Ο Αλέξης Κάσινος είναι μουσικός και συνθέτης που κινείται στον χώρο της σύγχρονης τζαζ, προσεγγίζοντας τη δημιουργία μέσα από μια βιωματική και αυτοσχέδια διαδικασία, επηρεασμένη από όσα τον εκφράζουν ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο.

Στη συνέντευξή του στη CITY μιλά για τη δουλειά του, τις πηγές έμπνευσής του και τις προκλήσεις που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι μουσικοί της γενιάς του.

Πώς θα σύστηνες τον εαυτό σου και τη δουλειά σου σε κάποιον που δεν σε γνωρίζει;

Ονομάζομαι Αλέξης, και είμαι μουσικός, κιθαρίστας και συνθέτης. Θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου ως άνθρωπο που είναι λάτρης της απλότητας και της ρουτίνας και επιλέγω συνειδητά να πλάθω το περιβάλλον που με εμπνέει να εξελίσσομαι. Έχω διαλέξει τη μουσική ως την τέχνη ενασχόλησής μου, και μέσα από αυτήν ανακαλύπτω καθημερινά τη φωνή μου ως καλλιτέχνη αλλά και ως ανθρώπου.

Έχω σπουδάσει τζαζ κιθάρα στα κονσερβατόρια της Ολλανδίας Codarts και Conservatorium van Amsterdam και μέχρι στιγμής έχω κυκλοφορήσει δύο προσωπικούς δίσκους με μουσική δική μου.

Πού ή πώς έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα η δουλειά σου;

Τόσο η προσωπική μου δουλειά όσο και η μουσική από μπάντες που λαμβάνω μέρος, έχει παρουσιαστεί κυρίως μέσω συναυλιών αλλά και διαδικτυακά. Μερικά από τα φεστιβάλ που έχω λάβει μέρος είναι: Windcraft Festival, Paradise Jazz Festival, Jazz & World Music Showcase και Fengaros Festival. Υπάρχει επίσης προσωπική μου δουλειά σε όλες τις διαδικτυακές πλατφόρμες όπως spotify, bandcamp, youtube κ.α.

Ωστόσο μπορεί κάποιος να επισκεφθεί την ιστοσελίδα μου alexiskasinos.com για να βρει όλες τις πληροφορίες με περισσότερη ευκολία.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα – σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο – σε επηρεάζει ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη; Και αν, ναι, πώς εκφράζεται στο έργο σου;

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα θεωρώ πως επηρεάζει τον κάθε ένα από εμάς. Μεγάλο μέρος της τέχνης είναι η έκφραση συναισθημάτων οπότε σε κάποιο βαθμό αναπόφευκτα θα φανεί το πώς νιώθει ένας καλλιτέχνης από τα όσα βλέπει γύρω του. Παρόλα αυτά, ίσως εξαιτίας του ότι η μουσική που γράφω είναι ορχηστρική, συνήθως δεν εκφράζω άμεσα το πώς επηρεάζομαι από τα όσα συμβαίνουν. Κυριότερος στόχος είναι να ψάχνω νέους δρόμους και να αναζητώ την προσωπική μου φωνή μέσα από τις συνθέσεις μου.

Από πού αντλείς έμπνευση;

Η έμπνευση είναι, πολλές φορές, ένας παρεξηγημένος όρος. Υπάρχουν μέρες που η δημιουργικότητα έρχεται πιο φυσικά και άλλες που απαιτεί περισσότερη επιμονή. Πιστεύω πως η πιο ουσιαστική πηγή έμπνευσης καλλιεργείται μέσα από τον πειραματισμό και τη διαδικασία της δοκιμής και του λάθους, μέχρι να οδηγηθείς σε κάτι που πραγματικά σε εκφράζει.

Σημαντικό ρόλο παίζει επίσης η φαντασία. Το να οραματίζομαι μια μουσική ιδέα πριν ακόμη την αγγίξω στο όργανο με βάζει σε μια δημιουργική διαδικασία αναζήτησης και εξερεύνησης.

