Ο Κώστας Κακογιάννης έγραψε κάτι πολύ σημαντικό σχετικά με την έκτακτη χορηγία σε εκπαιδευτικούς

«Ντρέπομαι ως εκπαιδευτικός για την απόφαση να μας επιχορηγήσουν 200 ευρώ».

Η απόφαση του Υπουργείου Παιδείας να παράσχει έκτακτο επίδομα 200 ευρώ σε εκπαιδευτικούς για σκοπούς τηλεκπαίδευσης προκάλεσε την εύλογη αντίδραση αρκετών εργαζομένων στον χώρο, αφού η πολιτεία μοιάζει (για ακόμα μια φορά) να διυλίζει τον κώνωπα και να καταπίνει την κάμηλον.


Η ανάρτηση του μουσικού και εκπαιδευτικού Κώστα Κακογιάννη θίγει τα εντελώς προφανή. Ότι δηλαδή είναι τουλάχιστον άδικο να δίδεται χορηγία στους εκπαιδευτικούς, ενώ χιλιάδες συνάνθρωποί μας δεν έχουν (κυριολεκτικά) να φάνε. Ότι, επίσης, είναι παράλογο να μπαίνει λουκέτο στα θέατρα, οδηγώντας τους ανθρώπους του πολιτισμού και των τεχνών στην ανέχεια, τη στιγμή που τα γυμνάσια παραμένουν -για «πρακτικούς» λόγους- ανοιχτά. «Κρίμα, κρίμα, κρίμα… Ντροπή», καταλήγει στην ανάρτησή του ο μουσικός.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Κώστα Κακογιάννη:

«Ντρέπομαι ως εκπαιδευτικός για τη σημερινή απόφαση να μας επιχορηγήσουν από 200 ευρώ, ώστε να χρησιμοποιούμε τους υπολογιστές μας στην τηλεκπαίδευση, ενώ χιλιάδες συνάνθρωποί μου δεν θα έχουν να φάνε αυτή την περίοδο.

Ταυτόχρονα βρίσκω τόσο άδικο να θεωρούμε τα θέατρα ως εστίες μόλυνσης από τον ιό, ενώ αφήνουμε ανοιχτά τα γυμνάσια, στα οποία στριμώχνονται εκατοντάδες παιδιά, που όσο και αν θέλουμε να τα κρατάμε σε αποστάσεις, δεν θα σταματήσουν να παίζουν και να τρώνε (χωρίς μάσκα) τα διαλείμματα σε εσωτερικούς διαδρόμους, λόγω χειμώνα!

Σήμερα έτυχε εντελώς συμπτωματικά να μιλήσω στο τηλέφωνο με τρεις φίλους καλλιτέχνες. Έναν ηθοποιό, μια χορογράφο και έναν μουσικό.

Πόσο αναστατώθηκα, όταν και οι τρεις τους μου εκμυστηρεύτηκαν με βαριά καρδιά πως με την παρούσα κατάσταση δεν θα έχουν λεφτά να ψωνίσουν για το χριστουγεννιάτικό τους τραπέζι.

Και όλα αυτά γιατί η απόφαση για το κλείσιμο των θεάτρων ήρθε χωρίς καμιά απολύτως προειδοποίηση, έστω μιας βδομάδας, ώστε να μπορέσουν αυτοί οι άνθρωποι να προγραμματιστούν.

Και οι τρεις τους ετοίμαζαν παραστάσεις, για τις οποίες δούλευαν μήνες, ξοδεύοντας τις όποιες οικονομίες τους σε σκηνικά, σε κοστούμια, σε διαφήμιση και άλλες προετοιμασίες, με μόνη ελπίδα να αποζημιωθούν για τις θυσίες τους μέσω των όποιων παραστάσεων της εορταστικής περιόδου.

Κρίμα, κρίμα, κρίμα… ντροπή».

Ντρέπομαι ως εκπαιδευτικός για τη σημερινή απόφαση να μας επιχορηγήσουν από 200 ευρώ, ώστε να χρησιμοποιούμε τους...

Δημοσιεύτηκε από Costas CACOYANNIS Κώστας ΚΑΚΟΓΙΑΝΝΗΣ στις Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2020

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