Αυτούσια πιο κάτω η ανάρτηση της Νατάσσας Μποφίλιου:

 

Σήμερα.

Για κάθε εξέγερση. Για κάθε σταγόνα αίμα.

Για κάθε αγώνα. Για κάθε παιδί. Για κάθε φοιτητή.

Για κάθε εργάτη. Για κάθε Παύλο. Για κάθε Αλέξη.

Για κάθε Ζακ. Για κάθε έναν άνθρωπο ξεχωριστό κι ελεύθερο.

Για να μη λένε...

 

«Δε θα λένε: Τον καιρό που η βελανιδιά τα κλαδιά της ανεμοσάλευε.

Θα λένε: Τον καιρό που ο μπογιατζής τσάκιζε τους εργάτες.

Δε θα λένε: Τον καιρό που το παιδί πετούσε βότσαλα πλατιά στου ποταμού το ρέμα.

Θα λένε: Tον καιρό που ετοιμάζονταν οι μεγάλοι πόλεμοι.

Δε θα λένε: Τον καιρό που μπήκε στην κάμαρα η γυναίκα.

Θα λένε: Τον καιρό που οι μεγάλες δυνάμεις συμμαχούσαν

ενάντια στους εργάτες.

Μα δε θα λένε: Ήτανε σκοτεινοί καιροί

Θα λένε: Γιατί σωπαίναν οι ποιητές τους;»

 

-Μπ. Μπρεχτ (1937)