Ο μουσικός που φωτογραφίζει με μανία τη Λάρνακα

Είναι γεγονός πως οι φωτογραφίες που θα δεις να κυκλοφορούν στα κυπριακά κοινωνικά δίκτυα αφορούν κυρίως στις δύο μεγάλες πόλεις του νησιού. Εξ ου και όταν είδα να περνάνε από το timeline μου ωραίες φωτογραφίες της Λάρνακας μού κίνησαν μεμιάς το ενδιαφέρον.

Πίσω από τον φακό που αποτυπώνει τις εξαιρετικές αυτές landscape φωτογραφίες με τα πολύ ζωντανά χρώματα, είδα ότι βρίσκεται ένας μουσικός, ένας σπουδαίος Κύπριος μπασίστας. Με τον Greg Makamian είχαμε μιλήσει ξανά. Αφορμή τότε, η ενασχόλησή του με τη μουσική.

«Αλήθεια, τι σχέση μπορεί να έχει η φωτογραφία με τη μουσική;» σκέφτομαι και υποβάλλω το ίδιο ερώτημα και στον Greg.

 

Πως προέκυψε η αγάπη σου για την φωτογραφία;

Όταν ήμουν μικρός ο πατέρας μου είχε μια φωτογραφική Zenith, την οποία χρησιμοποιούσα για να βγάζω φωτογραφίες όταν πήγαινα εκδρομές με το σχολείο. Έκτοτε, προέκυψε ένα πάθος με τη φωτογραφία και ότι βλέπω το απαθανατίζω με τον φακό.

Τι σου αρέσει να φωτογραφίζεις περισσότερο, τοπία ή ανθρώπους;

Και τα δύο αλλά προτιμώ περισσότερο το landscape photography.

Και η μανία να φωτογραφίζεις τη Λάρνακα, που οφείλεται;

Πρώτο, επειδή η Λάρνακα είναι το σπίτι μου. Επίσης, βλέπω ότι οι περισσότερες φωτογραφίες που ανεβαίνουν online είναι από άλλες πόλεις. Σίγουρα, όλες οι πόλεις έχουν την ομορφιά τους, εξ ου κι εγώ θέλω να δείξω τι έχει να επιδείξει η Λάρνακα.

 



 

Ποιο θεωρείς ότι είναι το πιο ενδιαφέρον πράγμα που έχεις φωτογραφήσει;

Η λίμνη Αλυκή στα Λάρνακα.

 



 

Γιατί επιλέγεις να επεξεργάζεσαι τις φωτογραφίες σου;

Όταν είμαι έξω και βλέπω ένα τοπίο που θέλω να φωτογραφήσω, προσπαθώ να αναλύσω τι υπάρχει στην «εικόνα». Επειδή η κάμερα δεν μπορεί να αποδώσει όλα όσα βλέπεις με γυμνό μάτι, σε ότι αφορά στις σκιές και τα highlights, οι φωτογραφίες πρέπει να επεξεργαστούν έτσι ώστε να έχεις ένα αποτέλεσμα κοντά σε αυτό που είδες αρχικά. Προσπαθώ πάντα να ζωντανέψω μια φωτογραφία, για να μπορώ να δείξω ακριβώς αυτό που έβλεπα και ένοιωθα την ώρα που ήμουν εκεί. Σίγουρα χρειάζεται ένα σωστό balance και αυτό πιστεύω είναι κάτι που ξεχωρίζει τους πάρα πολύ καλούς φωτογράφους από τους μέτριους. Κι εγώ σίγουρα δεν βάζω τον εαυτό μου στους πάρα πολύ καλούς.

 


Τόσο με τη φωτογραφία όσο και με τη μουσική χρειάζεται να έχεις μεγάλη αφοσίωση για να γίνεις καλός. Από την άλλη και με τα δύο λες μια ιστορία.


Θα ήθελες να εκθέσεις κάποια στιγμή;

Δεν με ενδιαφέρει και τόσο. Είμαι μουσικός και η αγάπη μου για τη μουσική είναι πάρα πολύ δυνατή για να μπορέσω να ασχοληθώ τόσο σοβαρά με κάτι άλλο. Η φωτογραφία για μένα ήταν πάντα ένα hobby και κάτι προσωπικό πολλές φορές. Νομίζω αυτό θα εξακολουθήσει να ισχύει για την υπόλοιπη ζωή μου.

