είμαι σίγουρος πως ήδη έχεις εξερευνήσει εις βάθος την κυπριακή κουζίνα.

Αν το αρνηθώ θα ήταν ψέμα και δεν έχω και λόγω άλλωστε. Νομίζω πως όταν ζεις σε αυτόν τον τόπο, είναι πολύ δύσκολο να μην μπεις στον πειρασμό να δοκιμάσεις την κουζίνα του. Από τις αγαπημένες μου ντόπιες συνήθειες είναι φυσικά οι ταβέρνες με μεζέ και όλη η ατμόσφαιρα που συνοδεύει τέτοιες εξόδους. Είναι εκπληκτικό το πώς δένονται και χαλαρώνουν οι άνθρωποι σε τέτοια μέρη. Βλέπεις χαμόγελα, καλή διάθεση, ζεστασιά και φυσικά μπόλικο και πολύ καλό φαγητό!