Έμπνευση, όμως, μπορεί να είναι και το άγνωστο. Όταν φέρνω τον εαυτό μου σε συνθήκες όπου δεν έχω τον απόλυτο μουσικό έλεγχο, αναγκάζομαι να ανακαλύψω νέους τρόπους έκφρασης. Για παράδειγμα, δοκιμάζοντας ένα διαφορετικό κούρδισμα στην κιθάρα ή αναπτύσσοντας μια ιδέα πάνω σε έναν ρυθμό που δεν έχω εξερευνήσει ξανά.

Φυσικά, μεγάλη πηγή έμπνευσης είναι και τα ακούσματά μου. Η μουσική που γράφω επηρεάζεται, συχνά ασυνείδητα, από τους καλλιτέχνες που θαυμάζω και ακούω όλα αυτά τα χρόνια.

Τέλος, έχω διαπιστώσει πως μερικές φορές η καλύτερη έμπνευση έρχεται όταν κάνω ένα βήμα πίσω. Μια μικρή απόσταση από κάτι που δουλεύω πολύ έντονα μπορεί να μου δώσει μια πιο καθαρή ματιά και να με οδηγήσει πίσω με περισσότερη δημιουργική ενέργεια.

Αν σου ζητούσε κάποιος να προσδιορίσεις την μουσική σου, πώς θα την περιέγραφες με δικά σου λόγια;

Η μουσική που γράφω κινείται στον χώρο της σύγχρονης τζαζ και είναι ορχηστρική. Ο αυτοσχεδιασμός πάνω στην φόρμα και την αρμονία, αποτελεί βασικό στοιχείο των συνθέσεων μου.

Θα έλεγα πως είναι μια μουσική που απαιτεί την προσοχή του ακροατή, χωρίς όμως να παύει να είναι προσιτή και ευκολοάκουστη. Στόχος μου είναι να μπορεί κάποιος να συνδεθεί μαζί της, ακόμη κι αν δεν είναι εξοικειωμένος με αυτό το μουσικό ιδίωμα.

Έχω ηχογραφήσει δύο προσωπικούς δίσκους με το κουιντέτο μου, το Right Place, Right Time και το Parallel Paths. Παρ' όλα αυτά, πιστεύω πως η καλύτερη περιγραφή της μουσικής μου είναι να την ακούσει κανείς στους πιο κάτω συνδέσμους:

https://alexiskasinos.bandcamp.com/

https://open.spotify.com/artist/4W8KvA2C5VSRkncRMR8JwH?si=Z6niARUfQaW8QbbiVb8lVQ

Σε μια εποχή που η μουσική βιομηχανία προσφέρει ένα τεράστιο όγκο διαφορετικών ακουσμάτων πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να ξεχωρίσει ένας καλλιτέχνης;

Ζούμε σε μια εποχή όπου η πρόσβαση στη μουσική είναι πιο εύκολη από ποτέ. Αυτό είναι πολύ θετικό για τον ακροατή, αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί έναν τεράστιο όγκο πληροφορίας και μεγαλύτερο ανταγωνισμό για τους ίδιους τους δημιουργούς.

Παράλληλα, το σημερινό μοντέλο των ψηφιακών πλατφορμών έχει αλλάξει σημαντικά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζεται η μουσική. Πολλοί μουσικοί δυσκολεύονται πλέον να ζήσουν αποκλειστικά από τις ηχογραφήσεις τους και αναγκάζονται να αναζητούν πολλαπλές πηγές εισοδήματος για να συνεχίσουν να δημιουργούν.

Παρ' όλα αυτά, πιστεύω πως αυτό που τελικά κάνει έναν καλλιτέχνη να ξεχωρίζει δεν είναι ο όγκος του περιεχομένου που παράγει. Είναι η προσωπική του φωνή, η συνέπεια και η αυθεντικότητα. Αυτά είναι τα στοιχεία που δημιουργούν μια πραγματική σύνδεση με τον ακροατή και αντέχουν στον χρόνο.


Ποια μορφή τέχνης (εκτός από τη δική σου) σε επηρεάζει;

Δεν θα ξεχώριζα κάποια συγκεκριμένη μορφή τέχνης. Πιστεύω ότι όλες μπορούν να με επηρεάσουν με διαφορετικούς τρόπους. Μάλιστα, με ελκύει ακόμη περισσότερο όταν διαφορετικές μορφές τέχνης συνυπάρχουν.