Ποιες μεγάλες προσωπικότητες θα ήθελες να έχεις φωτογραφήσει;

Θα ήθελα πάρα πολύ να είχα γνωρίσει και κατ’ επέκταση να φωτογραφίσω μεγάλους μουσικούς της jazz που έχουν φύγει όπως οι Charlie Parker, Bud Powell, Lester Young, Ray Brown κ.α.

Σε ποια μεγάλα events, μουσικά ή όχι, θα ήθελες να ήσουν ‘παρών’ για να τα αποτυπώσεις φωτογραφικά;

Σε αυτά που γίνονται στα jazz clubs της Νέας Υόρκης, όπως Village Vanguard, Smalls, Fat Cat…

Η φωτογραφία με τη μουσική έχουν κοινά;

Πρόκειται για δύο σοβαρές μορφές τέχνης όπου και στις δύο περιπτώσεις χρειάζεται να έχεις μεγάλη αφοσίωση για να γίνεις καλός. Από την άλλη και με τα δύο λες μια ιστορία.

 



 

Ποια η θέση της μουσικής στη ζωή σου;

Είμαι επαγγελματίας jazz μουσικός. Η μουσική για μένα είναι το πιο σημαντικό πράγμα σε αυτό τον κόσμο.

Που έχεις σπουδάσει;

Στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Εκτός από αυτό, ήμουν έλαβα μέρος στα jazz σεμινάρια jazz των Chris Byars και Ari Roland, τα οποία άλλαξαν τη ζωή μου.

Τι θα έβαζες σε ένα πολύ σύντομο και περιεκτικό βιογραφικό σου;

Παίζω κοντραμπάσο και έχω μαθητεύσει δίπλα στον Αμερικανό Ari Roland ο οποίος είναι ένας από τους καλύτερους μπασίστες στον κόσμο σήμερα. Δίδαξα σαν assistant jazz faculty στο «Cyprus Academy of Music Summer Festival» το 2014. Έχω γράψει 12 δικά μου κομμάτια που θα ηχογραφηθούν πιστεύω φέτος. Είχα την τύχη και την τιμή να παίξω με σημαντικά ονόματα της jazz όπως Chris Byars, Zaid Nasser, Ofer Landsberg, αλλά και με τον Κύπριο σαξοφωνίστα Χάρη Ιωάννου. Οργανώνω διάφορα jazz events με τη μπάντα μου Mood Indigo.

Η οποία μπάντα είναι πολύ δραστήρια.

Ναι. Παίζουμε παραδοσιακή αμερικανική jazz και κάνουμε εμφανίσεις σε διάφορα events, μπαράκια, γάμους, κοκτέιλ πάρτι κλπ. Τους Mood Indigo τους δημιούργησα μαζί με τη φίλη μου Ειρήνη Αθανασίου που είναι και η τραγουδίστρια της μπάντας. Εκτός από εμάς, η μπάντα αποτελείται από τους Χάρη Ιωάννου (σαξόφωνο), Μάριο Σπύρου (ντραμς), Δημήτρη Μιάρη και Μάριο Τούμπα (πιάνο).

Τι υπάρχει στα πλάνα σου για το άμεσο μέλλον;

Πολλά και διάφορα. Η μουσική δεν σταματά ποτέ. Τον Μάρτη θα είμαι Νέα Υόρκη για περίπου 5 βδομάδες και θα κυκλοφορώ σε όλα τα jazz clubs επιδιώκοντας να γνωρίσω και να παίξω με όσους περισσότερους μουσικούς μπορώ. Στις 21 του Μάρτη θα παίξω στο Smalls Club μαζί με τον κύπριο φίλου μου Μάριο Σπύρου και τους Chris Byars, John Mosca, αλλά και τον θρυλικό πιανίστα Freddie Redd. Μετά από το ταξίδι, πιστεύω θα ξέρω και την επόμενη κίνηση μου σαν μουσικός.

 



Μάθε περισσότερα για τον Greg Makamian στο www.gregmakamian.com και για τους Mood Indigo στο www.moodindigomusic.com.


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