Ενθαρρυντική για την κοινή δράση όλων σχεδόν των χωρών του πλανήτη απέναντι στην υπερθέρμανση του πλανήτη είναι η ιστορική συμφωνία του Παρισιού, έξι χρόνια μετά το φιάσκο της Κοπεγχάγης, που απέτυχε να επισφραγίσει μια τέτοια συμφωνία.

Η τελική απόφαση υπήρξε το αποτέλεσμα επίπονων και χρόνιων διαπραγματεύσεων και χαιρετίστηκε με επευφημίες που διήρκεσαν πολλά λεπτά.

Για να περιοριστεί ο πολλαπλασιασμός των κυμάτων καύσωνα, των ξηρασιών και των πλημμυρών καθώς και για να επιβραδυνθεί το λιώσιμο των παγετώνων, η συμφωνία έχει θέσει ως φιλόδοξο στόχο να περιοριστεί η άνοδος της θερμοκρασίας «αρκετά κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου». Καλεί όλα τα μέρη «να συνεχίσουν τις προσπάθειες για να περιοριστεί η άνοδος στον 1,5 βαθμό Κελσίου» σε σχέση με την προβιομηχανική εποχή, ένα αίτημα που προέρχεται κυρίως από τις φτωχότερες χώρες, που είναι και οι πιο ευάλωτες στην κλιματική απορρύθμιση.

Έως τώρα ο στόχος ήταν οι 2 βαθμοί Κελσίου.