Πιστεύεις ότι η Κύπρος ως χώρος προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για να δράσει και να αναπτυχθεί καλλιτεχνικά ένας δημιουργός;

Η Κύπρος είναι γεμάτη δημιουργούς που αγαπούν πραγματικά αυτό που κάνουν και προσφέρουν ουσιαστικά στον πολιτισμό του τόπου. Ειδικά στη μουσική, βλέπω τα τελευταία χρόνια μια κοινότητα που μεγαλώνει, εξελίσσεται και παρουσιάζει ολοένα και περισσότερη αξιόλογη δουλειά.

Παράλληλα, πιστεύω πως υπάρχει ακόμη περιθώριο για μεγαλύτερη θεσμική στήριξη. Οι νέοι δημιουργοί χρειάζονται περισσότερες ευκαιρίες, σταθερές πολιτιστικές πολιτικές και ουσιαστική ενίσχυση, ώστε να μπορούν να συνεχίσουν να δημιουργούν χωρίς η τέχνη να αντιμετωπίζεται ως πολυτέλεια αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι μιας υγιούς κοινωνίας.

Τι αγαπάς περισσότερο και τι λιγότερο στην πόλη σου;

Αυτό που αγαπώ περισσότερο στην πόλη μου είναι η αίσθηση του οικείου. Είναι ο τόπος στον οποίο μεγάλωσα και, όσο κι αν αλλάζει με τα χρόνια, εξακολουθεί να κουβαλά ανθρώπους, αναμνήσεις και μικρές καθημερινές στιγμές που με κάνουν να νιώθω σπίτι.

Αυτό που θα ήθελα να αλλάξει δεν αφορά μόνο τη δική μου πόλη, αλλά γενικότερα τον τρόπο που ζούμε στις πόλεις. Οι γρήγοροι ρυθμοί, η ένταση και η έλλειψη υπομονής μας απομακρύνουν από τον εαυτό μας και από τους άλλους. Νομίζω πως όλοι έχουμε ανάγκη από περισσότερο σεβασμό, περισσότερη ενσυναίσθηση και λίγο περισσότερο χώρο για να ζούμε με ηρεμία.


Τι διαβάζεις αυτήν την περίοδο;

Αυτή την περίοδο δεν διαβάζω κάποιο βιβλίο. Είμαι αρκετά απασχολημένος με τη μελέτη μουσικής για συναυλίες και φεστιβάλ στα οποία συμμετέχω με διαφορετικά σχήματα, οπότε ο περισσότερος χρόνος μου αφιερώνεται εκεί.


Ποιο τραγούδι ακούς στο repeat;

Μου αρέσει να ανακαλύπτω διαφορετικούς καλλιτέχνες και να γνωρίζω συνεχώς νέα μουσική. Συνήθως ακούω ολόκληρους δίσκους και όχι μεμονωμένα τραγούδια. Νιώθω πως μοιάζει περισσότερο με το να διαβάζεις ένα ολόκληρο βιβλίο παρά μόνο ένα κεφάλαιό του.

Αν, όμως, πρέπει να ξεχωρίσω ένα τραγούδι που ανακάλυψα πρόσφατα, θα έλεγα το River Man του Nick Drake.


Τι είναι για εσένα η ελευθερία; Αισθάνεσαι ελεύθερος;

Ελευθερία για μένα είναι η απόλυτη έκφραση του εαυτού μου μέσα από την τέχνη μου. Η ίδια η τζαζ είναι βασισμένη στον αυτοσχεδιασμό και αισθάνομαι ελεύθερος όταν αυτοσχεδιάζω.


Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Φοβάμαι να χάνω ό,τι αγαπώ. Ίσως γι' αυτό προσπαθώ να ζω όσο πιο συνειδητά γίνεται όσα έχουν πραγματική αξία για μένα.


Ποια ερώτηση θα ήθελες να σου κάνουν πιο συχνά;

Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ερώτηση. Μου αρέσουν οι ερωτήσεις που γεννιούνται από πραγματική περιέργεια και ανοίγουν χώρο για συζήτηση αντί για μια σύντομη απάντηση.